Bullmastiff

De Bullmastiff is een intelligente en veelzijdige hond die ondanks zijn rustige uitstraling verrassend goed presteert in diverse activiteiten. Van gehoorzaamheidstraining tot behendigheid en therapiewerk, de Bullmastiff is een snelle leerling die echter weinig geduld heeft voor eindeloze herhaling.

1.1 Waakhond van nature

De Bullmastiff is een geboren waakhond die zijn gezin en eigendommen beschermt zonder dat hier uitgebreide training voor nodig is. Dit beschermingsinstinct is diep geworteld in het ras en moet worden begeleid door goede socialisatie. Een niet-gesocialiseerde Bullmastiff kan overdreven wantrouwend worden tegenover vreemden, wat onwenselijk en potentieel gevaarlijk is bij een hond van dit formaat. Zorg voor een veilig omheinde tuin en laat de Bullmastiff nooit vrij rondlopen buiten zijn eigen terrein.

1.2 Omgang met andere honden

De Bullmastiff verdraagt andere honden doorgaans niet goed, vooral wanneer ze van hetzelfde geslacht zijn. Het is bijzonder moeilijk om een mannelijke Bullmastiff samen te huisvesten met een andere mannelijke hond, ongeacht het ras. Zelfs honden die jarenlang in harmonie hebben samengeleefd, kunnen plotseling onverzoenlijke vijanden worden. De Bullmastiff heeft ook een sterke prooidrift, waardoor samenleven met katten voor veel Bullmastiffs niet haalbaar is.

1.3 Kwijlen hoort erbij

Bullmastiffs kwijlen, en daar valt niet aan te ontkomen. Ze kwijlen na het eten en drinken, tijdens inspanning, wanneer ze eten ruiken en wanneer ze warm of gestrest zijn. Een kwijldoek bij de hand hebben is voor elke Bullmastiff-eigenaar een dagelijkse noodzaak.

Het kwijlen van de Bullmastiff is een onlosmakelijk onderdeel van het leven met dit ras. Sommige Bullmastiffs kwijlen meer dan andere, maar als vuistregel geldt: hoe langer de wangen, hoe meer kwijl je kunt verwachten. Accepteer het concept van kwijlsporen op je kleding en meubels als je voor een Bullmastiff kiest.

2.1 Leven in een kleiner huis

Ondanks zijn enorme omvang kan de Bullmastiff verrassend goed in een kleiner huis of zelfs een appartement wonen, mits je het niet erg vindt om constant om hem heen te manoeuvreren. De Bullmastiff heeft geen extreme hoeveelheid beweging nodig en is ook geen overmatige blaffer. Zijn verzorgingsbehoeften zijn bescheiden: borstel hem een paar keer per week om de verharing te beperken en zorg ervoor dat zijn oren schoon zijn en zijn nagels worden bijgeknipt.

2.2 Behoefte aan gezinscontact

Wat de Bullmastiff bovenal nodig heeft, is deel uitmaken van het gezin. Dit is een hond die buitengewoon diepe banden vormt met zijn mensen. Hem isoleren in de tuin, in de garage of verwachten dat hij het grootste deel van zijn tijd alleen doorbrengt, maakt van hem gegarandeerd een ongelukkige, slecht gedragende en potentieel gevaarlijke hond. Alleen door hem als volwaardig gezinslid te behandelen, krijg je de kalme, loyale en betrouwbare waakhond die de Bullmastiff op zijn best is.

2.3 Training en socialisatie

De training en socialisatie van een Bullmastiff moeten serieus worden genomen en beginnen wanneer hij nog een pup is, voordat slechte gewoonten de kans krijgen om wortel te schieten. Leer je Bullmastiff in het bijzonder om niet aan de riem te trekken en niet op mensen te springen, want een volwassen Bullmastiff heeft de kracht om zelfs een volwassen persoon omver te werpen.

De Bullmastiff is over het algemeen dol op kinderen, maar de realiteit van een hond van meer dan vijftig kilogram is dat hij onbedoeld een kind kan omstoten of bang maken. Voorzichtigheid en constant toezicht zijn daarom essentieel wanneer de Bullmastiff in de buurt is van kinderen.

3.1 Kleine kinderen en de Bullmastiff

Hoewel de Bullmastiff doorgaans zachtaardig is met kinderen, is zijn enorme omvang een risicofactor die niet mag worden onderschat. Een onbedoelde stoot of een enthousiaste begroeting kan een klein kind al omverwerpen. Als je peuters hebt, is het verstandig om te overwegen of je wilt wachten tot ze wat ouder zijn voordat je een Bullmastiff aan het gezin toevoegt.

