Hovawart
De Hovawart is een grote, krachtige Duitse werkhond met een kalm en zelfverzekerd karakter, bekend om zijn waakzaamheid en loyaliteit. Het ras heeft een lange geschiedenis en vereist regelmatige verzorging en socialisatie voor een goede opvoeding.
Energieniveau
Hoog
Bewegingsbehoefte
Hoog
Vriendelijkheid
Gemiddeld
Kindvriendelijk
Hoog
Andere huisdieren
Gemiddeld
Trainbaarheid
Hoog
Verzorgingsbehoefte
Gemiddeld
Blafniveau
Gemiddeld
Verharen
Hoog
Dit ras scoort hoog op kindvriendelijkheid, maar kindvriendelijkheid is een individuele eigenschap en verschilt per hond. Elke hond kan onvoorspelbaar reageren. Laat kinderen nooit zonder toezicht met een hond.
Advertentie
Adverteer hier
in Zeeland€ 100/mnd
1. Geschiedenis van de Hovawart
De oorsprong van de Hovawart ligt in het Zwarte Woud in het zuidwesten van Duitsland, waar het ras oorspronkelijk werd gefokt om de lokale adel en hun bezittingen te beschermen gedurende de middeleeuwen. De Hovawart heeft een bijzondere plaats in de Duitse geschiedenis verworven dankzij verschillende opmerkelijke verhalen over zijn moed en loyaliteit.
1.1 Het legendarische verhaal uit 1210
De plaats van de Hovawart in de geschiedenis werd voor altijd versterkt in 1210, toen het kasteel Ordensritterburg werd geplunderd en de bewoners werden afgeslacht. De Hovawart van de kasteelheer, die zelf gewond was geraakt, slaagde erin het zoontje van zijn meester te redden door hem uit een brandend gebouw te slepen en naar een naburig kasteel te brengen. Dit heldhaftige verhaal illustreert de onbaatzuchtige en beschermende aard die de Hovawart al meer dan achthonderd jaar kenmerkt.
1.2 Verval en wederopbouw
In de vijftiende eeuw werd de Hovawart ingezet om criminelen op te sporen, zoals beschreven in Heinrich Mynsinger's 'The Five Noble Breeds'. Ondanks zijn nut raakte het ras geleidelijk uit de gratie, mede doordat nieuwere rassen zoals de Duitse Herder zijn taken overnamen. Aan het begin van de twintigste eeuw was de Hovawart vrijwel uitgestorven.
1.3 Heropleving
Vanaf 1922 begon de Duitse zoöloog Kurt Friedrich König met het reconstrueren van het ras. Hij selecteerde boerderijhonden uit het Zwarte Woud en het Harzgebergte die nog het oude Hovawart-type vertoonden, en kruiste deze met rassen als de Duitse Herder, de Newfoundlander en de Leonberger. In 1937 werd de Hovawart officieel erkend door de Duitse Kennel Club, waarmee het voortbestaan van dit historische ras werd veiliggesteld.
2. Uiterlijk van de Hovawart
De Hovawart is een grote, goed gebouwde hond met een ietwat langwerpige lichaamsvorm, waarbij de romp iets langer is dan de schofthoogte. Het is een indrukwekkende verschijning die kracht en elegantie combineert.
2.1 Hoofd en uitdrukking
De Hovawart heeft een groot, lang hoofd met een brede, ronde schedel en een duidelijke stop. De schedel en de snuit zijn ongeveer even lang. De snuit is sterk en loopt licht taps toe over de lengte, met strakke lippen en grote tanden die in een schaar- of tanggebit samenkomen. De ogen zijn ovaal en donkerbruin, met een intelligente en alerte uitdrukking. De oren staan hoog en wijd uit elkaar, waardoor het krachtige hoofd nog groter lijkt. In rust liggen ze tegen het hoofd, maar bij alertheid worden ze half rechtop gezet met de toppen naar voren.
2.2 Lichaamsbouw
De nek van de Hovawart is matig lang en leidt naar een rechte, stevige rug. De croupe loopt licht af naar de bossige staart, die lang is en in rust bijna de grond raakt. De staart wordt laag gedragen in rust, maar kan ook over de rug worden gedragen afhankelijk van de stemming van de hond. De borst is breed, diep en lang. De voorpoten staan recht, terwijl de achterpoten duidelijk gehoekt zijn. Overal is een sterke botstructuur zichtbaar. De poten zijn rond en compact, en de Hovawart beweegt met een uitgestrekte, vloeiende pas waarbij het meeste stuwkracht van achteren komt.
