Ierse Wolfshond

De Ierse Wolfshond lijkt recht uit een middeleeuws tapijt te zijn gestapt. Zijn naam suggereert kracht en wildheid, maar in werkelijkheid is hij de zachtmoedigste van alle grote honden. Gezien zijn gigantische omvang — reuen wegen minimaal 54,5 kilogram — is deze zachtaardigheid een essentieel kenmerk van het ras.

1.1 Kleuren

De Ierse Wolfshond komt voor in een breed scala aan kleuren: grijs, gevlekt, rood, zwart, zuiver wit, fawn en elke kleur die ook bij de Schotse Deerhound voorkomt.

1.2 Praktische overwegingen

Het houden van een Ierse Wolfshond brengt unieke praktische uitdagingen met zich mee. Die slungelige puppy van een paar kilo groeit uit tot een hond die het aanrecht moeiteloos bereikt en steaks van tafel kan vegen. Als uw woning via een trap wordt bereikt, bedenk dan hoe u een gewonde of zieke hond van dit formaat naar boven of beneden krijgt. De kosten voor voeding, dierenarts en opvang zijn aanzienlijk hoger dan bij een gemiddeld ras.

1.3 Een puppy met destructieve kracht

Ierse Wolfshondpuppy's kunnen bijzonder destructief zijn wanneer ze alleen worden gelaten. Door hun enorme grootte richten ze meer schade aan dan puppy's van kleinere rassen. Het is essentieel om een veilige ruimte te creëren waar de puppy niets kan vernietigen. Lange uren alleen in een bench zijn schadelijk voor de fysieke en emotionele ontwikkeling van een jonge Wolfshond. Met de juiste voorbereiding en een ruim huis met een groot omheind terrein is de Ierse Wolfshond echter een onvergelijkbare metgezel die diepe liefde en loyaliteit biedt.

De Ierse Wolfshond heeft een ruim huis nodig met een groot, stevig omheind terrein waar hij veilig kan bewegen en rennen. Wees bereid om uw meubels met hem te delen of zorg voor voldoende zachte ligplaatsen. Zijn grote, benige lichaam kan eelt ontwikkelen wanneer hij gedwongen wordt op harde oppervlakken te liggen, dus comfortabele kussens of hondenbedden zijn een must.

2.1 Ruimte en veiligheid

Een groot omheind terrein is essentieel voor de Ierse Wolfshond. De omheining moet hoog en stevig genoeg zijn om deze grote hond binnen te houden. Vertrouw niet op een ondergronds elektronisch hek, want dit biedt onvoldoende begrenzing voor een hond van dit formaat. De Ierse Wolfshond moet de mogelijkheid hebben om dagelijks vrij te bewegen en te rennen.

2.2 Kosten en verantwoordelijkheid

Het bezit van een gigantisch ras brengt aanzienlijke kosten met zich mee. De voedingskosten zijn hoger dan bij gemiddelde rassen, dierenartsenrekeningen zijn duurder vanwege de hogere doseringen medicijnen en de specifieke gezondheidsproblemen van grote rassen, en ook opvangkosten tijdens vakanties liggen hoger. Het is verstandig om deze financiële consequenties goed in te schatten voordat u een Ierse Wolfshond aanschaft. Wanneer u echter bereid bent om deze investering te doen en de juiste leefomgeving kunt bieden, zal de Ierse Wolfshond u belonen met onvoorwaardelijke liefde en trouw.

De Ierse Wolfshond staat bekend om zijn rustige manieren en uiterst zachte karakter. Het ras wordt treffend omschreven als "lammeren thuis, leeuwen op de jacht": thuis is hij kalm en zachtaardig, maar in het veld een moedige en vastberaden jager. Van nature is hij zelden agressief; zijn enorme omvang alleen al is voldoende om de meeste potentiële indringers af te schrikken.

3.1 Omgang met mensen en kinderen

Tegenover iedereen, inclusief kinderen, vreemden en andere honden, is de Ierse Wolfshond doorgaans kalm, intelligent, waardig en vriendelijk. Desondanks kan zijn grote omvang hem minder geschikt maken voor huishoudens met peuters, simpelweg omdat hij door zijn formaat onbedoeld een klein kind kan omverwerpen. Het is ook niet gepast om kinderen op de Ierse Wolfshond te laten rijden, aangezien dit rugletsel kan veroorzaken bij de hond.

3.2 Bewegingsbehoefte

De Ierse Wolfshond geniet van een lange dagelijkse wandeling en van elke gelegenheid om vrij te rennen in een verkeersvrije omgeving. Op het gebied van hondensporten zijn Ierse Wolfshonden geschikt voor gehoorzaamheid, volgen en met name lure coursing, waarbij hun atletische vermogen tot volle ontplooiing komt. De Ierse Wolfshond past zich aan het activiteitenniveau van zijn eigenaar aan, maar mag geen bankhanger worden. Overgewicht door gebrek aan beweging is schadelijk voor zijn gewrichten en kan zijn toch al beperkte levensduur verder verkorten.

De Ierse Wolfshond is als zichthond van nature aangetrokken tot beweging en zal graag katten, konijnen en andere kleine dieren achtervolgen wanneer hij ze ziet rennen. Als hij echter al op jonge leeftijd met andere dieren is opgegroeid, kan hij doorgaans vriendschappelijk samenleven met katten of kleine honden. Desondanks is het verstandig om hen onder toezicht te houden wanneer ze samen zijn en hen te scheiden wanneer u niet thuis bent.

