Parson Russell Terriër
De Parson Russell Terriër is een kleine, sterke hond met langere benen dan de Jack Russell, geschikt voor jacht en gezin. Ze zijn speels, energiek en intelligent, met een gezonde levensverwachting van 14-15 jaar.
Energieniveau
Zeer hoog
Bewegingsbehoefte
Zeer hoog
Vriendelijkheid
Hoog
Kindvriendelijk
Hoog
Andere huisdieren
Gemiddeld
Trainbaarheid
Hoog
Verzorgingsbehoefte
Laag
Blafniveau
Gemiddeld
Verharen
Gemiddeld
Dit ras scoort hoog op kindvriendelijkheid, maar kindvriendelijkheid is een individuele eigenschap en verschilt per hond. Elke hond kan onvoorspelbaar reageren. Laat kinderen nooit zonder toezicht met een hond.
Advertentie
Adverteer hier
in Zeeland€ 100/mnd
1. Geschiedenis van de Parson Russell Terrier
De geschiedenis van de Parson Russell Terrier is onlosmakelijk verbonden met die van de Jack Russell Terrier. Beide rassen danken hun bestaan aan dominee John "Jack" Russell, een Engelse predikant die naast zijn theologische werk een grote passie had voor de jacht. In 1815, toen Russell nog een twintigjarige student was, kwam hij tijdens een wandeling langs de rivier de Cherwell een terrier tegen die hem zo fascineerde dat hij haar onmiddellijk wilde hebben.
1.1 De legendarische teef Trump
Na onderhandeling met de eigenaar nam Russell het terrier teefje, genaamd Trump, mee naar huis. Trump zou de stammoeder worden van het ras dat Russell in de decennia daarna zou ontwikkelen. Deze terriers werden gefokt voor uithoudingsvermogen en moed. Ze moesten in staat zijn om de paarden en honden van een vossenjacht bij te houden over grote afstanden. Tegelijkertijd moesten ze klein genoeg zijn om in een vossenhol te kruipen en vastberaden genoeg om de vos levend naar buiten te drijven, zodat de jacht kon worden voortgezet. Dominee Russell hechtte meer waarde aan de werkprestaties van zijn honden dan aan hun uiterlijk, waardoor de verdere ontwikkeling van het ras aan latere generaties werd overgelaten.
1.2 Ontstaan van twee aparte rassen
Na het overlijden van dominee Russell begon het oorspronkelijke terrier type uiteen te vallen in twee afzonderlijke rassen. Voor jachten over heuvelachtig en ruw terrein was een hond met langere benen nodig die de meute over moeilijk begaanbare grond kon bijhouden. De kortbenige exemplaren bleven thuis als rattenvangers, waakhondjes en gezelschapsdieren. Het langbenige type werd uiteindelijk de Parson Russell Terrier, terwijl de kortere variant voortleefde als de Jack Russell Terrier. Beide rassen behielden de karakteristieke moed, intelligentie en vastberadenheid die dominee Russell zo belangrijk vond.
2. Uiterlijk van de Parson Russell Terrier
De Parson Russell Terrier is een kleine maar krachtige hond met een opvallend vierkante lichaamsbouw. Het ras onderscheidt zich duidelijk van de Jack Russell Terrier door zijn langere benen, waardoor de Parson Russell Terrier ongeveer even lang als hoog is. Een reu meet bij de schoft ideaal ongeveer 36 cm, terwijl teven iets kleiner zijn met een schofthoogte van circa 33 cm.
2.1 Lichaamsbouw en proporties
Het lichaam van de Parson Russell Terrier is compact en stevig gebouwd, met een relatief brede borst voor zijn grootte. Volgens de rasstandaard moeten twee handen de breedte van de borst kunnen omspannen wanneer de duimen op de schoft worden geplaatst. Deze proportie is van belang omdat de hond oorspronkelijk smal genoeg moest zijn om in vossenholen te kruipen. De Parson Russell Terrier heeft rechte, stevige voorpoten en een goed gespierd achterstel dat hem de kracht geeft om over ruw terrein te bewegen.
2.2 Hoofd en gelaatskenmerken
Het hoofd van de Parson Russell Terrier is wigvormig met een platte schedel die geleidelijk smaller wordt naar de snuit toe. De neus is altijd zwart en de ogen zijn donker, levendig en intelligent van uitdrukking. De driehoekige oren hangen naar beneden, waarbij de punt ter hoogte van de ogen valt. Dit geeft de Parson Russell Terrier een alerte en nieuwsgierige uitstraling die kenmerkend is voor het ras. De vacht kan gladharig of ruwharig zijn en is altijd overwegend wit, wat de hond tijdens de jacht goed zichtbaar maakte tussen het wild en de andere jachthonden.
