Stertor en stridor

Ongebruikelijk luide ademgeluiden zijn vaak het gevolg van lucht die door abnormaal vernauwde luchtwegen stroomt en weerstand ondervindt door een gedeeltelijke blokkering van deze gebieden. De oorzaak kan zich bevinden in de neuskeelholte (nasofarynx), de keel (pharynx), het strottenhoofd (larynx) of de luchtpijp (trachea). Abnormale ademgeluiden van dit type kunnen zonder stethoscoop worden gehoord. Sterven is een luidruchtige ademhaling die optreedt tijdens het inademen. Het is een laag, snurkachtig geluid dat meestal ontstaat door de trilling van vloeistof of door de trilling van ontspannen of slappe weefsels. Het wordt meestal veroorzaakt door een blokkade in de keelholte (pharynx). Stridor is een hoogfrequente, luidruchtige ademhaling. De hogere tonen ontstaan doordat relatief stijve weefsels trillen door de luchtstroom. Het treedt vaak op als gevolg van een gedeeltelijke of volledige blokkering van de neusholtes of het strottenhoofd (larynx), of een collaps van het bovenste deel van de luchtpijp (bekend als cervicale tracheale collaps). De bovenste luchtwegen omvatten de neus, neusholten, keel (pharynx) en luchtpijp (trachea). Luidruchtig ademen komt vaak voor bij hondenrassen met een korte snuit en een platte snuit (brachycefale rassen). Erfelijke verlamming van het strottenhoofd, ook wel larynxverlamming genoemd, is vastgesteld bij Bouviers des Flandres, Siberische husky's, bulldogs en dalmatiërs. Verworven verlamming van het strottenhoofd (laryngeale verlamming) komt vaker voor bij bepaalde reuzenrassen, zoals Sint-Bernardshonden en Newfoundlanders, en bij grote hondenrassen, zoals Ierse setters, Labrador retrievers en Golden retrievers, dan bij andere rassen. Honden met een korte snuit en een plat gezicht die lijden aan erfelijke verlamming van de stembanden, zijn doorgaans jonger dan een jaar wanneer de eerste ademhalingsproblemen worden vastgesteld. Verworven verlamming van de stembanden komt meestal voor bij oudere honden. Erfelijke verlamming van de stembanden komt drie keer zo vaak voor bij mannetjes als bij vrouwtjes. U dient een grondige anamnese af te geven van de gezondheid van uw huisdier voorafgaand aan het ontstaan van de symptomen. Uw dierenarts zal met een stethoscoop luisteren naar het gehele gebied van de keelholte tot de luchtpijp. Als het geluid aanhoudt wanneer uw huisdier zijn bek opent, kan een oorzaak in de neus vrijwel worden uitgesloten. Als het geluid alleen tijdens de uitademing optreedt, is vernauwing van de luchtwegen waarschijnlijk de oorzaak. Als de abnormale geluiden het luidst zijn tijdens de inademing, worden ze veroorzaakt door een andere aandoening dan in de borstkas. Als u een verandering in de stem van uw hond hebt opgemerkt, is het strottenhoofd waarschijnlijk de plaats van het probleem. Uw dierenarts zal systematisch met de stethoscoop luisteren over de neus, keelholte, strottenhoofd en luchtpijp om het punt van maximale intensiteit van een abnormaal geluid te bepalen en om vast te stellen in welke fase van de ademhaling het het duidelijkst is. Het is belangrijk om de locatie te bepalen waar het abnormale geluid vandaan komt en om te zoeken naar verergerende oorzaken. Interne beeldvormingstechnieken, zoals röntgenfoto's en fluoroscopie, zijn belangrijk voor het beoordelen van het cardiorespiratoire systeem en om andere of aanvullende oorzaken van ademhalingsproblemen uit te sluiten. Dergelijke aandoeningen kunnen een onderliggende obstructie van de bovenste luchtwegen verergeren, waardoor een subklinische aandoening klinisch wordt. Röntgenfoto's van het hoofd en de nek kunnen helpen bij het identificeren van afwijkend zacht weefsel in de luchtwegen. Een computertomografie (CT)-scan kan ook worden gebruikt om aanvullende anatomische details te verkrijgen. In sommige gevallen kan de fysiologische erfelijkheid van uw hond de diagnose verduidelijken, zoals bij brachycefale honden. In deze situaties zal uw dierenarts bepalen welke plek het meest wordt beïnvloed door de lichaamsbouw van uw hond en van daaruit beslissen welke stappen nodig zijn. Houd uw hond koel, rustig en kalm. Angst, inspanning en pijn kunnen leiden tot een verhoogde luchtstroom in en uit de longen, waardoor de luchtstroom mogelijk verslechtert. Een laag zuurstofgehalte in het bloed en de weefsels, en een verminderde luchtstroom in en uit de longen treden op bij een langdurige, ernstige blokkering van de luchtwegen; extra zuurstof is niet altijd essentieel om patiënten met een gedeeltelijke luchtwegcollaps in leven te houden. Houd bovendien de effecten van voorgeschreven kalmeringsmiddelen nauwlettend in de gaten, aangezien deze middelen erom bekend staan de spieren van de bovenste luchtwegen te ontspannen en de blokkering van de luchtwegen te verergeren. Wees voorbereid op een spoedbehandeling als er een volledige obstructie optreedt. Bij een ernstige blokkering of obstructie van de luchtwegen kan een noodintubatie nodig zijn (dat wil zeggen, het inbrengen van een endotracheale tube via de mond in de luchtpijp om zuurstof naar de longen te laten stromen). Als intubatie door een obstructie onmogelijk is, kan een noodtracheotomie (een chirurgische opening in de luchtpijp) of het inbrengen van een tracheakatheter voor zuurstoftoediening de enige manier zijn om het leven te redden. Een tracheakatheter kan echter slechts kortstondig zuurstof toedienen, totdat een permanente oplossing is gevonden. Een operatie kan nodig zijn als een biopsie een massa in de luchtwegen heeft aangetoond. Vermijd zware inspanning, hoge temperaturen en extreme opwinding. Uw dierenarts kan u adviseren over de juiste hoeveelheid beweging die uw hond mag krijgen. De ademhalingsfrequentie en -inspanning van uw hond moeten nauwlettend in de gaten worden gehouden. Een volledige blokkade of obstructie kan optreden nadat een ogenschijnlijk stabiele patiënt mee naar huis is genomen of als continue observatie niet mogelijk is. Zelfs na een chirurgische ingreep kan er gedurende 7 tot 10 dagen enige mate van obstructie blijven bestaan als gevolg van postoperatieve zwelling. Gedurende deze tijd moet u ervoor zorgen dat uw hond geen complicaties ondervindt als gevolg van moeizame ademhaling. Na de operatie kan uw hond pijn hebben en heeft hij voldoende rust nodig op een rustige plek, uit de buurt van andere huisdieren en actieve kinderen. U kunt overwegen uw hond korte tijd in een bench te laten rusten, totdat hij weer veilig kan bewegen zonder overmatige inspanning. Uw dierenarts zal ook een korte kuur pijnstillers voorschrijven totdat uw hond volledig hersteld is, samen met een milde antibioticakuur om te voorkomen dat bacteriën uw hond aanvallen. Medicijnen moeten precies volgens de instructies worden toegediend, in de juiste dosering en frequentie. Houd er rekening mee dat een overdosis pijnstillers een van de meest voorkomende en te voorkomen doodsoorzaken bij huisdieren is. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.