3.2 Een stille bewaker

Wanneer de Bullmastiff als volwaardig gezinslid wordt behandeld en goed is gesocialiseerd, is hij een krachtige maar doorgaans stille bewaker van zijn huis en kinderen. Hij vormt een intens loyale band met zijn mensen en neemt zijn beschermende rol zeer serieus. Vreemden die door het gezin worden verwelkomd, worden door de goed opgevoede Bullmastiff geaccepteerd, maar hij zal altijd waakzaam blijven.

3.3 Agressie tegenover andere honden

De Bullmastiff is vaak agressief tegenover honden van hetzelfde geslacht. Neem hem niet mee naar hondenparken en laat hem nooit vrij rondlopen buiten een omheind terrein. Zelfs bij honden waarmee hij normaal gesproken goed overweg kan, kan er onverwacht een conflict ontstaan. Wees altijd voorbereid en houd de riem stevig vast.

De Bullmastiff is een krachtige, uithoudingsvermogen bezittende en actieve hond met een betrouwbaar, levendig en waakzaam karakter. Hij is trouw aan zijn gezin en wanneer hij goed is gesocialiseerd en getraind, is hij kalm en volgzaam. Maar wanneer hij voelt dat zijn gezin wordt bedreigd, kan hij vastberaden en krachtig optreden.

4.1 Socialisatie als fundament

Goede socialisatie is het fundament van een evenwichtige Bullmastiff. Stel grenzen wanneer hij jong is en bied hem consequente training met veel blootstelling aan verschillende mensen en situaties. Een Bullmastiff die op deze manier is opgevoed, accepteert vreemden die door zijn gezin worden verwelkomd en kan uitstekend onderscheid maken tussen een echte dreiging en een normale situatie.

4.2 Vroeg beginnen met training

Begin met de training van je Bullmastiff-pup op de dag dat je hem thuisbrengt. Zelfs op acht weken leeftijd is hij al in staat om alles te leren wat je hem bijbrengt. Wacht niet tot hij zes maanden oud is, want dan heb je te maken met een eigenwijze en al flink uit de kluiten gewassen hond. Breng hem zo vroeg mogelijk naar de puppycursus en socialiseer hem intensief met mensen, dieren en diverse omgevingen.

4.3 Geduld en consequentie

De Bullmastiff is intelligent en leert snel, maar hij heeft geen geduld voor eindeloze herhaling. Gebruik positieve trainingsmethoden met beloningen en lof, en houd de sessies kort en gevarieerd. Wees consequent in je verwachtingen en regels, want de Bullmastiff zal elke inconsistentie uitbuiten.

Zoals te verwachten bij een ras van dit formaat, heeft de Bullmastiff te maken met een aantal gezondheidsuitdagingen die samenhangen met zijn grote omvang. Het is essentieel dat jonge, groeiende Bullmastiffs slank worden gehouden en niet overbelast worden met te intensieve inspanning of overmatig voer.

5.1 Gewrichts- en structurele problemen

Heupdysplasie is een veelvoorkomende aandoening bij de Bullmastiff, waarbij de kop van het dijbeen niet goed in de heupkom past. Na verloop van tijd slijt het kraakbeen en ontstaat artritis, wat leidt tot pijn en kreupelheid. In ernstige gevallen kan chirurgisch ingrijpen nodig zijn, inclusief totale heupvervanging. Het is aan te raden om de heupen en ellebogen van je Bullmastiff rond de leeftijd van twee jaar te laten röntgenen, ongeacht of hij symptomen vertoont.

5.2 Hartproblemen

De Bullmastiff loopt risico op hartproblemen, waaronder pulmonale stenose, een vernauwing van de klep die bloed naar de longen pompt. Een jaarlijks hartonderzoek is van groot belang om deze aandoeningen vroegtijdig op te sporen. Helaas kan een hond die de ene dag nog gezond lijkt, de volgende dag een hartaandoening ontwikkelen.

5.3 Preventie door gewichtsbeheer

Alle Bullmastiffs moeten slank worden gehouden, want obesitas vergroot de kans op structurele problemen aanzienlijk en maakt bestaande aandoeningen pijnlijker. Stem het voedingspatroon af met je dierenarts en voorkom dat je Bullmastiff te zwaar wordt.

Heupdysplasie is een van de meest voorkomende gezondheidsproblemen bij de Bullmastiff en verdient bijzondere aandacht van elke eigenaar. Het is een erfelijke aandoening die niet volledig kan worden voorkomen, maar waarvan de impact wel aanzienlijk kan worden beperkt door verantwoord fokken en goed management.

