Border Terrier

De Border Terriër is misschien klein, maar hij is absoluut niet fragiel. Volgens de FCI-standaard wegen reuen 5,9 tot 7,1 kilogram en teven 5,1 tot 6,4 kilogram. De Border Terriër geniet ervan om ruw te spelen met kinderen en is atletisch genoeg om iedereen bij te houden. Dit maakt hem tot een van de weinige terriërs die goed vertegenwoordigd is bij hondensporten zoals behendigheid.

1.1 Beweging en activiteit

De Border Terriër heeft dagelijks de gelegenheid nodig om te rennen, te snuffelen, te wandelen en te spelen. Doe dit bij voorkeur achter een hek of aan de lijn, want de Border Terriër is bliksemsnel als het gaat om het achtervolgen van eekhoorns of buurtkatten. Zijn jachtinstinct is onmiskenbaar aanwezig.

1.2 Een mensenhond

De Border Terriër is een echte mensenhond die geneigd is om veel lawaai en een flinke puinhoop te maken als hij aan zijn lot wordt overgelaten. Hij moet daarom binnenshuis leven als volwaardig gezinslid. De Border Terriër hecht zich sterk aan zijn familie en wil overal bij zijn. Eigenaren van Border Terriërs nemen ook vaak deel aan hondensporten als gehoorzaamheid, behendigheid en de showring, waar de Border Terriër dankzij zijn trainbaarheid en enthousiasme uitstekend presteert.

Door zijn combinatie van atletisch vermogen, vriendelijke aard en relatief eenvoudige verzorging is de Border Terrier een ideale metgezel voor actieve gezinnen die op zoek zijn naar een compacte maar avontuurlijke hond.

De Border Terriër heeft een onderscheidend temperament dat perfect past bij zijn eigenzinnige uiterlijk. Als het op ongedierte aankomt, bezit hij volop terriërvuur, maar hij is tegelijkertijd meer kneedbaar dan de meeste andere terriërrassen.

2.1 Vriendelijk tegenover andere honden

Een Border Terriër die gromt of staart naar andere honden, heeft het verkeerde temperament. De Border Terriër is van oorsprong gefokt om samen te werken met andere honden bij de vossenjacht, dus een vriendelijke houding tegenover soortgenoten is een belangrijk raskenenmerk.

2.2 Aanhankelijk en zelfredzaam

Binnen het gezin is de Border Terriër aanhankelijk maar ook zelfredzaam. Hij kan een ware ontsnappingskunstenaar zijn, dus een goed omheinde tuin is onmisbaar. Dankzij zijn intelligentie, goede humeur en bereidheid om te werken, past de Border Terriër zich moeiteloos aan het leven in elke omgeving aan, of dat nu de stad of het platteland is. Hij is zeer trainbaar en blinkt uit bij behendigheidproeven. De Border Terriër is zelfs geschikt voor therapiewerk in verpleeghuizen en kinderziekenhuizen, en sommige exemplaren zijn getraind als gehoorhonden.

2.3 Een veelzijdige metgezel

De veelzijdigheid van de Border Terrier maakt hem geschikt voor tal van rollen, van actieve speelkameraad tot therapeut en assistentiehond. Zijn bereidheid om te leren en zijn flexibele karakter stellen hem in staat om zich aan te passen aan vrijwel elke situatie, wat hem tot een van de meest gewaardeerde kleine terrierrassen maakt.

De Border Terriër heeft een dubbele vacht bestaande uit een korte, dichte ondervacht en een draadachtige bovenvacht. De vacht sluit nauw aan op het lichaam en biedt uitstekende bescherming tegen weersinvloeden. Deze vacht is specifiek ontwikkeld voor het buitenleven in de ruwe omstandigheden van het Schotse en Engelse grensgebied.

3.1 Vachtkleuren

Volgens de FCI-standaard komt de Border Terriër voor in de kleuren rood, tarweblond, grijsbruin met tan en blauw met tan. Dit zijn de officieel erkende raskleuren die het ras kenmerken.

