Flebitis
Ontsteking van een ader, vaak na een infuus of als gevolg van een infectie.
Advertentie
Adverteer hier
in Zeeland€ 50/mnd
Flebitis wordt gekenmerkt door een aandoening die bekend staat als oppervlakkige tromboflebitis, wat verwijst naar een ontsteking van oppervlakkige aderen (of aderen dicht bij het lichaamsoppervlak). Flebitis wordt over het algemeen veroorzaakt door een infectie of door trombose – de vorming van een bloedstolsel (of trombus) in een bloedvat, waardoor de bloedstroom in het lichaam wordt geblokkeerd. Oppervlakkige veneuze tromboflebitis is de meest voorkomende vorm van deze aandoening en is meestal gelokaliseerd in één gebied. Daarentegen is diepe weefseltromboflebitis geassocieerd met klinische verschijnselen van sepsis, waarbij een bacteriële infectie optreedt als gevolg van de aanwezigheid van pathogene organismen en hun toxines in het bloed of de weefsels. Dit type tromboflebitis is ook geassocieerd met diepe weefseltrombo-embolie, waarbij een stolsel of trombus die in een deel van het lichaam is gevormd, losraakt en naar een ander bloedvat migreert, waar het een blokkade veroorzaakt. Flebitis kan zowel honden als katten treffen. Als u meer wilt weten over hoe deze ziekte katten beïnvloedt, kunt u deze pagina in de PetMD-gezondheidsbibliotheek raadplegen. Het belangrijkste symptoom van flebitis is een plaatselijke ontsteking, die zich kenmerkt door warmte, zwelling, pijn, verharde bloedvaten of roodheid van de huid, ook wel erytheem genoemd. Als ten minste twee van de bovengenoemde symptomen aanwezig zijn, kan dit worden beschouwd als een teken van plaatselijke ontsteking. Ook kan er sprake zijn van afscheiding of koorts, beide gerelateerd aan de reactie van het lichaam op dergelijke infecties. Er is geen specifieke leeftijd, ras of geslacht van honden waarvan bekend is dat ze vatbaarder zijn voor het ontwikkelen van flebitis. Zeer jonge of oude honden lopen echter mogelijk een hoger risico, simpelweg vanwege een minder ontwikkeld of slecht functionerend immuunsysteem. Andere kenmerken die als risicofactoren voor de ontwikkeling van flebitis worden beschouwd, zijn onder meer obesitas, gebrek aan mobiliteit, slechte aderkwaliteit, chronische hart- of nierziekte, zwangerschap en/of een immuundeficiëntie waarbij het immuunsysteem van de hond niet goed functioneert. De belangrijkste oorzaak van flebitis is het gebruik van intraveneuze (IV) katheters. Slechte kwaliteit of verzorging van de katheter kan leiden tot bacteriële kolonisatie, wat vervolgens een infectie bij de hond kan veroorzaken. Katheters worden vaak gebruikt tijdens operaties of in noodsituaties bij de behandeling van traumapatiënten. Voor een juiste diagnose van flebitis zijn verschillende diagnostische procedures nodig. De Doppler-test is een goedkope manier om de bloedstroom in de aderen van de hond te meten en kan eventuele onregelmatigheden en blokkades in de bloedsomloop aan het licht brengen. Bloedkweken kunnen ook wijzen op systemische ontstekingen. Aanvullende diagnostische technieken kunnen röntgenonderzoek en urineonderzoek omvatten. Als een infectie wordt vermoed, is een antibioticabehandeling waarschijnlijk de aangewezen behandeling. Het specifieke antibioticum dat aan uw hond wordt voorgeschreven, hangt af van de locatie van de infectie en de vermoedelijke verwekker (indien er op dat moment geen kweek beschikbaar is). Aanvullende medicatie kan helpen om de symptomen van uw hond te verlichten en zo het comfort te verhogen. Na de eerste behandeling moet de antibioticatherapie worden aangepast op basis van de resultaten van de vervolgkweek. Bepaalde aderen, zogenaamde flebotaderen, moeten worden vermeden voor intraveneuze therapie of bloedafname totdat uw hond volledig hersteld is. Zelfs met een juiste antibioticabehandeling kan het tot drie weken duren voordat de ernstigste gevallen genezen zijn. Omdat de belangrijkste oorzaak van flebitis katheters van slechte kwaliteit of onjuiste katheterverzorging zijn, is dit het belangrijkste aandachtspunt bij preventie. Alle insteekplaatsen van intraveneuze katheters moeten regelmatig worden gereinigd met antimicrobiële middelen en behandeld met antimicrobiële zalf om bacteriële infecties te voorkomen die tot flebitis kunnen leiden. Er moeten steriele verbanden worden gebruikt en katheters moeten binnen 24 uur worden vervangen, vooral als ze in een noodsituatie zijn geplaatst. Langere katheters kunnen de kans op flebitis verkleinen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.