6.1 Diagnose en behandeling

Heupdysplasie kan niet worden vastgesteld door simpelweg naar de hond te kijken of hem te zien bewegen. De diagnose wordt gesteld door middel van röntgenfoto's en fysiek onderzoek van de heupen. Het is verstandig om de heupen en ellebogen van je Bullmastiff rond de leeftijd van twee jaar te laten onderzoeken, ook als hij geen tekenen van kreupelheid of stijfheid vertoont. Hoewel honden van ouders die vrij zijn van de aandoening een lager risico hebben, is het niet mogelijk om heupdysplasie volledig uit te sluiten.

6.2 Hartaandoeningen

Naast heupdysplasie loopt de Bullmastiff risico op diverse hartaandoeningen, waaronder pulmonale stenose. Dit is een vernauwing van de klep tussen de rechter hartkamer en het bloedvat dat bloed naar de longen voert. Een jaarlijks hartonderzoek door de dierenarts is van cruciaal belang om hartproblemen vroegtijdig op te sporen en te behandelen.

6.3 Het belang van een goede fokker

Kies altijd voor een fokker die gezondheidsonderzoeken uitvoert bij de ouderdieren, waaronder heup- en elleboogevaluaties en hartonderzoek. Een verantwoorde fokker is transparant over gezondheidsproblemen in zijn bloedlijnen en doet er alles aan om gezonde pups te fokken.

De vacht van de Bullmastiff is kort en hard, weerbestendig en ligt plat tegen het lichaam. Lange, zijdeachtige of wollige vachten zijn bij dit ras zeer ongewenst. Met een simpele dagelijkse of wekelijkse borstelbeurt houd je de vacht in goede conditie en beperk je de verharing tot een minimum.

7.1 Vachtverzorging

Gebruik een zachte borstel of hondenhandschoen om dode haren te verwijderen en de vacht glanzend te houden. De Bullmastiff hoeft niet vaak gebaad te worden; was hem wanneer hij vies is of wanneer je dat wenselijk vindt. Met de milde hondenshampoos die tegenwoordig beschikbaar zijn, kun je de Bullmastiff gerust wekelijks baden zonder zijn vacht te beschadigen.

7.2 Kwijlmanagement

Kwijlen is onvermijdelijk bij de Bullmastiff. Maak er een gewoonte van om altijd een handdoek binnen handbereik te hebben, zodat je zijn bek regelmatig kunt afvegen, vooral na het eten en drinken. Accepteer dat kwijlsporen op je kleding en meubels bij het leven met een Bullmastiff horen.

7.3 Overige verzorging

Houd de nagels kort door ze regelmatig bij te knippen en poets de tanden van je Bullmastiff regelmatig voor een goede mondgezondheid en frisse adem. Controleer de oren wekelijks op tekenen van vuil of infectie en maak ze schoon wanneer dat nodig is. Begin met alle verzorgingshandelingen wanneer de Bullmastiff nog een pup is, zodat hij eraan gewend raakt en er ontspannen mee omgaat.

De Bullmastiff werd in de negentiende eeuw in Engeland ontwikkeld met een zeer specifiek doel: het ondersteunen van jachtopzieners bij de bescherming van landgoederen tegen stropers. De taak van de jachtopziener was gevaarlijk, want stroperij was destijds een misdaad waar de doodstraf op stond, en een betrapt stroper zou niet aarzelen om de jachtopziener te verwonden of te doden.

8.1 De Nachthond van de Jachtopziener

Rond 1860 ontstond de Bullmastiff door het kruisen van Mastiffs en Bulldogs. Het doel was een hond te creëren die sneller en actiever was dan een Mastiff, maar groter en minder woest dan de toenmalige Bulldog. De Bulldog van die tijd was overigens niet de goedaardige hond die we vandaag kennen, maar een aanzienlijk feller dier. De Bullmastiff werd gefokt om stropers in stilte te volgen, snel korte afstanden te overbruggen en de stroper vervolgens vast te pinnen en te houden zonder hem te verwonden. Door deze werkwijze kreeg hij de bijnaam 'de Nachthond van de Jachtopziener'.

8.2 Van werkhond tot gezinshond

Hoewel de oorspronkelijke taak van de Bullmastiff grotendeels is verdwenen, zijn de eigenschappen die hem zo geschikt maakten voor dat werk nog altijd aanwezig. Zijn combinatie van kracht, moed, loyaliteit en een kalm temperament maakt hem vandaag de dag tot een gewaardeerde gezinshond en waakhond. De Bullmastiff is een levend bewijs dat kracht en zachtheid hand in hand kunnen gaan.