3.2 Onderhoud van de vacht

Om de vacht gezond te houden, is wekelijks borstelen of kammen voldoende. Zelfs voor shows heeft de Border Terriër slechts een beetje bijwerking van het hoofd, de nek en de voeten nodig. De meeste fokkers strippen de vacht, wat inhoudt dat dood haar met de hand wordt uitgetrokken, voor een netter uiterlijk. De Border Terriër Club van Nederland biedt via haar website uitgebreid advies over de juiste vachtverzorging en kan je doorverwijzen naar ervaren trimmers.

3.3 Overig onderhoud

De rest van de verzorging is routine: knip de nagels om de paar weken bij en poets de tanden regelmatig voor een goede algehele gezondheid en frisse adem. Controleer ook regelmatig de oren op tekenen van infectie of vuilophoping, vooral na buitenactiviteiten. De Border Terriër is wat verzorging betreft een relatief onderhoudsarm ras, wat samen met zijn gezonde constitutie en aanpasbare karakter sterk bijdraagt aan zijn populariteit als gezinshuisdier.

De Border Terriër is over het algemeen een relatief gezond ras met weinig ernstige erfelijke aandoeningen. Dit maakt hem tot een van de gezondere terriërrassen die beschikbaar zijn als huisdier. Toch is het verstandig om als eigenaar op de hoogte te zijn van mogelijke gezondheidsproblemen.

4.1 Epileptoïde krampen

Het meest serieuze rasspecifieke gezondheidsprobleem van de Border Terriër is het epileptoïde krampsyndroom, ook wel bekend als canine epileptoid cramping syndrome. Dit is een aanvalachtige aandoening die soms wordt verward met epilepsie. De symptomen kunnen variëren van milde spiertrekkingen tot ernstigere krampaanvallen. Er is momenteel geen genetische screeningstest beschikbaar, maar er lopen diverse onderzoeken om er een te ontwikkelen. Ondertussen kunnen dierenartsen met ervaring in neurologie adviseren over de beste behandelmogelijkheden.

4.2 Belang van onderzoek en preventie

Als bij je Border Terriër deze aandoening wordt vastgesteld, is het waardevol om contact op te nemen met de rasvereniging om te informeren naar lopende onderzoeksprojecten waaraan je hond mogelijk kan deelnemen. Dit draagt bij aan het vergroten van de kennis over deze aandoening en het ontwikkelen van betere diagnostische hulpmiddelen voor toekomstige generaties Border Terriërs. Daarnaast is het bij de aanschaf van een Border Terriër belangrijk om een fokker te kiezen die openheid biedt over de gezondheidshistorie van zijn lijnen en de ouderdieren op bekende aandoeningen laat onderzoeken.

De Border Terriër dankt zijn naam en oorsprong aan het grensgebied tussen Engeland en Schotland, waar de eeuwenlange strijd tussen boeren en vossen vroeg om een onverschrokken en doeltreffende jachthond.

5.1 Oorsprong in de achttiende eeuw

De Border Terriër werd ontwikkeld in de vroege achttiende eeuw als een ruw en klaar wapen tegen vossen die het vee bedreigden. De onbevreesde Border Terriër had een lang, smal en flexibel lichaam dat door nauwe holen kon persen om de vos in zijn schuilplaats te bereiken. Tegelijkertijd was hij snel genoeg om naast jagers te rennen en de jachthonden te volgen tot ze de vos hadden gevonden, waarna de Border Terriër de vos uit zijn hol joeg.

5.2 Waardering door boeren

Boeren koesterden de Border Terriër vanwege zijn uithoudingsvermogen en zijn bereidheid om de zwaarste prooi op zich te nemen. Toch trok het ras lange tijd weinig aandacht buiten landbouwkringen. De Border Terriër werd pas in het begin van de twintigste eeuw erkend door de kennel clubs, waarmee het ras eindelijk de officiële erkenning kreeg die het verdiende voor zijn jarenlange trouwe dienst aan de boeren van het grensgebied.

Sindsdien is de Border Terrier uitgegroeid tot een geliefd huisdier dat wereldwijd wordt gewaardeerd om zijn gezonde constitutie, trainbare karakter en onverwoestbare levensvreugde. Het ras heeft bewezen dat kleine honden grote persoonlijkheden kunnen hebben.