4.1 Binnen versus buiten

Een belangrijk aandachtspunt is het verschil tussen het gedrag van de Ierse Wolfshond binnenshuis en buitenshuis. Binnenshuis kan hij perfect samenleven met katten en kleine honden, maar buiten kan het instinct om een rennende kat te achtervolgen te sterk zijn om te weerstaan. Houd hier rekening mee bij het inrichten van uw leefomgeving.

4.2 Training

Train uw Ierse Wolfshond met positieve bekrachtigingstechnieken zoals lof, spel en voedselbeloningen. De Ierse Wolfshond is een slimme hond die snel leert wanneer hij de juiste motivatie heeft. Gebruik nooit geweld of intimidatie bij de training, want dit is niet alleen onnodig maar ook contraproductief bij dit gevoelige ras. Begin met de opvoeding zodra de puppy thuiskomt en zorg voor consistente, geduldige training gedurende zijn hele leven.

De gezondheid van de Ierse Wolfshond is een belangrijk aandachtspunt voor toekomstige eigenaren. Dit gigantische ras heeft helaas een relatief korte levensverwachting en is vatbaar voor verschillende ernstige gezondheidsproblemen.

5.1 Veelvoorkomende aandoeningen

Bij de Ierse Wolfshond komen onder meer de volgende gezondheidsproblemen voor: heup- en elleboogdysplasie, dilaterende cardiomyopathie, osteosarcoom (botkanker), levershunt, hypothyreoïdie, de ziekte van von Willebrand, progressieve retinale atrofie en maagtorsie. Cardiomyopathie, een vergroting van het hart, is een van de meest zorgwekkende aandoeningen bij dit ras. Regelmatige hartonderzoeken door een gespecialiseerde dierenarts-cardioloog zijn van cruciaal belang om deze aandoening vroegtijdig op te sporen.

5.2 Botkanker

De Ierse Wolfshond lijdt aan een uitzonderlijk hoog percentage osteosarcoom, meestal in een van de benen. De exacte oorzaak is niet volledig bekend, maar er is vrijwel zeker een genetische component. Dit is een van de meest voorkomende doodsoorzaken bij het ras en het is belangrijk om hier als eigenaar op voorbereid te zijn.

5.3 Het kiezen van een fokker

Niet alle aandoeningen zijn te detecteren bij een opgroeiende puppy. Het is daarom essentieel om een gerenommeerde fokker te kiezen die beschikt over uitgebreide gezondheidsonderzoeken van de ouderdieren en hun voorouders. Vraag naar certificeringen voor heupen, ellebogen, hart en ogen. Een verantwoorde fokker zal transparant zijn over de gezondheidssituatie in zijn lijnen en actief werken aan het verbeteren van de gezondheid binnen het ras.

De Ierse Wolfshond heeft een ruwe vacht die vooral draadachtig en lang is boven de ogen en onder de kaak. Hoewel de vacht in de showring uitgebreide verzorging vereist voor een perfecte uitstraling, is het onderhoud voor een huisdier relatief eenvoudig. Er is simpelweg veel hond om te verzorgen.

6.1 Vachtverzorging

Borstel of kam de ruige, harige vacht een tot twee keer per week om dood haar te verwijderen en klitten of matten te voorkomen. De dubbele vacht verliest het hele jaar door matige hoeveelheden haar, maar kent geen extreme verharingsperiodes. Een bad is zelden nodig bij de Ierse Wolfshond, omdat de ruwe vachttextuur van nature vuil goed afstoot.

6.2 Overige verzorging

Knip de nagels elke een tot twee weken, afhankelijk van de slijtage. Poets het gebit regelmatig met een door de dierenarts goedgekeurde hondentandpasta voor een goede mondgezondheid en frisse adem. Controleer de oren regelmatig op vuil of tekenen van infectie. Vanwege de grootte van de Ierse Wolfshond is het aan te raden om hem al op jonge leeftijd te wennen aan verzorgingshandelingen, zodat dit later geen worsteling wordt met een hond die meer dan 50 kilogram weegt.

De geschiedenis van de Ierse Wolfshond gaat terug tot de Oudheid. In het jaar 391 na Christus verwonderde heel Rome zich over zeven gigantische honden uit Ierland, die door consul Quintus Aurelius Symmachus werden gepresenteerd als bijdrage aan de spelen van de stad. Het bedankbriefje van de consul aan zijn broer, die de honden had gekocht, wordt beschouwd als de eerste schriftelijke vermelding van wat later de Ierse Wolfshond zou worden.

7.1 Koninklijke geschenken

Door de eeuwen heen bevolkten deze indrukwekkende Ierse honden tal van koninklijke hoven, waaronder die van de Engelse koningen Edward III, Henry VIII en Elizabeth I, evenals het hof van de Franse koning Henry IV. De honden werden ook als koninklijke geschenken gepresenteerd aan de hoven van Zweden, Denemarken en Spanje. Hun combinatie van majesteitelijke uitstraling en indrukwekkend formaat maakte hen tot gewilde diplomatieke geschenken.

7.2 Bijna uitgestorven

Ironisch genoeg hebben de Ierse Wolfshonden hun werk te goed gedaan. Tegen de achttiende eeuw was hun aantal drastisch afgenomen, omdat ze de wolven van Groot-Brittannië en Ierland vrijwel hadden uitgeroeid. In 1750 klaagde de graaf van Chesterfield dat hij ondanks twee jaar zoeken geen enkele Ierse Wolfshond had kunnen vinden. Twintig jaar later schreef auteur Oliver Goldsmith dat de honden alleen nog als curiosa in de huizen van welgestelden werden gehouden en prees hij hun buitengewone schoonheid en majestueuze verschijning. Dankzij de inspanningen van toegewijde fokkers werd het ras in de negentiende eeuw gered van de ondergang en herbouwd tot het ras dat we vandaag kennen.