Nova Scotia Duck Tolling Retriever

De Nova Scotia Duck Tolling Retriever is een compacte, verleidelijke roodharige met een indrukwekkend energieniveau. Maar wat zit er achter die bijzondere naam?

1.1 De kunst van het tollen

De Toller werd voor het eerst gefokt in het Little River-district in Nova Scotia door jagers die een hond wilden die zowel watervogels kon aantrekken als ophalen. Het woord 'tollen' verwijst naar de gewoonte van de honden om te spelen en te dansen op de oever, wat nieuwsgierige eenden binnen schietbereik lokt. Deze techniek werd afgekeken van vossen die hetzelfde gedrag vertonen in het wild. Het klinkt ongelooflijk, maar het werkt werkelijk.

1.2 Een complexe persoonlijkheid

De Toller heeft ongetwijfeld veel aantrekkelijke eigenschappen, maar hij heeft ook een complexe persoonlijkheid. Hij is intelligent, gevoelig en heeft een enorme drang om actief te zijn. De Toller is niet de doorsnee retriever die braaf alles doet wat je vraagt. Hij denkt mee, heeft een eigen mening en kan behoorlijk koppig zijn. Dit maakt het leven met een Toller boeiend maar ook uitdagend.

De Toller heeft veel voor zich: persoonlijkheid, handig formaat, veelzijdigheid en een onderhoudsvriendelijke vacht. Maar zoals de meeste rassen is hij niet voor iedereen geschikt. Tollers zijn slim, onafhankelijk en zeer actief.

2.1 Waakzaam maar geen waakhond

De Toller is alert en oplettend, wat hem attent maakt op ongebruikelijke situaties. Hij is echter geen natuurlijke waakhond in de traditionele zin. De Toller zal je wel waarschuwen wanneer er vreemden zijn, maar hij doet dit zelden op een agressieve manier. Sommige Tollers uiten hun opwinding met een kenmerkende hoge schreeuw, de zogenaamde Toller-schreeuw, die in een appartement tot onbegrip bij buren kan leiden.

2.2 Gereserveerd tegenover vreemden

De Toller houdt van zijn eigen mensen maar is van nature gereserveerd tegenover vreemden. Hij leert veel door observatie en neemt zijn signalen van zijn eigenaar over. Als jij open en vriendelijk bent tegenover iemand, zal de Toller dat meestal volgen. Kanaliseer zijn energie naar hondensporten zoals behendigheid, flyball en frisbee. De Toller leert snel wanneer de motivatie er is, maar het is essentieel om regels te stellen, consistent te zijn en verveling te voorkomen.

2.3 Verlatingsangst

Tollers vormen een sterke band met hun gezin en zijn niet gelukkig als ze lang alleen zijn. Ze zijn het meest geschikt voor huishoudens waar altijd iemand thuis is. Langdurig alleen zijn kan leiden tot verlatingsangst en destructief gedrag. Een tweede hond kan helpen, maar vervangt niet de menselijke aandacht die de Toller nodig heeft.

De verzorging van de Toller is relatief eenvoudig dankzij zijn middellange, waterafstotende dubbele vacht. Met een wekelijkse borstelsessie houd je de vacht in goede conditie en voorkom je klitten.

3.1 Verharing en borstelen

Tijdens de lente en herfst verhaart de Toller flink en is dagelijks borstelen aan te raden. De rest van het jaar is er een normale mate van verharing. Baden hoeft slechts wanneer het echt nodig is, wat niet meer dan een paar keer per jaar zou moeten zijn, tenzij de Toller iets vies of stinkends heeft gevonden om in te rollen.

3.2 Overige verzorging

Knip de nagels regelmatig, ongeveer elke een tot twee weken. Houd de oren schoon en droog, vooral na het zwemmen, om oorontstekingen te voorkomen. Poets de tanden regelmatig met een door de dierenarts goedgekeurde hondentandpasta voor een goede mondgezondheid. De Toller is een hond die in huis bij zijn mensen hoort. Een Toller die naar de achtertuin wordt verbannen zonder menselijk gezelschap zal ongelukkig en problematisch worden.

De Nova Scotia Duck Tolling Retriever heeft een opvallend en aantrekkelijk uiterlijk dat hem direct herkenbaar maakt onder de retrievers. Hij is de kleinste van alle retrieverrassen maar straalt kracht en atletisch vermogen uit.

