Hoesten bij de hond
Hoesten bij de hond heeft veel oorzaken, van kennelhoest tot hartproblemen. Onderzoek naar de oorzaak bepaalt de juiste behandeling.
Advertentie
Adverteer hier
in Zeeland€ 50/mnd
Oorzaken van hoesten
Een hond kan om uiteenlopende redenen hoesten. De meest voorkomende oorzaken zijn:
Kennelhoest
Veruit de meest voorkomende oorzaak van acuut hoesten. Honden met kennelhoest zijn meestal verder niet ziek, zijn nog vrolijk en eten goed. Ze kunnen wit slijm ophoesten en vaak wordt gedacht dat er iets in de keel zit.
Tracheacollaps
Bij sommige honden wordt de luchtpijp steeds slapper en plat. Hierdoor kan lucht minder goed door de luchtpijp en raakt deze geïrriteerd. Vaak is er een harde, toeterende hoest, soms in combinatie met flauwtes of benauwdheid. Komt veel voor bij kleine rassen zoals Chihuahua en Yorkshire Terriër.
Allergische bronchitis
Vergelijkbaar met astmatische bronchitis bij mensen. Er is ontsteking in de bronchin. Behandeling kan bestaan uit inhalatiemedicatie (luchtwegverwijders en ontstekingsremmers).
Longontsteking
Kan ontstaan vanuit een acute voorste luchtweginfectie of na verslikking. Bij een longontsteking is de hond ook algemeen ziek: minder of niet eten en problemen met ademen.
Tumoren in de luchtwegen
Komt vaker voor bij oudere honden. Kan een primaire tumor zijn of uitzaaiingen. Röntgenfoto kan dit in beeld brengen.
Vreemd voorwerp
Komt weinig voor. Honden met iets in de keel kokhalzen vaak ook heftig. Bij verdenking: direct contact opnemen met de dierenarts.
Longwormen en hartworm
Zeldzame maar mogelijke oorzaken van langdurige hoestklachten.
Hartfalen
Hartfalen veroorzaakt hoesten doordat vocht ophoopt in de longen. Naast hoesten: moeizame en versnelde ademhaling (meer dan 30x per minuut in rust). Een vergroot hart kan ook de luchtpijp tegen de wervels drukken, wat een hoestprikkel geeft.
Behandeling
In veel gevallen zijn antibiotica niet nodig. Kennelhoest geneest meestal vanzelf. Chronische bronchitis en hartgerelateerd hoesten vereisen gerichte behandeling. Een dierenarts bepaalt de oorzaak via lichamelijk onderzoek en eventueel röntgenfoto.