Entlebucher Sennenhond

De Entlebucher Sennenhond is een energieke en fysieke hond die zijn mensen met hart en ziel beschermt. Dit ras heeft een actief leven nodig om gelukkig te zijn en zoekt voortdurend naar manieren om bij te dragen aan het gezin.

1.1 Een fysieke hond

De Entlebucher Sennenhond speelt hard en kan onstuimig zijn. Hij heeft de neiging om mensen te begroeten door enthousiast tegen hen op te springen. Om deze reden is de Entlebucher Sennenhond het meest geschikt voor gezinnen met oudere kinderen die tegen een stootje kunnen. Bij jonge kinderen is zijn onstuimige speelstijl niet altijd passend.

1.2 Behoefte aan werk

Het grootste geluk van de Entlebucher Sennenhond is om deel uit te maken van een actief gezin dat hem waardeert en hem werk geeft om te doen. Of het nu gaat om dagelijkse trainingssessies, deelname aan behendigheidswedstrijden, het begeleiden van kinderen of fungeren als therapiehond, elk type taak voldoet zolang hij maar iets te doen heeft.

1.3 Waakhond

De Entlebucher Sennenhond blaft doorgaans alleen wanneer daar een goede reden voor is. Zijn diepe blaf, verrassend groot voor een hond van zijn formaat, maakt hem tot een effectieve waakhond. Hij is op zijn hoede voor vreemden en territoriaal van aard. Vanwege dit beschermende instinct moet hij al op jonge leeftijd worden geïntroduceerd bij veel verschillende mensen en situaties.

1.4 Bewegingsbehoefte

De Entlebucher Sennenhond werd gefokt om vee te hoeden en heeft daarom een enorme behoefte aan beweging. Hij kan urenlang spelen met ballen of rondrennen. Welke activiteit je ook kiest, zorg ervoor dat het dagelijks voldoende is om zijn energie kwijt te raken.

De Entlebucher Sennenhond deelt zijn oorsprong met de andere drie Zwitserse berghondenrassen: de Berner Sennenhond, de Grote Zwitserse Sennenhond en de Appenzeller Sennenhond. Alle vier stammen af van Mastiff-achtige honden die meer dan tweeduizend jaar geleden door de Romeinen werden meegebracht.

2.1 Oorsprong in het Entlebuch-dal

De honden die later de Entlebucher Sennenhond werden, werden gebruikt om vee van en naar de bergweiden te drijven in het Entlebuch-dal in de kantons Luzern en Bern. Het waren hardwerkende boerderijhonden die hun vee moesten beschermen en begeleiden door het ruige Zwitserse berglandschap.

2.2 Erkenning als zelfstandig ras

De naam Entlebucher Sennenhond werd voor het eerst gebruikt in 1889. Lange tijd werden deze honden verward met de Appenzeller Sennenhond, totdat in 1913 vier exemplaren werden tentoongesteld op een Zwitserse hondenshow. Op basis van de rapporten van de jury werden ze geclassificeerd als een vierde ras van Zwitserse berg- en veehonden. Het duurde tot 1927 voordat een officiële rasstandaard werd geschreven, een jaar na de oprichting van de Zwitserse rasclub in 1926.

2.3 Ontwikkeling tot gezinshond

Het ras ontwikkelde zich langzaam maar werd uiteindelijk erkend om zijn levendige, onvermoeibare aard en uitstekende kwaliteiten als zowel werkhond als gezinshond. De Entlebucher Sennenhond heeft zijn werkinstinct nooit verloren en voelt zich het gelukkigst wanneer hij een taak heeft om te vervullen.

De Entlebucher Sennenhond is een hardwerkende herdershond met een beschermend en zelfverzekerd karakter. Hij houdt van zijn gezin maar heeft tegelijkertijd een onafhankelijke kant die de juiste begeleiding vereist.

3.1 Beschermend en territoriaal

De Entlebucher Sennenhond is van nature achterdochtig tegenover vreemden en neemt zijn tijd om mensen te leren kennen. Dit wantrouwen, gecombineerd met een diepe blaf, maakt hem tot een uitstekende waakhond. Hij maakt niet zomaar vrienden met iedereen en wil eerst zelf beoordelen of iemand te vertrouwen is.

3.2 Betrokkenheid bij het gezin

De Entlebucher Sennenhond gedijt in een huishouden waar hij betrokken is bij alles wat er gebeurt. Hij houdt ervan om op hoge plekken te klimmen, vermoedelijk om een beter overzicht te hebben over zijn menselijke "kudde". Andere honden en katten in het gezin vallen eveneens onder zijn bescherming, maar loslopende katten, konijnen en eekhoorns kunnen zijn achtervolgingsinstinct triggeren.