3. Karakter van de Parson Russell Terrier
Net als andere terrier rassen heeft de Parson Russell Terrier een uitgesproken persoonlijkheid die zowel charmant als uitdagend kan zijn. Een goed opgevoede en gesocialiseerde Parson Russell Terrier is speels, zelfverzekerd en boordevol energie. Het is een intelligente hond die zijn tijd het liefst besteedt aan het verkennen van zijn omgeving en het deelnemen aan activiteiten die zijn behoefte aan fysieke en mentale stimulatie bevredigen.
3.1 Omgang met kinderen en andere honden
De Parson Russell Terrier kan goed overweg met oudere kinderen die respectvol met hem omgaan. Bij jongere kinderen is toezicht echter essentieel. Hoewel de Parson Russell Terrier graag speelt, doet hij dat op zijn eigen voorwaarden en stelt hij ruw gedrag niet op prijs. Als deze terrier zich ongemakkelijk voelt en geen uitweg ziet, kan hij happen of bijten. Het ras staat daarnaast bekend om een mogelijke neiging tot agressie tegenover andere honden, vooral als de socialisatie in de puppyfase tekort is geschoten. Vroege en consistente socialisatie met andere honden is daarom van groot belang.
3.2 Energie en activiteitsniveau
De Parson Russell Terrier is een extreem energieke hond met een haast onuitputtelijke drang om bezig te zijn. Zonder voldoende lichaamsbeweging en uitdaging kan dit ras ongewenst gedrag ontwikkelen, zoals overmatig graven, blaffen en pogingen tot ontsnappen. De Parson Russell Terrier heeft een sterke prooidrift en kan in een onbewaakt moment achter kleine dieren aanrennen. Een goed omheinde tuin is daarom aan te raden. Dit ras blinkt uit in hondensport zoals behendigheid, flyball en aardwerken, activiteiten die zijn natuurlijke talenten aanspreken en hem zowel lichamelijk als geestelijk uitdagen.
4. Gezondheid van de Parson Russell Terrier
De Parson Russell Terrier is over het algemeen een gezond en robuust ras met een levensverwachting van 13 tot 15 jaar. Zoals bij veel raszuivere honden zijn er echter enkele erfelijke aandoeningen waarvan potentiele eigenaren op de hoogte moeten zijn. Verantwoorde fokkers laten hun fokdieren testen op bekende erfelijke aandoeningen voordat ze ermee fokken.
4.1 Primaire lensluxatie
Primaire lensluxatie is een oogaandoening die relatief vaak voorkomt bij de Parson Russell Terrier. Bij deze aandoening verzwakken of breken de vezels die de ooglens op zijn plaats houden. Hierdoor kan de lens verschuiven binnen het oog. Een verplaatste lens kan niet alleen het zicht aantasten, maar ook de afvoer van oogvocht belemmeren. Als de aandoening niet tijdig wordt behandeld, kan het oog glaucoom ontwikkelen, een pijnlijke aandoening die wordt veroorzaakt door verhoogde druk in het oog. Onbehandeld glaucoom kan uiteindelijk tot blindheid leiden. Gelukkig is er een genetische test beschikbaar waarmee dragers en aangedane honden kunnen worden geidentificeerd, zodat fokkers weloverwogen beslissingen kunnen nemen.
4.2 Erfelijke ataxie
Ataxie is een neurologische aandoening die de coordinatie en het evenwicht aantast. Bij sommige lijnen van de Parson Russell Terrier komt een erfelijke vorm van ataxie voor die zich meestal ontwikkelt tussen de leeftijd van twee en negen maanden. De ernst van de aandoening verschilt sterk per individuele hond. Sommige honden zijn slechts licht aangedaan en kunnen een relatief normaal leven leiden, terwijl andere ernstig worden getroffen en al na enkele stappen hun evenwicht verliezen. Hoewel de ziekte op zichzelf niet dodelijk is, kan de aandoening in ernstige gevallen zodanig verslechteren dat euthanasie om welzijnsredenen overwogen moet worden. Er is helaas nog geen enkel gen als oorzaak geidentificeerd, waardoor een betrouwbare genetische test vooralsnog ontbreekt.
5. Overige gezondheidsproblemen bij de Parson Russell Terrier
Naast primaire lensluxatie en erfelijke ataxie zijn er nog enkele gezondheidsproblemen die bij de Parson Russell Terrier kunnen voorkomen. Het is belangrijk dat eigenaren deze aandoeningen herkennen, zodat ze tijdig actie kunnen ondernemen wanneer er symptomen optreden.
5.1 Aangeboren doofheid
Sommige Parson Russell Terriers worden doof geboren. Als een pup niet reageert op geluiden of commando's, kan aangeboren doofheid de onderliggende oorzaak zijn. Elk gehoorverlies bij een hond moet door een dierenarts worden onderzocht om oorontstekingen en andere behandelbare oorzaken uit te sluiten. Hoewel er geen behandeling bestaat voor aangeboren doofheid, kan een dove Parson Russell Terrier met de juiste aanpak en training nog steeds een goed en gelukkig leven leiden. Dove honden leren uitstekend te reageren op handgebaren en visuele signalen.