4.1 Lichaamsbouw

De Toller heeft een mooi geproportioneerd, strak gesneden hoofd dat enigszins wigvormig is, met een matige stop. De neus kan zwart of vleeskleurig zijn en de ogen zijn middelgroot, amandelvormig en goed uit elkaar geplaatst, met een alerte en vriendelijke uitdrukking. De oogkleur varieert van bruin tot amberkleurig, afhankelijk van de vachtkleur.

4.2 Kop en oren

De oren zijn driehoekig, middelgroot en hangen naar beneden. Ze zitten hoog en goed naar achteren op het hoofd en zijn aan de achterzijde mooi bevederd, terwijl het haar aan de punten korter is. De Toller heeft een sterke kaak met een perfect schaargebit. Zijn lippen zijn strak en hij heeft een zachte bek, wat essentieel is voor het zacht ophalen van geschoten wild.

4.3 Lichaam en vacht

De nek is matig lang en goed gespierd. De romp is compact met diepe borst en goed gewelfde ribben. De rug is kort met een vlakke bovenlijn en gespierde lendenen. De achterbenen zijn krachtig en goed gespierd. De poten zijn middelgroot, rond en stevig met goed gebogen tenen en dikke voetzolen. De staart is breed bij de wortel, mooi bevederd en bereikt met de laatste wervel minstens de hak. In rust kan de staart onder de ruglijn gedragen worden; bij alertheid of opwinding buigt hij omhoog in een boog, zonder echter het lichaam te raken.

De Nova Scotia Duck Tolling Retriever dankt zijn bijzondere naam aan zijn unieke jachttechniek: het lokken van eenden binnen schietbereik door op de oever te spelen, een techniek die 'tollen' wordt genoemd.

5.1 De Micmac-indianen en de vos

De Canadese Micmac-indianen bewonderden het vermogen van vossen om eenden te lokken door speels op de oever te dansen. Ze leerden hun honden hetzelfde gedrag aan. Jagers in Yarmouth County in het Little River-district van Nova Scotia gingen nog een stap verder: zij wilden een hond die niet alleen eenden kon lokken, maar ze ook kon ophalen.

5.2 Het creëren van de Toller

Vanuit de honden van de Micmac-indianen werden vakkundig diverse rassen ingekruist, waaronder Golden en Labrador Retrievers, Chesapeake Bay en Flatcoated Retrievers, een vleugje Cocker Spaniel, een beetje Ierse Setter en wat boerderij-Collie. Het resultaat was een compacte, aantrekkelijke rode hond met grenzeloze energie en een uniek talent. Ze noemden hem de Little River Duck Dog, een naam die later werd vervangen door de officiële rasnaam Nova Scotia Duck Tolling Retriever.

De Toller staat bekend als een intelligente hond die het liefst zoveel mogelijk tijd in de natuur doorbrengt. Hij gedijt het beste bij actieve mensen die een buitenleven leiden en hem als metgezel meenemen op hun avonturen.

6.1 Geschiktheid voor eigenaren

De Toller is een goede keuze voor eigenaren die een actief buitenleven leiden en bereid zijn om veel tijd te investeren in training en activiteiten. Hij heeft een enorm uithoudingsvermogen en is een fantastische jogging- of wandelpartner. De Toller is intelligent en leergierig, maar zijn onafhankelijke aard betekent dat hij niet altijd automatisch doet wat je vraagt. Positieve bekrachtiging en het bieden van voldoende uitdaging zijn de sleutel tot een succesvolle training.

6.2 Speels en soms ondeugend

De Toller heeft een speelse en vrolijke kant en houdt ervan om te entertainen en vermaakt te worden. Hij staat erom bekend dat hij een beetje ondeugend kan zijn wanneer de stemming hem overvalt. Als slimme hond leert de Toller snel wat zijn eigenaar behaagt en gebruikt dat ook om zijn eigen zin te krijgen, maar altijd op een vertederende manier.

6.3 Prooidrift en water

Hoewel de Toller van nature sociaal is, heeft hij wel een matige prooidrift. Hij zal niet aarzelen om een kleiner dier te achtervolgen als de gelegenheid zich voordoet. Zoals zijn naam al doet vermoeden, is de Toller dol op water en staat bekend als een uitmuntende zwemmer. Houd hem altijd aangelijnd in de buurt van gevaarlijke waterwegen om te voorkomen dat hij spontaan een duik neemt.