2.3 Vacht en kleuren
De Hovawart komt voor in drie kleuren: effen zwart, blond en zwart met aftekeningen. De lange, dichte en golvende vacht ligt aanliggend tegen het lichaam. Reuen hebben doorgaans een vollere manen rond de nek en meer bevedering aan benen en staart dan teven. De vacht biedt uitstekende bescherming tegen weersinvloeden en draagt bij aan het imposante uiterlijk van deze indrukwekkende hond.
3. Karakter van de Hovawart
De Hovawart straalt bovenal vertrouwen en zekerheid uit. Het is geen nerveuze of onberekenbare hond, maar juist kalm en evenwichtig, tenzij hij wordt geprovoceerd of een bedreiging voor zijn gezin waarneemt. De veiligheid van het gezin is de grootste prioriteit van de Hovawart, en deze toewijding komt voort uit de zeer sterke band die hij met zijn mensen opbouwt.
3.1 Beschermingsinstinct en waakzaamheid
De van nature beschermende aard van de Hovawart maakt hem waakzaam en attent, vooral in de buurt van kinderen. Hij is instinctief op zijn hoede voor vreemden en zal zijn gezin dapper verdedigen tegen waargenomen bedreigingen. Dit beschermingsinstinct is een van de kernkwaliteiten van het ras, maar vereist verantwoord management door middel van vroege socialisatie en consequente training.
3.2 Niet geschikt voor beginners
De Hovawart is geen ideaal ras voor de beginnende hondeneigenaar. Hij heeft een sterke persoonlijkheid en is geneigd om een dominante positie binnen het gezin in te nemen. Eigenaren moeten standvastig en zelfverzekerd zijn in het omgaan met uitdagend gedrag, met name tijdens de adolescentie van de hond. Consequente maar liefdevolle leiding is essentieel om de controle over deze krachtige hond te behouden.
3.3 Omgang met andere dieren
De Hovawart kan enigszins dominant zijn tegenover andere honden, en agressie tussen honden is geen ongewoon probleem bij dit ras. Hoewel socialisatietraining kan helpen, wordt het ras het best gehouden in een huishouden zonder andere honden. Bovendien beschikt de Hovawart over een sterk jaaginstinct, wat betekent dat hij absoluut niet veilig is bij kleinere huisdieren zoals katten, konijnen of andere kleine dieren. Het samenleven met kleine huisdieren wordt sterk afgeraden.
4. Gezondheid van de Hovawart
De Hovawart is een opmerkelijk gezond ras dat niet lijdt aan veel van de erfelijke aandoeningen die bij andere grote hondenrassen gebruikelijk zijn. Toch zijn er enkele gezondheidsproblemen waarvoor eigenaren en fokkers alert moeten zijn, met name gewrichtsaandoeningen die in bepaalde bloedlijnen vaker voorkomen.
4.1 Kruisbandletsel
Sommige Hovawarts zijn vatbaar voor letsel aan de voorste kruisband in het kniegewricht. Dit kan het gevolg zijn van een onderliggende ontstekingsaandoening die het gewricht verzwakt. Het kruisband, dat de stabiliteit van het kniegewricht waarborgt door het dijbeen met het scheenbeen te verbinden, kan onder relatief lichte belasting scheuren wanneer het verzwakt is. Het gevolg is een plotseling begin van kreupelheid aan de achterpoot. Chirurgische reparatie is doorgaans nodig om te voorkomen dat artrose zich snel ontwikkelt in het aangedane gewricht.
4.2 Heupdysplasie
Heupdysplasie is een ontwikkelingsstoornis die een of beide heupgewrichten kan aantasten. De kogel en kom van het heupgewricht passen niet goed op elkaar, wat leidt tot ongemak, kreupelheid en stijfheid, vooral na rust. De eerste tekenen worden vaak opgemerkt bij opgroeiende puppy's tussen de zes en veertien maanden oud. Fokdieren moeten idealiter op de heupen worden gescoord voordat zij worden ingezet voor de fokkerij, om de kans op overdracht van defecte genen naar nakomelingen te minimaliseren.
4.3 Levensverwachting en preventie
De gemiddelde levensverwachting van de Hovawart bedraagt 12 tot 13 jaar, wat voor een groot ras indrukwekkend lang is. Regelmatige controles bij de dierenarts, een uitgebalanceerd voedingspatroon en voldoende maar niet overmatige beweging dragen bij aan de gezondheid en het welzijn van de Hovawart. Het handhaven van een gezond gewicht is bijzonder belangrijk om de belasting op de gewrichten te beperken.