5.2 Patellaluxatie
Net als bij veel andere kleine hondenrassen is de Parson Russell Terrier vatbaar voor patellaluxatie. Bij deze aandoening glijdt de knieschijf uit de groef waarin deze normaal beweegt. Dit kan pijn en een afwijkende gang veroorzaken. De ernst van patellaluxatie varieert aanzienlijk. Bij milde gevallen schiet de knieschijf af en toe uit positie en springt vanzelf terug, terwijl ernstigere gevallen een chirurgische correctie vereisen. Zelfs bij lichte vormen van patellaluxatie is de kans groot dat er op den duur artrose ontstaat in het aangedane kniegewricht. Fokkers kunnen het risico op patellaluxatie verkleinen door alleen te fokken met honden die vrij zijn van deze aandoening.
6. Verzorging van de Parson Russell Terrier
De Parson Russell Terrier heeft een vacht die relatief eenvoudig te onderhouden is, maar het ras verhaart behoorlijk. Regelmatige verzorging is daarom niet alleen goed voor de vacht, maar helpt ook om de hoeveelheid losse haren in huis beheersbaar te houden.
6.1 Vachtverzorging
Een wekelijkse borstelbeurt wordt aanbevolen om losse haren te verwijderen en de vacht in goede conditie te houden. Bij de ruwharige variant kan het nodig zijn om de vacht enkele keren per jaar te trimmen of te strippen, zodat de harde bovenvacht zijn structuur behoudt. De gladharige Parson Russell Terrier heeft minder intensief onderhoud nodig, maar profiteert eveneens van regelmatig borstelen. Baden is alleen nodig wanneer de hond echt vies is, omdat te veel wassen de natuurlijke beschermende oliën van de vacht aantast.
6.2 Nagels, oren en gebit
De Parson Russell Terrier heeft snelgroeiende nagels die regelmatig moeten worden geknipt als het dagelijkse bewegingspatroon de nagels niet voldoende kort slijt. Te lange nagels kunnen ongemak veroorzaken en de gang van de hond beïnvloeden. De oren van de Parson Russell Terrier moeten wekelijks worden gecontroleerd op ophoping van oorsmeer, wat vatbaar kan zijn voor infecties. Gebruik een geschikte oorreiniger en droog de oren goed af na het zwemmen of baden. Tot slot is regelmatige gebitscontrole belangrijk. Door het gebit van jongs af aan te poetsen met een speciale hondentandenborstel en tandpasta, vermindert u het risico op tandplak en gebitsaandoeningen aanzienlijk.
Veelgestelde vragen over de Parson Russell Terriër
Ja, de Parson Russell Terriër staat bekend als een goede gezinshond. Dit ras scoort hoog op kindvriendelijkheid. Houd er wel rekening mee dat elke hond individueel is en dat toezicht bij jonge kinderen altijd nodig blijft.
De Parson Russell Terriër is een energiek ras dat dagelijks flink wat beweging nodig heeft. Reken op minimaal 1,5 tot 2 uur per dag aan wandelingen, spel en mentale uitdaging. Dit ras is ideaal voor actieve mensen.
Ja, de Parson Russell Terriër is over het algemeen goed trainbaar. Dit ras is leergierig en reageert goed op positieve bekrachtiging. Beginners kunnen goed met dit ras uit de voeten.
De Parson Russell Terriër heeft een middellang vacht die weinig onderhoud vraagt. Wekelijks borstelen is over het algemeen voldoende om de vacht gezond te houden.
De gemiddelde levensverwachting van een Parson Russell Terriër ligt tussen de 14 en 15 jaar. Een gezonde levensstijl met goede voeding, voldoende beweging en regelmatige dierenartscontroles kan bijdragen aan een lang en gezond leven.
De Parson Russell Terriër blaft gemiddeld. Dit ras geeft vaak signalen bij bezoekers of onbekende geluiden, maar is met goede training niet overdreven luidruchtig.
De aanschafprijs van een Parson Russell Terriër puppy ligt tussen de € 1.200 en € 2.000. De prijs varieert afhankelijk van de fokker, de stamboom en de ouders. Let bij de aanschaf altijd op een erkende, verantwoorde fokker die de gezondheid van de ouderdieren heeft laten testen.
De Parson Russell Terriër kan samenleven met andere huisdieren, mits goed gesocialiseerd. Een geleidelijke en gecontroleerde kennismaking is belangrijk voor een goede start.
Nee, niet altijd. De informatie op deze pagina beschrijft de typische eigenschappen van het ras en is bedoeld als algemene richtlijn. Elke hond is een individu en kan in karakter, gedrag en uiterlijk afwijken van het rasbeeld. Opvoeding, socialisatie, gezondheid en leefomgeving hebben grote invloed op hoe een Parson Russell Terriër zich ontwikkelt. Gebruik deze beschrijving daarom als indicatie en niet als garantie.
Inhoudsopgave
Alle fokkers bij mij in de buurt
Bekijk het complete overzicht van hondenfokkers in jouw provincie.