De persoonlijkheid van de Toller wordt vaak omschreven als een kruising tussen een Golden Retriever en een terriër. Individuele honden hebben vaak een uitgesproken gevoel voor humor en de meeste Tollers hebben een extravert, vrolijk karakter.

7.1 Actief maar niet overactief

Wanneer de Toller niet aan het spelen of jagen is, is hij tevreden om te gaan liggen en rustig te zijn. Als volwassene heeft de Toller gematigde bewegingsbehoeften: tweemaal daags een stevige wandeling en speeltijd in het park zijn doorgaans voldoende. Puppy's zijn echter een ander verhaal en kunnen een enorm hoog energieniveau hebben dat pas na het eerste levensjaar afneemt.

7.2 Een eigen wil

De Toller heeft een eigen geest en wil het 'waarom' begrijpen van wat hij leert. Net als een acteur die zijn motivatie zoekt, wil de Toller weten waarom iets van hem wordt gevraagd. Hij denkt vaak dat zijn manier beter is dan jouw manier en het kan lastig zijn om hem op andere gedachten te brengen. Stel duidelijke regels op, wees consistent en voorkom verveling. Positieve bekrachtiging is essentieel bij de training van een Toller. Wees nooit hard en ga geen krachtmeting aan, want de Toller wint altijd.

7.3 Socialisatie is cruciaal

Tollers kunnen negatieve eigenschappen ontwikkelen zonder goede socialisatie. Een slecht gesocialiseerde Toller kan terughoudend of zelfs angstig worden tegenover vreemden en nieuwe situaties. Vroege en uitgebreide socialisatie is daarom van groot belang. Een Toller die de hele dag alleen wordt gelaten, zal waarschijnlijk gaan blaffen, graven en kauwen als uiting van verveling en frustratie.

De Nova Scotia Duck Tolling Retriever is over het algemeen een gezond ras, maar er zijn enkele erfelijke aandoeningen waarvan je als (toekomstig) eigenaar op de hoogte moet zijn.

8.1 Erfelijke aandoeningen

Aandoeningen die bij de Toller worden waargenomen zijn onder meer heupdysplasie en patellaluxatie, waarbij respectievelijk het heupgewricht en de knieschijf niet goed functioneren. Daarnaast komen oogziekten voor zoals progressieve retinale atrofie, die tot blindheid kan leiden. De ziekte van Addison, een aandoening van de bijnieren, en hypothyreoïdie, een veelvoorkomende hormonale aandoening waarbij de schildklier onvoldoende hormoon produceert, zijn eveneens bekend bij het ras.

8.2 Het belang van gezondheidsscreening

Niet alle aandoeningen zijn al zichtbaar bij een jonge pup en het is moeilijk te voorspellen of een hond vrij zal blijven van deze kwalen. Kies daarom altijd voor een gerenommeerde fokker die zich inzet voor het fokken van de gezondste honden mogelijk. Een goede fokker kan onafhankelijke gezondheidsverklaringen overleggen waaruit blijkt dat de ouders en grootouders zijn gescreend op genetische afwijkingen en geschikt zijn bevonden voor de fokkerij.

De Nova Scotia Duck Tolling Retriever staat bekend om zijn goede omgang met kinderen. Hij lijkt een echte affiniteit met ze te hebben en is doorgaans een geduldig en speels maatje voor kinderen van alle leeftijden.

9.1 Toezicht bij het spelen

Elke interactie tussen kinderen en de Toller moet worden begeleid door een volwassene om ervoor te zorgen dat het spel niet te wild wordt. De Toller kan in zijn enthousiasme behoorlijk onstuimig zijn, wat bij jonge kinderen kan leiden tot schrik of per ongeluk een blessure. Leer kinderen altijd respectvol met de hond om te gaan.

9.2 Omgang met andere dieren

De Toller is over het algemeen goed met andere honden, vooral wanneer hij vanaf jonge leeftijd goed is gesocialiseerd. Met katten in het eigen huishouden kan hij doorgaans goed overweg als ze samen zijn opgegroeid. Houd er echter rekening mee dat de Toller een matige prooidrift heeft en niet zal aarzelen om een onbekende kat te achtervolgen. Wees voorzichtig wanneer de Toller in de buurt is van kleinere dieren en huisdieren, want zijn jachtinstinct kan de overhand nemen. Met goede socialisatie, duidelijke regels en voldoende toezicht is de Toller een fantastische aanvulling op de meeste gezinnen.