Alaskan Malamute

De Alaskan Malamute is een hond die gebouwd is voor kracht en uithoudingsvermogen. Dit heeft directe gevolgen voor het leven als huisdier.

1.1 Kracht en onafhankelijkheid

De Alaskan Malamute is een grote, krachtige hond die gefokt is om sleeën te trekken in ruw terrein en bar klimaat. Dit feit moet zorgvuldig worden overwogen door iedereen die twijfelt over het vermogen om zo’n hond aan de lijn te houden. Een riem is geen optionele uitrusting bij een Malamute — niet alleen zwerft hij graag over grote afstanden, maar hij is ook geneigd om andere honden uit te dagen en zal op katten en andere dieren jagen.

1.2 Ontsnappingskunstenaar

Malamutes zijn beruchte ontsnappingskunstenaars. Ze zijn deskundige gravers en klimmers die zelfs stevig hekwerk als een interessante uitdaging beschouwen. Chipping en een ID-tag zijn absoluut noodzakelijk. Een Malamute naar de achtertuin verbannen zonder toezicht is vragen om problemen: denk aan gaten ter grootte van een zwembad en aanhoudend gehuil dat de buurt wakker houdt.

1.3 Prooidrift en hondsagressie

Een belangrijk aandachtspunt is de sterke prooidrift van de Alaskan Malamute. Dit ras zal op kleinere dieren jagen en kan agressief zijn tegenover honden van hetzelfde geslacht. De Malamute moet altijd aangelijnd worden uitgelaten in gebieden waar andere dieren aanwezig zijn.

Naast de uitdagingen brengt de Alaskan Malamute ook een groot aantal positieve eigenschappen mee die hem tot een geliefd ras maken bij de juiste eigenaar.

2.1 Prachtig uiterlijk

De Alaskan Malamute heeft een oerlijk, prachtig uiterlijk waardoor je bijna de sneeuwwinden van de toendra kunt voelen, zelfs wanneer je op een gewoon gazon staat. Zijn dichte dubbele vacht, expressieve ogen en krachtige bouw maken hem tot een opvallende verschijning.

2.2 Vachtkleur

De FCI-rasstandaard erkent een brede reeks kleuren: van lichtgrijs via tussenliggende tinten tot zwart, sable en overgangen van sable naar rood. Wit is altijd de overheersende kleur op de onderkant van het lichaam, de benen, de voeten en delen van het gezichtsmasker. De enige volledig effen kleur die is toegestaan, is zuiver wit. Een witte bies op het voorhoofd en/of een witte halsband of vlek op de nek zijn aantrekkelijk en toegestaan.

2.3 Dol op kinderen

De Alaskan Malamute is absoluut dol op kinderen. Zoals bij alle grote, krachtige honden is zorgvuldig toezicht echter altijd vereist wanneer de Malamute met kinderen omgaat. Zijn enthousiasme en kracht kunnen voor zeer jonge kinderen overweldigend zijn.

2.4 Gezondheid en temperament

Malamutes kunnen beïnvloed worden door enkele genetische aandoeningen, en er bestaan temperamentproblemen in het ras. Het is daarom belangrijk om een Malamute te kopen bij een ervaren fokker die genetische screening en temperamenttests uitvoert. Een gerenommeerde reddingsorganisatie die honden evalueert op temperament en geschiktheid is ook een verantwoorde optie.

De Alaskan Malamute is een buitengewoon vriendelijke hond die oprecht van mensen houdt. Dit maakt hem een geweldige keuze voor actieve gezinnen, maar volkomen ongeschikt als waakhond.

3.1 Vriendelijk maar geen waakhond

De Malamute verwelkomt de meeste vreemden met hetzelfde enthousiasme als zijn eigen gezin. Wie op zoek is naar bewakingscapaciteiten, moet elders kijken — de Malamute heeft die simpelweg niet. Hij is matig vocaal en zal samen met sirenes huilen of met expressieve ‘woo-woo’s’ tegen je praten, maar voor een spitzras is hij vrij rustig.

3.2 Slim en nieuwsgierig

De Alaskan Malamute is slim en nieuwsgierig en wil niets liever dan zijn ontdekkingen delen met zijn gezin. Die ontdekkingen kunnen helaas ook destructieve vormen aannemen — zoals het ontleden van de bank of het strippen van het auto-interieur. Het goede nieuws is dat destructiviteit bij de Malamute te voorkomen en te behandelen is met voldoende beweging.

3.3 Beweging als remedie

De remedie voor ongewenst gedrag bij de Malamute is beweging, en veel daarvan, ongeacht het weer. Wandelen, sledentrekken in de winter, karren trekken in de zomer, gewicht trekken en gehoorzaamheidstraining zijn allemaal goede manieren om zowel zijn hersenen als zijn spieren aan het werk te zetten. Bedenk dat de Alaskan Malamute berucht koppig is — training vereist veel geduld en consequentie.

De verzorging van de Alaskan Malamute is relatief eenvoudig, met één grote uitzondering: de vacht. Het is belangrijk om goed voorbereid te zijn op de hoeveelheid haar die dit ras produceert.

