Amyloïdose

Amyloïdose is een aandoening waarbij een wasachtige, doorschijnende substantie – voornamelijk bestaande uit eiwitten – zich afzet in de organen en weefsels van een hond, waardoor de normale functies worden aangetast. Deze substantie wordt amyloïde genoemd. Een langdurige overmaat aan deze stof kan leiden tot orgaanfalen. De nieren en de lever worden het vaakst aangetast, maar amyloïde-afzetting kan ook in andere organen plaatsvinden en kan meerdere oorzaken hebben. Er bestaat enige onenigheid over de vraag of amyloïde de ziekte veroorzaakt of dat het zich in de organen afzet als gevolg van een reeds bestaande ziekte. Bij honden houden klinische symptomen meestal verband met amyloïde-afzetting in de nieren. Er is geen genetische aanleg vastgesteld, maar familiaire amyloïdose komt wel voor bij Chinese shar-peis, beagles en Engelse foxhounds. De rassen die vatbaar zijn voor deze ziekte zijn: Chinese shar-peis, beagles, collies, Engelse foxhounds, pointers en Walkerhounds. Honden ouder dan vijf jaar en teven hebben een iets hoger risico dan reuen. Omdat amyloïde zich in verschillende organen kan afzetten, kunnen de symptomen variëren afhankelijk van het orgaan waarin de amyloïde zich heeft afgezet. De symptomen variëren ook afhankelijk van de hoeveelheid afgezette amyloïde en de reactie van het orgaan op de amyloïde-afzetting. Bij honden is de nier het meest voorkomende orgaan waarin amyloïde-afzetting wordt gezien. Bij Chinese Shar-Pei's kan echter ook de lever betrokken zijn. Hieronder volgen enkele symptomen die worden gezien bij honden met amyloïdose: U dient een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond te verstrekken, inclusief de voorgeschiedenis en het begin van de symptomen. Uw dierenarts zal een grondig lichamelijk onderzoek uitvoeren, inclusief een bloedonderzoek, een biochemisch bloedonderzoek, een volledig bloedbeeld en een urineonderzoek. Deze onderzoeken kunnen informatie verschaffen over de orgaanfunctie en belangrijke informatie geven over complicaties die zich voordoen als gevolg van deze ziekte. Urineonderzoek is belangrijk als de nieren worden aangetast door amyloïde-afzetting. Uw dierenarts zal ook röntgenfoto's maken en echografie gebruiken om de structurele kenmerken van de nieren en eventuele afwijkingen te bepalen. In de meeste gevallen wordt de diagnose bevestigd door onderzoek van weefsel dat is afgenomen tijdens een nierbiopsie. Als uw hond een chronisch nierprobleem heeft en nierfalen ervaart, zal uw dierenarts opname in het ziekenhuis adviseren om de uitdroging te verhelpen en de toestand van de hond te stabiliseren. Als een onderliggende oorzaak wordt gevonden, zal deze dienovereenkomstig worden behandeld. Patiënten met nierfalen hebben langdurige medische behandeling en begeleiding nodig. Uw dierenarts zal een behandelplan voor uw hond opstellen en medicijnen voorschrijven op basis van de ernst van de ziekte en de aanwezigheid van andere aandoeningen of complicaties. Deze ziekte is progressief van aard en kan een lange behandelingsperiode vereisen. De meeste dieren zullen hun normale activiteiten hervatten, maar moeten mogelijk een specifiek dieet volgen dat door uw dierenarts is aanbevolen, vooral als de nieren zijn aangetast. Geef uw hond geen medicijnen zonder eerst uw dierenarts te raadplegen, aangezien de meeste medicijnen een normale nierfunctie nodig hebben om uit het lichaam te worden verwijderd. Omdat er een vermoeden bestaat van een erfelijke aanleg voor deze aandoening, dient u niet met de getroffen dieren te fokken, omdat de eigenschap dan kan worden doorgegeven aan toekomstige generaties. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.