Atrioventriculaire klependocardiose

Het hart is verdeeld in vier kamers. De twee bovenste kamers zijn de boezems (enkelvoud: boezem) en de twee onderste kamers zijn de ventrikels. Tussen elk boezem- en ventrikelpaar bevinden zich atrioventriculaire (AV) kleppen. De klep tussen de rechterboezem en de rechterventrikel is de tricuspidalisklep, terwijl de klep tussen de linkerboezem en de linkerventrikel de mitralisklep wordt genoemd. Bij endocardiose ontwikkelt zich overmatig bindweefsel in de atrioventriculaire kleppen, wat zowel de structuur als de functie van de kleppen beïnvloedt. Na verloop van tijd leidt dit tot verdikking, verstijving en vervorming van de AV-kleppen, wat uiteindelijk hartfalen (CHF) tot gevolg heeft. Hierdoor kan het hart onvoldoende bloed naar het lichaam pompen, waardoor het harder moet werken om aan de behoeften van het lichaam te voldoen. Dit gedrag van het hart leidt tot diverse complicaties, waaronder verstijving van de ventrikels als gevolg van toegenomen verwijding. Deze veranderingen leiden uiteindelijk tot hartfalen en de dood bij de getroffen honden. Kleine hondenrassen lopen over het algemeen een hoger risico. De volgende rassen vertonen een hogere incidentie van AV-klep-endocardiose: chihuahua's, maltezers, pomeranians, cocker spaniels, pekingezen, Cavalier King Charles spaniels, Boston terriers, fox terriers, miniatuurpoedels, miniatuurschnauzers, miniatuurpinschers, whippets en toypoedels. Omdat deze ziekte chronisch van aard is, treedt uiteindelijk hartfalen meestal op bij oudere honden (ouder dan tien jaar), maar milde hartafwijkingen kunnen ook bij jonge dieren worden vastgesteld. De incidentie van AV-endocardiose is iets hoger bij mannelijke honden dan bij vrouwelijke honden. Hieronder volgen enkele symptomen die verband houden met endocardiose van de atrioventriculaire kleppen. Houd er rekening mee dat de ernst en frequentie van deze symptomen kunnen variëren, afhankelijk van de ernst van de aandoening zelf. Naarmate de ziekte vordert, worden hoest, inspanningsintolerantie, ademhalingsproblemen en andere symptomen ernstiger en kunnen ze vaker voorkomen. U dient een uitgebreide geschiedenis van de gezondheid van uw hond en het begin van de symptomen te verstrekken. De informatie die u geeft, kan uw dierenarts aanwijzingen geven over welke organen secundair worden aangetast, vooral omdat hartfalen alle andere organen van het lichaam beïnvloedt, met name de nieren en de lever. Nadat uw dierenarts een gedetailleerde anamnese heeft afgenomen, zal hij of zij een volledig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren. Laboratoriumonderzoek is van grote waarde voor de algehele diagnose en omvat een volledig bloedonderzoek, biochemisch profielonderzoek en urineonderzoek. Deze tests leveren belangrijke informatie op voor uw dierenarts voor een voorlopige diagnose, evenals informatie over de huidige status van het probleem. Verdere bevestiging van de diagnose kan worden verkregen door middel van röntgen- en echografie, samen met elektrocardiografie (ECG), echocardiografie om de elektrische impulsen van het hart te meten en kleurendoppler om de bloedstroom te beoordelen. Samen bieden deze diagnostische hulpmiddelen essentiële informatie over de structuur en functie van het hart en de ernst van het probleem dat uw hond ondervindt. Uw dierenarts zal de AV-kleppen, evenals de andere hartstructuren, gedetailleerd onderzoeken met behulp van deze technieken. Dankzij moderne ontwikkelingen is het mogelijk deze aandoening relatief snel en gemakkelijk te diagnosticeren, zodat de behandeling tijdig kan beginnen. Dit is een progressieve ziekte waarvoor geen standaardbehandeling bestaat die voor alle patiënten werkt. Een individuele behandeling wordt aanbevolen op basis van de huidige gezondheidstoestand van uw hond, hoe ver de ziekte is gevorderd en welke bestaande complicaties behandeld moeten worden om uw hond te stabiliseren. Uw dierenarts zal alle beschikbare behandelingsopties met u bespreken, zodat u een weloverwogen beslissing kunt nemen over het vervolg. Bij sommige patiënten is weinig tot geen behandeling nodig, alleen regelmatige controle, terwijl anderen mogelijk direct moeten worden opgenomen voor spoedeisende hulp. Bij weer andere patiënten kan een uitgebreide medische behandeling, of zelfs een operatie, worden aanbevolen. De medische behandeling zal zich richten op de onderliggende ziekte en eventuele andere complicaties die direct moeten worden aangepakt. Een operatie om de defecte hartklep te vervangen kan bij sommige patiënten worden overwogen, maar u moet mogelijk een chirurg zoeken die bekwaam is in deze gespecialiseerde chirurgische techniek. De resultaten van de operatie zijn momenteel niet veelbelovend, hoewel het succespercentage is verbeterd door de vooruitgang in chirurgische technieken en de toegenomen vaardigheden op dit gebied van de geneeskunde. In eerste instantie wordt absolute benchrust aanbevolen. Zodra de gezondheid van uw hond stabiel is, mag hij langzaam aan de lijn wandelen. U moet het gedrag van uw hond goed in de gaten houden en uw dierenarts bellen zodra u ongebruikelijke symptomen of gedragingen opmerkt. Vanwege het progressieve karakter van deze ziekte is een hoge mate van toewijding en zorg van uw kant vereist voor een succesvolle behandeling en verzorging van de aandoening. Uw dierenarts zal u een gedetailleerd plan geven voor de toediening van medicijnen, beweging, voeding en andere belangrijke informatie voor de behandeling van uw hond thuis. Honden met atrioventriculaire klependocardiose hebben over het algemeen een individueel aangepast, natriumarm dieet nodig tijdens de behandeling. Mogelijk moet u de eerste maand van de behandeling wekelijks uw dierenarts bezoeken. Bij elk bezoek controleert uw dierenarts de voortgang van uw hond met standaard laboratoriumonderzoek, waaronder röntgenfoto's en een ECG. U moet vertrouwd raken met de medicijnen die voor uw hond zijn voorgeschreven en extra goed letten op het tijdstip en de frequentie van toediening. Volg de richtlijnen van uw dierenarts met betrekking tot de gezondheidszorg van uw hond thuis nauwgezet op. De langetermijnprognose hangt af van vele factoren, waaronder de leeftijd van uw hond, de huidige status van de ziekte, eventuele bijkomende aandoeningen en de behandeling. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.