Norfolk Terrier

De Norfolk Terrier combineert een klein formaat met een groot hart en een flinke dosis terriërtemperament. Bij dit ras is het belangrijk om zowel de sterke punten als de uitdagingen goed te kennen.

1.1 De Norfolk Terrier en kinderen

Hoewel de Norfolk Terrier over het algemeen goed is met kinderen, geldt dit niet automatisch voor elke individuele hond. Toezicht van volwassenen op de interactie tussen kinderen en de hond blijft altijd noodzakelijk, gecombineerd met goede training en socialisatie. De Norfolk Terrier kan meestal goed overweg met andere honden en met katten, maar kleine huisdieren zoals hamsters en konijnen zijn een ander verhaal. De Norfolk Terrier is van oorsprong een jager die werd ingezet om prooi uit holen te halen, en dat jachtinstinct is nog altijd sterk aanwezig.

1.2 Graafgedrag en training

In tegenstelling tot wat soms wordt beweerd, zijn Norfolk Terriers wel degelijk gravers. Dit gedrag hoort bij hun jachtachtergrond, waarbij ze werden ingezet om prooi uit holen te verjagen. Graven zit diep in hun natuur. Ze zijn relatief gemakkelijk te onderhouden en nemen andere vormen van training ook goed aan. Bij gehoorzaamheidstraining moet je echter wat extra moeite doen, want net als veel terriërs kan de Norfolk onafhankelijk en een beetje koppig zijn.

1.3 Blaffen onder controle houden

De Norfolk Terrier is niet de luidruchtigste van de kleine hondenrassen, maar ook niet de stilste. Het is verstandig om vroeg te beginnen met training om overmatig blaffen onder controle te houden. Met consequente training en voldoende afleiding leer je de Norfolk Terrier wanneer blaffen gepast is en wanneer niet.

De Norfolk Terrier heeft een kenmerkende ruwe, draadachtige vacht die hem een typische terriërlook geeft. De verzorging van deze vacht vraagt enige aandacht, maar is over het geheel genomen goed te doen.

2.1 Vachtverzorging

De ruwe vacht van de Norfolk Terrier verhaart, maar dit kan worden geminimaliseerd door wekelijks borstelen of kammen en af en toe een bezoek aan een professionele trimmer. Voor de showring wordt de vacht met de hand gestript, een arbeidsintensief proces waarbij los haar beetje bij beetje met een speciaal gereedschap wordt verwijderd. Voor de meeste eigenaren is het praktischer om de hond regelmatig te laten knippen voor een nette uitstraling.

2.2 Verschil met de Norwich Terrier

De Norfolk Terrier en de Norwich Terrier zijn nauw verwant, hoewel ze enkele belangrijke verschillen hebben. Het meest opvallende verschil zijn de oren: de Norfolk Terrier heeft oren die naar voren vouwen, terwijl de Norwich Terrier rechtopstaande oren heeft. Een handige manier om het verschil te onthouden is dat de Norfolk oren heeft die naar voren klappen.

2.3 Een echte binnenhond

Norfolk Terriers zijn al zo lang als gezelschapshonden gefokt dat ze het leven als buitenhond simpelweg niet kunnen accepteren. Zorg ervoor dat je Norfolk Terrier binnenshuis woont als volwaardig gezinslid. Als je hem relateert naar de achtertuin zonder voldoende menselijk contact, verandert hij waarschijnlijk in een luidruchtig, destructief en zeer ongelukkig hondje. De Norfolk Terrier heeft menselijke nabijheid nodig om gelukkig en evenwichtig te zijn.

De geschiedenis van de Norfolk Terrier is onlosmakelijk verbonden met het Engelse universiteitsleven en de ontwikkeling van diverse terriërrassen in het Verenigd Koninkrijk.

3.1 Oorsprong in East Anglia

De Norfolk Terrier komt uit East Anglia in Engeland, de thuisbasis van de befaamde Cambridge University. Een van de redenen waarom er zoveel terriërrassen bestaan, is dat veel rassen specifiek werden ontwikkeld voor een bepaald gebied of doelgroep. Net als universiteitsstudenten in elk tijdperk, vonden de Cambridge-studenten van de jaren 1880 het leuk om te wedden op sportevenementen, waaronder het laten ratten van hun honden.

3.2 Ontwikkeling van het ras

Volgens de FCI-standaard behoren Glen of Imaal Terriers, rode Cairn Terriers en Dandie Dinmonts tot de rassen die aan de basis staan van deze Oost-Engelse terriërs. Uit het roodkleurige nageslacht dat hieruit voortkwam, ontwikkelden zich de huidige Norwich Terrier en Norfolk Terrier. Deze honden stonden bekend als Trumpington Terriers en kwamen in verschillende maten, kleuren, vachttypen en oorvormen voor. Toen uiteindelijk een rasstandaard voor deze honden werd opgesteld, omvatte deze zowel honden met staande oren als honden met hangende oren. Later werden deze twee variëteiten gesplitst in twee aparte rassen: de Norwich Terrier met staande oren en de Norfolk Terrier met hangende oren.

