Markiesje

De geschiedenis van het Markiesje is er een van bijna-verdwijning en heroïsche redding. Over de herkomst van de naam worden twee mogelijkheden aangedragen. De naam zou terug te voeren zijn op Marquise de Pompadour, die soortgelijke hondjes zou hebben bezeten, of op het woord markiesje als rieten mandje, waarin zo'n klein hondje precies zou passen.

1.1 De wederopbouw van het ras

De wederopbouw van het Markiesje is het initiatief van de in 1992 overleden Mia van Woerden. Zij begon in 1974 over het ras te publiceren en zette vanaf 1976 samen met een groep gelijkgestemden een speurtocht op naar geschikte exemplaren om een fokprogramma mee te starten. Het vinden van geschikte honden bleek een grote uitdaging, maar uiteindelijk werden er voldoende exemplaren gevonden om een basis voor het fokprogramma te vormen.

1.2 Inkruising en consolidatie

Bij de gevonden Markiesjes werd op een gegeven moment de Phalène ingekruist om de maat wat terug te dringen, maar dit bracht niet het gewenste resultaat. Wat uiteindelijk wel tot succes leidde, was een waardevolle import uit Frankrijk: een Markiesje dat voor de wederopbouw een ware steunpilaar bleek te zijn. Dankzij deze import en het voortdurende werk van toegewijde fokkers werd het ras geleidelijk opnieuw opgebouwd tot de charmante hond die we vandaag de dag kennen.

De weg naar officiële erkenning van het Markiesje is een verhaal van doorzettingsvermogen en toewijding. Na jaren van zoeken naar geschikte honden en het opzetten van een fokprogramma, begon het ras langzaam maar zeker vorm te krijgen.

2.1 Registratie en eerste erkenning

In 1980 werd een voorlopige rasstandaard vastgesteld, en in 1981 begon een serieuze registratie van Markiesjes. Dit was een belangrijke mijlpaal voor het ras, omdat het de basis legde voor een gecontroleerd en verantwoord fokprogramma. In 1986 organiseerde de Vereniging voor Liefhebbers van het Markiesje haar eerste clubmatch, waarmee het ras voor het eerst officieel in de ring verscheen.

2.2 Verdere stappen

De erkenning in 1999 door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland betekende een belangrijke stap vooruit. Er werd een Voorlopig Register ingesteld waarin Markiesjes kunnen worden ingeschreven. Een hond met zo'n registratie kan worden aangemeld voor CAC-shows en meedoen aan rasgroepkeuringen. De volgende stap, het winnen van een CAC, is pas mogelijk wanneer Markiesjes worden ingeschreven in de bijlage van het NHSB. De Vereniging voor Liefhebbers van het Markiesje is nog altijd volop bezig met het terugfokprogramma en blijft actief op zoek naar nieuwe honden met de typische kenmerken van het Markiesje.

Het Markiesje is een hond die direct het hart verovert met zijn elegante verschijning en vrolijke karakter. Dit kleine ras combineert sierlijkheid met een robuust en evenwichtig temperament dat het tot een ideaal gezelschapshondje maakt.

3.1 Vacht en kleuren

De vacht van het Markiesje is fijn, zacht, halflang en sluik aanliggend, waarbij een lichte golf is toegestaan volgens de rasstandaard. De oren, staart en achterzijde van de benen zijn goed bevederd, wat het Markiesje een elegante verschijning geeft. De kleur is zwart of zwart met witte aftekening. Deze donkere vacht met de sierlijke bevedering geeft het Markiesje een onderscheidend en aantrekkelijk uiterlijk.

3.2 Karakter en temperament

Het karakter van het Markiesje is een van zijn sterkste punten. Dit ras is vrolijk, rustig en buitengewoon sociaal, zowel naar mensen als naar soortgenoten. Het Markiesje is waaks maar tegelijkertijd heel vriendelijk, waardoor het eerder een signaalhondje is dan een echte waakhond. De aard van het Markiesje maakt het geschikt voor diverse huishoudens, van alleenstaanden tot gezinnen met kinderen.

3.3 Verzorging

Een groot voordeel van het Markiesje is dat de vacht weinig onderhoud vraagt. Een regelmatige kam- of borstelbeurt is voldoende om de vacht in goede conditie te houden. Dit maakt het Markiesje tot een praktisch en laagdrempelig gezelschapshondje dat veel liefde en vreugde biedt zonder buitensporige verzorgingseisen.