Aangeboren ziekten van het neurologisch apparaat
Aangeboren ziekten van het neurologisch apparaat zijn aandoeningen van de hersenen, het ruggenmerg of de perifere zenuwen die al bij de geboorte aanwezig zijn als gevolg van erfelijke of ontwikkelingsstoornissen. Ze manifesteren zich vaak in de eerste levensmaanden met neurologische uitvalsverschijnselen. De prognose varieert sterk afhankelijk van het type afwijking.
Advertentie
Adverteer hier
in Zeeland€ 50/mnd
Wat zijn aangeboren neurologische ziekten?
Aangeboren neurologische aandoeningen zijn ontwikkelingsstoornissen van het centrale of perifere zenuwstelsel die al aanwezig zijn op het moment van geboorte. Ze ontstaan tijdens de embryonale of foetale ontwikkeling door genetische mutaties, toxische invloeden, infecties of voedingstekorten bij de moeder. Veel van deze aandoeningen hebben een rasspecifieke erfelijke basis.
Voorbeelden van aandoeningen
- Hydrocefalie – ophoping van cerebrospinaal vocht in de hersenkamers; veel voorkomend bij brachycefale rassen
- Cerebellair hypoplasie – onvolledig ontwikkelde kleine hersenen, veroorzaakt door infectie (herpesvirus) tijdens de dracht
- Lissencefalie – gladde hersenschors zonder gyri en sulci; ernstige mentale beperking
- Spinale dysrafie – onvolledige sluiting van de wervelkolom (myelodysplasie), veel voorkomend bij de Weimaraner
- Degeneratieve myelopathie – progressieve afbraak van het ruggenmerg; erfelijk bij rassen zoals de Duitse Herder
- Globoïdcel leukodystrofie (Krabbe) – erfelijke enzymdeficiëntie met demyelinisatie
Symptomen
- Epileptiforme aanvallen of trekkingen in de eerste levensmaanden
- Ataxie (wankel lopen), coördinatieproblemen
- Verlamming of parese van één of meer ledematen
- Abnormale hoofdstand, nystagmus (trillende oogbewegingen)
- Leer- en gedragsproblemen (mentale beperking)
- Pijn langs de wervelkolom
Diagnose
Neurologisch onderzoek, MRI of CT van hersenen en ruggenmerg, cerebrospinaalvloeistofanalyse en genetische tests (indien beschikbaar voor het betreffende ras).
Behandeling
De meeste aangeboren neurologische aandoeningen zijn niet te genezen. Symptomatische behandeling (anti-epileptica, fysiotherapie, pijnstilling) kan de kwaliteit van leven verbeteren. Bij progressieve aandoeningen moet soms worden overwogen of verdere behandeling in het belang van de hond is. Fokuitsluiting is essentieel bij bewezen erfelijke aandoeningen.