De Norfolk Terrier is een uitgaande hond die oprecht van mensen houdt. Hij wil graag iedereen ontmoeten en geniet van alle aandacht die hij kan krijgen. Zijn aanhankelijke en vrolijke karakter, gecombineerd met zijn compacte formaat, maakt hem geschikt voor vrijwel elk huishouden waar iemand hem gezelschap kan houden.

4.1 Sociaal en waakzaam

De Norfolk Terrier houdt van kinderen, senioren en de meeste andere huisdieren, met uitzondering van vogels, konijnen en knaagdieren. Als onverschrokken jager ziet hij deze kleinere dieren als prooi. De Norfolk Terrier is een nieuwsgierige en opmerkzame hond die een zeer effectieve waakhond is, terwijl hij tegelijkertijd een van de meest gemakkelijke terriërs is in de omgang. Hij is minder snel geprikkeld dan veel andere terriërrassen, zolang hij zich maar niet verveelt.

4.2 Geschiktheid voor gezinnen

De Norfolk Terrier is stevig genoeg voor gezinnen met kinderen van minstens zeven of acht jaar. In huishoudens met jongere kinderen is toezicht essentieel. Vergeet niet dat geen enkele hond automatisch goed is met kinderen. Een volwassen Norfolk Terrier die geen ervaring heeft met kinderen heeft tijd nodig om te wennen aan hun snelle bewegingen en hoge stemmen. Leer kinderen altijd respectvol met de hond om te gaan en laat een Norfolk Terrier nooit zonder toezicht alleen met jonge kinderen, hoe vriendelijk hij ook lijkt.

De Norfolk Terrier is over het algemeen een relatief gezond ras met een goede levensverwachting van rond de veertien jaar. Toch zijn er enkele erfelijke aandoeningen waarop gelet moet worden bij de aanschaf van een pup. Door te kiezen voor een verantwoorde fokker en je hond regelmatig te laten controleren, kun je veel potentiële problemen voortijdig opsporen.

5.1 Veelvoorkomende aandoeningen

De belangrijkste gezondheidsproblemen bij de Norfolk Terrier betreffen het hart, de ogen en de knieën. Mitralisklepproblemen, met name mitralisklepinsufficiëntie, kunnen het hart aantasten en leiden tot hartfalen op latere leeftijd. Oogaandoeningen zoals glaucoom en oogzenuw-hypoplasie kunnen het gezichtsvermogen beïnvloeden. Patellaluxatie, waarbij de knieschijf uit positie glijdt, is eveneens een bekende aandoening bij het ras. Dit kan variëren van een milde vorm die weinig klachten geeft tot een ernstige vorm die chirurgische correctie vereist.

5.2 Gezondheidsonderzoek bij de fokker

Verantwoorde fokkers laten hun honden testen op hart-, oog- en knieaandoeningen voordat ze ermee fokken. Vraag altijd naar de gezondheidsresultaten van beide ouderdieren en informeer naar de gezondheidsproblemen die in de foklijnen voorkomen. Een betrouwbare fokker is altijd eerlijk en open over eventuele gezondheidskwesties en werkt actief mee aan gezondheidsprogramma's om erfelijke aandoeningen te beheersen en te voorkomen. Regelmatige controles bij de dierenarts helpen om eventuele problemen vroegtijdig te signaleren en te behandelen.

De Norfolk Terrier heeft een harde, draadachtige en rechte vacht met een dikkere beharing in de nek en op de schouders die een beschermende manen vormt. De verzorging is niet overdreven arbeidsintensief, maar vraagt wel regelmatige aandacht.

6.1 Trimmen en strippen

Trimmen van de Norfolk Terrier is niet nodig, maar de vacht moet idealiter twee keer per jaar met de hand worden gestript. Dit is een tijdrovend proces waarbij los haar met een speciaal stripmes wordt verwijderd. Tussendoor is wekelijks borstelen of kammen voldoende. Als je ervoor kiest om de vacht niet te strippen, zal de Norfolk Terrier een wat rommelig uiterlijk krijgen, wat sommige eigenaren juist charmant vinden. Het nadeel is dat de vacht dan meer zal verharen, vooral naarmate de hond ouder wordt.

6.2 Voordelen van strippen

Een gestripte vacht heeft belangrijke voordelen. Hij stoot vuil beter af en is waterbestendig, waardoor de hond minder vaak gebaad hoeft te worden. Als alternatief kun je je Norfolk Terrier laten knippen door een professionele trimmer, al moet je weten dat knippen de kleur lichter maakt en de textuur zachter, waardoor de vacht minder bescherming biedt.

6.3 Basisverzorging

De rest van de verzorging is standaard. Knip de nagels elke een tot twee weken, of wanneer je ze hoort tikken op de vloer. Poets de tanden regelmatig met een door de dierenarts goedgekeurde hondentandpasta voor een goede mondgezondheid en frisse adem. Controleer de oren regelmatig op vuil of tekenen van infectie.