Slokdarmdivertikels

Slokdarmdivertikels worden gekenmerkt door grote, zakvormige uitstulpingen in de slokdarmwand. Pulsiedivertikels zijn uitstulpingen van de wand naar buiten. Dit treedt op als gevolg van verhoogde druk in de slokdarm, bijvoorbeeld bij een obstructie of wanneer de slokdarmspieren het voedsel niet goed kunnen doorvoeren. Tractiedivertikels ontstaan secundair aan ontsteking, waarbij fibrose en samentrekking de slokdarmwand naar buiten trekken en een uitstulping vormen. Divertikels komen het meest voor bij de ingang van de slokdarm of in de buurt van het middenrif, doordat voedsel dat in de mond wordt ingenomen, vast komt te zitten in een uitstulping tijdens de passage door de slokdarm naar de maag. De getroffen orgaansystemen omvatten het maag-darmstelsel, het bewegingsapparaat en de luchtwegen. Hoewel er geen genetische basis is aangetoond, kan de aandoening aangeboren (aanwezig bij de geboorte) of verworven zijn. Er is geen specifieke ras- of geslachtsgebonden aanleg voor deze aandoening. De aandoening of ziekte die in dit medische artikel wordt beschreven, kan zowel honden als katten treffen. Als u meer wilt weten over hoe deze ziekte katten beïnvloedt, kunt u deze pagina in de PetMD-gezondheidsbibliotheek raadplegen. Uw dierenarts zal een slokdarmcontrastonderzoek (oesofagoscopie) uitvoeren om de divertikels te onderzoeken en vast te stellen of er een bijbehorende massa aanwezig is. Een röntgenfoto van de borstkas en een fluoroscopie om de voedselpassage door de slokdarm te beoordelen, geven uw dierenarts een beter beeld van de locatie van de divertikels in de slokdarmwand. Een injectie met een contrastmiddel in de slokdarm kan de zichtbaarheid op een röntgenfoto verbeteren, zodat een nauwkeurige bepaling kan worden gemaakt terwijl de vloeistof door de slokdarm stroomt en de divertikels vult. Als het divertikel klein is en geen significante klinische symptomen veroorzaakt, zal uw dierenarts mogelijk alleen een dieetwijziging voor uw hond aanbevelen. Zacht, licht verteerbaar voedsel, regelmatig gegeven en gevolgd door veel vocht, zal hoogstwaarschijnlijk ongehinderd via de slokdarm naar de maag gaan. Als het divertikel groot is of gepaard gaat met significante klinische symptomen, zal chirurgische verwijdering waarschijnlijk worden aanbevolen. Het risico dat voedsel in de longen terechtkomt en leidt tot aspiratiepneumonie, maakt dieetbeheer cruciaal om fatale complicaties te voorkomen. Bij aspiratiepneumonie is agressieve behandeling nodig. Vochttherapie, antibiotica en voeding via een sonde zijn dan noodzakelijk. Uw dierenarts zal medicijnen voorschrijven voor uw hond op basis van de diagnose. Uw dierenarts zal uw hond willen controleren op tekenen van infectie of aspiratiepneumonie en deze willen voorkomen. U moet gedurende het hele ziekteproces een goede voedingsbalans handhaven. Patiënten met divertikels en verstopping (d.w.z. voedsel dat zich ophoopt) zijn vatbaar voor perforatie, fistel, vernauwing en postoperatieve ruptuur van de incisie. Daarom zal uw dierenarts uw hond regelmatig willen controleren. De prognose is gereserveerd bij patiënten met grote divertikels en duidelijke klinische symptomen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.