4.1 Vachtverzorging

De dikke, grove dubbele vacht moet een paar keer per week worden geborsteld om dood haar te verwijderen en de huidoliën te verdelen. Twee keer per jaar ‘blaast’ de Malamute zijn ondervacht. Stel je bergen haar voor die door het hele huis drijven en zich aan elk oppervlak hechten. Een goede stofzuiger is de beste vriend van elke Malamute-eigenaar.

4.2 Baden en overig onderhoud

De Alaskan Malamute heeft slechts om de paar maanden een bad nodig, of wanneer hij vies is. Hij heeft geen speciale bijsnijdingen nodig. Verder is het belangrijk om regelmatig de nagels te knippen, de tanden te poetsen en de oren te controleren.

4.3 Haarverlies accepteren

Wie overweegt een Malamute te nemen, moet zich realiseren dat haarverlies een permanent onderdeel is van het samenleven met dit ras. Buiten de ruiperiodes is het haarverlies beheersbaar, maar volledig haarvrij zal je huis nooit zijn. Als je dit kunt accepteren, is de Malamute een relatief gemakkelijk te verzorgen hond.

De Alaskan Malamute is een van de oudste hondenrassen ter wereld, met een geschiedenis die duizenden jaren teruggaat naar de Inuit-volkeren van Alaska.

5.1 De band met de Inuit

De Inuit waren nomadische volkeren die afhankelijk waren van honden en sleeën om zichzelf en hun bezittingen door het besneeuwde landschap te vervoeren. Naast het trekken van sleeën hielpen de honden bij de jacht op groot wild. De relatie tussen mens en hond was buitengewoon hecht — de honden werden goed gevoed en verzorgd als onmisbare werkpartners.

5.2 De goudkoorts

Tijdens de Alaskaanse goudkoorts van 1896 werden Malamutes buitengewoon waardevol. Mijnwerkers betaalden enorme bedragen voor sleeën en hondenteams. Deze periode bracht risico's met zich mee, want veel mensen kruisten Malamutes met andere rassen. Gelukkig waren de spitzgenen dominant en keerde het ras snel terug naar zijn oorspronkelijke type.

5.3 Genetische studies

Gebaseerd op studies van het hondengenoom is bevestigd dat de Alaskan Malamute tot de oudste hondenrassen behoort die nog bestaan. De eeuwenoude band met de Inuit verklaart de diepe mensgerichtheid van de hedendaagse Malamute.

De Alaskan Malamute is een redelijk gezond ras, maar hij loopt het risico op bepaalde genetische aandoeningen waar potentiële eigenaren van op de hoogte moeten zijn.

6.1 Heupdysplasie

De meest voorkomende aandoening bij de Alaskan Malamute is heupdysplasie, een genetische misvorming van de heupholte die een operatie kan vereisen en later in het leven vaak tot artritis leidt. Dit is een bijzonder verwoestende aandoening voor een actieve hond als de Malamute. Een verantwoordelijke fokker kan schriftelijke documentatie overleggen dat de ouderdieren vrij zijn van heupdysplasie.

6.2 Het belang van een goede fokker

Een gerenommeerde fokker zal eerlijk en open zijn over gezondheidsproblemen in het ras en de frequentie waarmee ze in de lijnen voorkomen. Wees op je hoede voor fokkers die beweren dat het ras honderd procent gezond is — dit is een waarschuwingssignaal.

6.3 Preventieve zorg

Regelmatige gezondheidscontroles, een uitgebalanceerd dieet en voldoende maar niet overmatige beweging dragen bij aan de gezondheid van de Alaskan Malamute. Vroege detectie van gezondheidsproblemen vergroot de kans op een succesvolle behandeling.

Naast heupdysplasie kan de Alaskan Malamute vatbaar zijn voor enkele andere genetische aandoeningen die het vermelden waard zijn.

7.1 Chondrodysplasie

Chondrodysplasie is een ontwikkelingsafwijking van het kraakbeen die tot dwerggroei kan leiden bij de Alaskan Malamute. Fokkers moeten certificeringen kunnen overleggen die aantonen dat ten minste één van de ouderdieren vrij is van deze aandoening.

7.2 Erfelijke polyneuropathie

De Alaskan Malamute kan ook last hebben van erfelijke polyneuropathie, een aandoening van het zenuwstelsel die chronisch gebrek aan coördinatie en zwakte veroorzaakt. Voor deze aandoening bestaat helaas geen screeningstest, wat het extra belangrijk maakt om te kiezen voor een fokker met een bewezen gezonde bloedlijn.

7.3 Verantwoorde fokkerij

Elke fokker die beweert dat genetische gezondheidsproblemen geen punt van zorg zijn in het ras, is ofwel oneerlijk of onvoldoende geïnformeerd. Geen van beide eigenschappen zijn wenselijk bij de fokker van je toekomstige Alaskan Malamute. Kies altijd voor een fokker die transparant communiceert over gezondheid en bereid is om alle relevante certificeringen te overleggen.