Proptosis

Proptosis is de medische term voor een aandoening waarbij het oog van een hond plotseling loskomt uit de oogkas en de oogleden het oog in een voorwaartse positie vastklemmen. Proptosis is een noodgeval, omdat het oog, zodra het begint uit te drogen, vatbaar wordt voor infecties en er een direct risico op blindheid bestaat zodra het uit de oogkas loskomt. Deze aandoening komt het meest voor bij honden met een korte snuit (brachycefale rassen), waarvan de ogen van nature verder uit de oogkas steken dan bij andere honden (zoals mopshonden en Franse bulldogs). Proptosis kan echter voorkomen bij elke hond die een hoofdtrauma heeft opgelopen. Bij honden kunnen de volgende symptomen optreden in combinatie met proptosis: Oog naar voren uit de oogkas geduwd Gejank, krabben aan het oog, rusteloosheid, pogingen om te bijten. Droge cornea, mogelijk met een zweer Mogelijke ruptuur van de oogzenuw Mogelijke aanwezigheid van bloed in het oog Mogelijke ruptuur van het oog (aangetoond door een gat, leeglopen of lekkage) De voornaamste oorzaak van proptosis bij honden is trauma, vaak als gevolg van een aanrijding of een gevecht tussen honden, wat kan leiden tot hoofdletsel, waaronder schedelbreuken. Honden die eerder proptosis hebben gehad, zijn vatbaarder voor een terugval, omdat de oogspieren die het oog op zijn plaats houden mogelijk beschadigd zijn. Hondenrassen met een korte snuit, ofwel brachycefale honden, hebben vaak uitpuilende ogen, waardoor ze een groter risico lopen op proptosis. Daarnaast kan overmatige fysieke druk op de nek of kop, bijvoorbeeld door de hond bij het nekvel vast te pakken of door een sliphalsband te gebruiken, proptosis veroorzaken bij honden met een korte snuit. Als uw hond last krijgt van proptosis (uitpuilende ogen), ga dan zo snel mogelijk met hem naar de dierenarts. Hoe eerder uw hond veterinaire zorg krijgt, hoe groter de kans dat het oog gered kan worden. Uw dierenarts zal het uitpuilende oog van uw huisdier onderzoeken en oogtesten uitvoeren om de omvang van de schade en andere mogelijke verborgen verwondingen vast te stellen, afhankelijk van hoe de proptosis is ontstaan. Het onderzoek omvat het controleren van de lichtreflexen en de oogdruk, evenals het zoeken naar tekenen van hoornvliesbeschadiging. Als de proptosis het gevolg is van een traumatische gebeurtenis, kan uw dierenarts aanvullende diagnostische onderzoeken aanbevelen, zoals röntgenfoto's van de schedel en borstkas, bloedonderzoek, CT-scans of MRI's, om te screenen op mogelijk ernstig letsel. Bij het bepalen van de beste aanpak voor proptosis is het belangrijk om rekening te houden met de prognose. Honden met een betere prognose voor het gezichtsvermogen na een operatie zijn honden met een korte snuit en minimaal trauma, honden met normale oogreflexen en honden die direct na de operatie behandeld zijn. De kans op chronische pijn en blindheid ondanks een operatie is groter als de hond een gescheurd oog heeft, een bloeding in het oog, een scheuring van drie of meer oogspieren of een zenuwruptuur. Als uw hond deze complicaties heeft, kan uw dierenarts adviseren om het oog operatief te verwijderen. Wanneer de dierenarts een oogvervanging aanbeveelt, wordt de operatie ofwel oogbolvervanging ofwel tijdelijke tarsorrafie genoemd. Afhankelijk van de keuze van de chirurg wordt de hond tijdens de operatie volledig onder narcose gebracht of zwaar gesedeerd. Het operatiegebied wordt geschoren en voorbereid, waarna het oog voorzichtig terug in de oogkas wordt geplaatst. Vervolgens worden de oogleden aan elkaar gehecht om het oog op zijn plaats te fixeren. In gevallen waarin de chirurg aanbeveelt het oog te verwijderen, zijn er twee opties. De eerste optie is enucleatie. Onder narcose verwijdert de chirurg het oog en hecht het ooglid dicht. Dit zorgt doorgaans voor zeer snel pijnverlichting na de operatie. Bij deze optie zal het oog er voor de rest van het leven van de hond gesloten uitzien en zal het gebied eromheen er ingezonken uitzien. Als de eigenaar van het huisdier de voorkeur geeft aan een oogprothese, is een verwijzing naar een veterinaire oogarts nodig. Onder narcose verwijdert de veterinaire oogarts de inwendige organen van het oog en plaatst een prothese, een zwart bolletje, in de behuizing van het resterende oog.