Engelse setter

De Engelse Setter is een veelzijdig ras dat uitblinkt als zowel jachthond als gezinsgenoot. In tegenstelling tot sommige jachtrassen zijn de verschillen tussen veld- en showlijnen relatief klein, wat het ras extra aantrekkelijk maakt.

1.1 Veld- en showtype

Engelse Setters uit jachtlijnen zijn iets kleiner en hebben minder vacht dan de showvariant, maar een Engelse Setter gefokt voor de showring kan ook prima in het veld presteren. Beide typen zijn uitstekende metgezellen die zich volledig wijden aan hun gezin.

1.2 Vriendelijk en zachtaardig

De Engelse Setter is een vriendelijke en zachtaardige hond die een goede keuze kan zijn voor gezinnen met kinderen. Hij kan ook goed overweg met andere huisdieren zoals katten, mits hij ermee is opgegroeid. De Engelse Setter is alert en blaft om je te laten weten dat er iemand het huis nadert, maar is niet overmatig luidruchtig.

1.3 Beweging en sport

Kies een Engelse Setter als je een actief persoon bent die hem de dagelijkse beweging kan bieden die hij nodig heeft. Een lange wandeling of een half uur hardlopen per dag is een goed minimum. De Engelse Setter is bovendien een uitstekende deelnemer aan hondensporten zoals behendigheid, gehoorzaamheid en rally, en zijn fantastische neus maakt hem een natuurtalent in speurwerk. De Engelse Setter houdt ook van zwemmen en is een enthousiaste waterpartner.

1.4 Verzorging

De prachtige bevedering van de Engelse Setter moet regelmatig worden gekamd om klitten te voorkomen. Een bad om de zes weken en het bijhouden van nagels, tanden en oren completeren de verzorgingsroutine.

De Engelse Setter behoort tot een van de oudste jachthondenrassen, met vermeldingen die teruggaan tot de veertiende eeuw. De geschiedenis van dit ras is rijk en fascinerend.

2.1 Oorsprong

Men denkt dat de vroege Engelse Setters zijn ontstaan door het kruisen van wijzende (pointing) rassen met spaniels. Deze honden werden al lang voordat vuurwapens werden ontwikkeld ingezet voor de jacht. Hun werkwijze bestond uit het vinden van vogels en vervolgens hurken of gaan liggen om de aanwezigheid van het wild aan te geven. De jager spreidde vervolgens een groot net uit, joeg de vogels op zodat ze in het net vlogen. Toen vuurwapens in gebruik kwamen, hielp de gewoonte van de setter om te bukken erbij dat hij niet per ongeluk werd geraakt.

2.2 Laverack en Llewellin

In de negentiende eeuw ontstonden twee belangrijke foklijnen van de Engelse Setter. Edward Laverack kweekte zorgvuldig zijn eigen lijn en creëerde honden van uitzonderlijke schoonheid. R. Purcell Llewellin begon met honden van het Laverack-type en kruiste deze met andere soorten om zeer succesvolle veldhonden te ontwikkelen. De verschillen tussen deze twee lijnen zijn tot op zekere hoogte nog zichtbaar wanneer je de showvariant vergelijkt met de veldhond.

2.3 Erfgoed

De Engelse Setter heeft zijn positie als gewaardeerd jacht- en gezinsras door de eeuwen heen behouden. Zijn elegante verschijning en zachte karakter hebben hem geliefd gemaakt bij jagers en gezinnen over de hele wereld.

De Engelse Setter is een van de zachtaardigste en meest aanhankelijke hondenrassen. Zijn karakter maakt hem tot een geliefde metgezel voor gezinnen die bereid zijn hem de aandacht en beweging te geven die hij verdient.

3.1 Verdraagzaam en geduldig

De Engelse Setter is buitengewoon verdraagzaam tegenover kinderen uit zijn eigen gezin. Ouders moeten er wel op toezien dat jonge kinderen hem met respect behandelen en niet aan zijn oren of staart trekken. Voor oudere, actieve kinderen is de Engelse Setter een eindeloos energieke speelkameraad die nooit genoeg krijgt van samen spelen.