5. Verzorging van de Hovawart
De verzorging van de Hovawart is relatief eenvoudig voor een hond met zo'n indrukwekkende vacht. Met een regelmatige routine kunt u de vacht gezond en glanzend houden en eventuele problemen vroegtijdig signaleren.
5.1 Vachtverzorging
De lange, dichte vacht van de Hovawart moet tweemaal per week worden geborsteld om los haar te verwijderen en klitten te voorkomen. Besteed extra aandacht aan de bevedering achter de oren, aan de benen en aan de staart, waar de vacht het langst is. De vacht wordt niet geknipt of getrimd, dus professionele trimsalonbezoeken zijn niet nodig. Baden hoeft slechts zelden te gebeuren, alleen wanneer de hond echt vuil is, om de natuurlijke beschermende oliën in de vacht te behouden.
5.2 Nagels en gebit
De Hovawart heeft dikke, sterke nagels die regelmatig moeten worden geknipt. Het dagelijks poetsen van het gebit is eveneens belangrijk om tandproblemen te voorkomen. Het is cruciaal om zowel het nagelknippen als het tandenpoetsen vanaf zeer jonge leeftijd te introduceren. Een volwassen Hovawart die niet gewend is aan deze handelingen kan vanwege zijn formaat en kracht lastig te hanteren zijn. Door deze taken vanaf het puppystadium tot een routine te maken, accepteert de hond ze als volwassene zonder problemen.
5.3 Verharingsperiode
De Hovawart verhaart het hele jaar gematigd door, met intensievere periodes in het voor- en najaar. Tijdens de verharingsperiode is dagelijks borstelen aan te raden om de losse haren onder controle te houden. Een ondervachtborstel kan helpen om het losse haar efficiënt te verwijderen. Met deze eenvoudige maar consequente verzorgingsroutine houdt u uw Hovawart er op zijn best uitzien.
Veelgestelde vragen over de Hovawart
Ja, de Hovawart staat bekend als een goede gezinshond. Dit ras scoort hoog op kindvriendelijkheid. Houd er wel rekening mee dat elke hond individueel is en dat toezicht bij jonge kinderen altijd nodig blijft.
De Hovawart is een energiek ras dat dagelijks flink wat beweging nodig heeft. Reken op minimaal 1,5 tot 2 uur per dag aan wandelingen, spel en mentale uitdaging. Dit ras is ideaal voor actieve mensen.
Ja, de Hovawart is over het algemeen goed trainbaar. Dit ras is leergierig en reageert goed op positieve bekrachtiging. Beginners kunnen goed met dit ras uit de voeten.
De Hovawart heeft een lang vacht met een gemiddelde verzorgingsbehoefte. Een paar keer per week borstelen is voldoende. Tijdens de rui is extra aandacht gewenst.
De gemiddelde levensverwachting van een Hovawart ligt tussen de 12 en 13 jaar. Een gezonde levensstijl met goede voeding, voldoende beweging en regelmatige dierenartscontroles kan bijdragen aan een lang en gezond leven.
De Hovawart blaft gemiddeld. Dit ras geeft vaak signalen bij bezoekers of onbekende geluiden, maar is met goede training niet overdreven luidruchtig.
De aanschafprijs van een Hovawart puppy ligt tussen de € 1.200 en € 2.500. De prijs varieert afhankelijk van de fokker, de stamboom en de ouders. Let bij de aanschaf altijd op een erkende, verantwoorde fokker die de gezondheid van de ouderdieren heeft laten testen.
De Hovawart kan samenleven met andere huisdieren, mits goed gesocialiseerd. Een geleidelijke en gecontroleerde kennismaking is belangrijk voor een goede start.
Ja, er zijn aandoeningen bekend die vaker bij de Hovawart worden gezien: Heupdysplasie of HD bij honden, Hypothyreoïdie, Osteochondrose. Dat betekent niet dat iedere hond van dit ras deze aandoeningen krijgt.
Nee, niet altijd. De informatie op deze pagina beschrijft de typische eigenschappen van het ras en is bedoeld als algemene richtlijn. Elke hond is een individu en kan in karakter, gedrag en uiterlijk afwijken van het rasbeeld. Opvoeding, socialisatie, gezondheid en leefomgeving hebben grote invloed op hoe een Hovawart zich ontwikkelt. Gebruik deze beschrijving daarom als indicatie en niet als garantie.
Inhoudsopgave
Rasvereniging
Alle fokkers bij mij in de buurt
Bekijk het complete overzicht van hondenfokkers in jouw provincie.