3.3 Training

De Entlebucher Sennenhond is slim en zeer trainbaar wanneer je hem stevige, eerlijke en consistente regels geeft. Hij zal je echter testen om te zien of je de regels echt meent. Geef daarom nooit toe, zelfs niet eenmalig. Gebruik positieve bekrachtiging zoals complimenten, spel en beloningen, want harde fysieke of verbale correcties werken bij dit ras averechts. De Entlebucher Sennenhond heeft een hoge pijntolerantie, waardoor zachte maar duidelijke training veel effectiever is dan strenge methoden.

De Entlebucher Sennenhond kan een fantastische speelkameraad zijn voor kinderen, maar er zijn belangrijke kanttekeningen waar je als gezin rekening mee moet houden.

4.1 Oudere kinderen

Voor oudere kinderen die een hond willen die eindeloos bal kan spelen, trucs wil leren en meedoet aan allerlei activiteiten, is de Entlebucher Sennenhond een uitbundige en onvermoeibare metgezel. Zijn energie en speelsheid zijn een perfecte match voor actieve kinderen die van buitenspelen houden.

4.2 Niet geschikt voor peuters

De Entlebucher Sennenhond is echter te onstuimig voor een huishouden met peuters en zeer jonge kinderen. Dit is een sterke hond die ruw speelt en zijn eigen kracht niet altijd goed kan inschatten. Tenzij je de tijd en het geduld hebt om intensief toezicht te houden en uitgebreide training te bieden, is het verstandig om te wachten met het nemen van een Entlebucher Sennenhond tot je kinderen groot genoeg zijn om met deze krachtige hond om te gaan.

4.3 Leiderschap

De Entlebucher Sennenhond accepteert leiderschap uitsluitend van de volwassenen in het huishouden. Van kinderen zal hij geen gezag accepteren. Dit betekent dat er altijd een volwassene aanwezig moet zijn wanneer de Entlebucher Sennenhond met kinderen is. Investeer in hondensporten zoals behendigheid, herding, rally en gehoorzaamheid om zowel de fysieke als mentale behoeften van deze actieve hond te vervullen.

De Entlebucher Sennenhond is over het algemeen een gezond ras, maar er zijn enkele erfelijke aandoeningen waar eigenaren en toekomstige kopers alert op moeten zijn. Een verantwoorde fokker is altijd eerlijk en open over gezondheidsproblemen in het ras.

5.1 Oogaandoeningen

Bij de Entlebucher Sennenhond zijn oogproblemen een bekend aandachtspunt. Progressieve retinale atrofie, een erfelijke oogziekte die tot blindheid kan leiden, komt voor bij dit ras. Daarnaast kan staar voorkomen, waarbij de ooglens troebel wordt. Het is essentieel dat fokkers hun fokdieren laten testen op oogaandoeningen en de resultaten kunnen overleggen.

5.2 Heup- en gewrichtsproblemen

Zoals bij veel middelgrote werkrassen kan heupdysplasie voorkomen bij de Entlebucher Sennenhond. Verantwoorde fokkers laten hun honden hierop screenen voordat ze worden ingezet voor de fok.

5.3 Het kiezen van een goede fokker

Vermijd fokkers die geen gezondheidsgaranties bieden of die beweren dat het ras geen bekende problemen kent. Een gerenommeerde fokker screent zijn fokdieren op erfelijke aandoeningen en is transparant over de gezondheidshistorie van zijn lijnen. Zorgvuldige fokkers fokken uitsluitend met de gezondste exemplaren, maar soms kan een pup alsnog een erfelijke aandoening ontwikkelen. Dankzij de vooruitgang in de diergeneeskunde kunnen de meeste honden met deze aandoeningen nog steeds een goed leven leiden.

De Entlebucher Sennenhond heeft een korte, dichte dubbele vacht die relatief weinig onderhoud vergt. Toch is regelmatige verzorging belangrijk om de hond gezond en comfortabel te houden.

6.1 Vachtverzorging

Borstel de Entlebucher Sennenhond wekelijks met een rubberen borstel om dood haar te verwijderen en de huid gezond te houden. Ondanks zijn korte vacht verhaart de Entlebucher Sennenhond wel degelijk, vooral tijdens de lente wanneer hij zijn wintervacht verliest. In deze periode is het verstandig om een paar weken wat vaker te borstelen tot het seizoensgebonden verharen voorbij is.

6.2 Oren, tanden en nagels

Knip de nagels wanneer nodig, meestal eenmaal per maand. Poets de tanden regelmatig voor een goede mondgezondheid en frisse adem. Controleer de oren wekelijks op vuil, roodheid of een onaangename geur die op een infectie kan wijzen. Maak de oren indien nodig schoon met een wattenbolletje en een milde oorreiniger die door je dierenarts wordt aanbevolen.

6.3 Een actief leven

De belangrijkste "verzorging" van de Entlebucher Sennenhond is eigenlijk zijn dagelijkse portie beweging en mentale stimulatie. Deze werklustige hond heeft een actief en betrokken leven nodig om gelukkig en gezond te zijn. Een Entlebucher Sennenhond die voldoende uitdaging krijgt, is een tevreden en evenwichtige huisgenoot.