3.2 Leefomgeving

De Engelse Setter is het meest geschikt voor een huis met een grote tuin of een omgeving waar hij regelmatig kan jagen of rennen. Met een toegewijde eigenaar die hem voldoende beweging geeft, kan hij ook in de stad gedijen. Tenzij hij in een veilig, afgesloten gebied is, moet de Engelse Setter altijd aan de lijn lopen, want zijn jachtinstinct kan hem ertoe brengen om er plotseling vandoor te gaan.

3.3 Training

Engelse Setters zijn slim maar rijpen langzaam. Ze hebben een zachte trainingsaanpak nodig met veel positieve bekrachtiging en geduld. Harde correcties zijn bij dit gevoelige ras contraproductief. Zodra een Engelse Setter iets heeft geleerd, vergeet hij het echter niet meer. In het veld zijn ze gewend om zelfstandig te opereren en eigen beslissingen te nemen, en dit onafhankelijke gedrag kan ook thuis voorkomen. Een dagelijkse bewegingsroutine van minimaal een uur is essentieel voor een volwassen Engelse Setter.

De Engelse Setter is over het algemeen een gezond ras, maar er zijn een aantal erfelijke aandoeningen waar eigenaren en toekomstige kopers alert op moeten zijn. Een verantwoorde fokker is eerlijk en open over gezondheidsproblemen in het ras.

4.1 Veelvoorkomende aandoeningen

Bij de Engelse Setter kunnen diverse aandoeningen voorkomen. Heupdysplasie is een van de meest bekende problemen bij middelgrote tot grote rassen. Daarnaast zijn Engelse Setters gevoelig voor oogaandoeningen zoals progressieve retinale atrofie en staar. Bepaalde neurologische aandoeningen kunnen eveneens voorkomen.

4.2 Preventie door verantwoord fokken

Vermijd fokkers die geen gezondheidsgaranties bieden of die beweren dat het ras geen bekende problemen kent. Een gerenommeerde fokker screent zijn fokdieren op erfelijke aandoeningen en is transparant over de gezondheidshistorie van zijn lijnen. Vraag altijd naar gezondheidsonderzoeken van de ouderdieren voordat je een pup aanschaft.

4.3 Gezond houden van je Engelse Setter

Regelmatige dierenartsencontroles, goede voeding, voldoende beweging en het handhaven van een gezond gewicht zijn de belangrijkste pijlers voor de gezondheid van je Engelse Setter. Met de juiste zorg kan een Engelse Setter een levensverwachting van 12 tot 13 jaar bereiken.

De Engelse Setter heeft een prachtige lange vacht met bevedering aan oren, borst, buik, benen en staart. Deze vacht vraagt om regelmatig onderhoud om er op zijn best uit te zien en de hond comfortabel te houden.

5.1 Vachtverzorging

Kam de vacht van de Engelse Setter minstens twee tot drie keer per week uit om klitten en matten te voorkomen, vooral na een dag in het veld. Een bad om de twee tot drie weken houdt de vacht fris en schoon. Als je geen ambitie hebt om met je Engelse Setter shows te lopen, kun je de vacht korter knippen voor eenvoudiger onderhoud. De Engelse Setter verhaart gematigd, maar regelmatig borstelen helpt om los haar op vloeren en meubels te beperken.

5.2 Nagels, tanden en oren

Knip de nagels elke paar weken bij. Poets de tanden regelmatig voor een goede mondgezondheid en frisse adem. De oren van de Engelse Setter verdienen bijzondere aandacht: houd ze schoon en droog om bacteriële en schimmelinfecties te voorkomen. De hangende oren creëren een warme, vochtige omgeving die gevoelig is voor infecties.

5.3 Een hond die binnenshuis hoort

De Engelse Setter is een sociale hond die het meest gelukkig is wanneer hij deel uitmaakt van het gezinsleven binnenshuis. Het is een hond die veel menselijk contact nodig heeft en niet geschikt is om lange periodes alleen of buiten te worden gehouden.