Advertentie

Adverteer in de header

in Zeeland

Zichtbaar op elke pagina — maximale bereik

€ 149/mnd

Adverteren

Alles over Honden

Informatie over hondenrassen

Vaginale hyperplasie en prolaps

Matig

Overmatige uitgroei of uitstulping van vaginaal slijmvlies, vaak rondom de loopsheid.

Ernst

Matig

Voorkombaar

Nee

Erfelijk risico

Gemiddeld

Categorie

Voortplanting

Advertentie

Adverteer hier

in Zeeland

€ 50/mnd

Adverteren

Vaginale hyperplasie en prolaps verwijst naar een massa die uitsteekt uit het vaginale gebied. De aandoening is vergelijkbaar met met vocht gevuld weefsel (oedeem). In ernstige gevallen kan het normaal urineren belemmeren. Vaginale hyperplasie komt voor bij honden van alle leeftijden, hoewel het vaker voorkomt bij jongere dieren. De prognose is voor de meeste dieren positief, maar de kans op terugkeer van de aandoening is groot. Type 1 hyperplasie treedt op wanneer er een lichte uitstulping is, ook al komt deze niet volledig buiten de vulva. Type 2 hyperplasie daarentegen is wanneer het vaginale weefsel daadwerkelijk door de vulva-opening heen uitpuilt. Type 3 hyperplasie verwijst naar een donutvormige massa die van buitenaf zichtbaar is. Er zijn verschillende symptomen die bij deze medische aandoening kunnen worden waargenomen, waaronder het likken van het vaginale gebied, onwil tot geslachtsgemeenschap en pijn bij het plassen (dysurie). Deze aandoening kan bijna elk ras treffen. Maar de volgende rassen hebben een grotere kans om eraan te lijden: Labradors, Chesapeake Bay Retrievers, Duitse Herders, Springer Spaniels, Walker Hounds, Airedale Terriers en American Pit Bull Terriers. Bij lichamelijk onderzoek kan een ronde massa worden opgemerkt die uitsteekt in het vulvagebied van het dier. Er zal een vaginaal onderzoek worden uitgevoerd om de ernst en het type van de aandoening vast te stellen. Het weefsel van het dier kan droog aanvoelen. De behandeling vindt doorgaans poliklinisch plaats. Bij een uitstulpende massa is het belangrijk om het gebied schoon te houden en te letten op problemen met urineren, aangezien die vaak voorkomen. De kans op terugkeer is groot; bij 66-100% van de dieren keert de aandoening terug na de behandeling. Als het dier niet kan urineren, is dit een teken van een ernstige medische aandoening en moet onmiddellijk worden behandeld. De prognose voor het dier is over het algemeen positief, maar er kunnen complicaties optreden wanneer de urinebuis is aangetast. Er bestaan momenteel geen preventiemethoden voor deze medische aandoening. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.

Inhoudsopgave

Cookies

We gebruiken cookies om bezoek te meten en de site te verbeteren. Lees meer in ons cookiebeleid.