Ventrikelfibrillatie

Ventrikelfibrillatie (V-fib) is een aandoening waarbij de hartkamerspieren ongecoördineerd samentrekken en gaan trillen. Door deze ongecoördineerde samentrekking kan de bloedcirculatie binnen enkele minuten stoppen, wat fataal kan zijn. Hoewel het honden van elke leeftijd kan treffen, lijkt het vaker voor te komen bij oudere honden. Tenzij er sprake is van een onderliggende infectie, stofwisselingsprobleem of andere aandoening, zijn de resultaten van routinematige laboratoriumtests meestal normaal. Uw dierenarts zal echter wel de resultaten van het ECG (elektrocardiogram) registreren, wat nuttig is bij het opsporen van ventrikelfibrillatie en andere gerelateerde hartproblemen. Dit is een noodgeval dat onmiddellijke en agressieve behandeling vereist. Zonder behandeling overlijden de meeste honden binnen enkele minuten. Vaak wordt elektrische cardioversie toegepast, waarbij een elektrische defibrillator wordt gebruikt om kleine elektrische schokjes toe te dienen en het hart weer in een normaal ritme te brengen. In eerste instantie worden schokjes met een lage intensiteit gegeven; als het hart niet reageert, kan de dierenarts de spanning verhogen. Als er geen elektrische defibrillator beschikbaar is, kan de arts een precordiale klap toedienen, waarbij met een open vuist een harde slag op de borstkas boven het hart wordt gegeven. Hoewel dit zelden succesvol is, kan het de enige mogelijkheid zijn. Zodra het hart van de hond weer een normaal ritme heeft, moet hij een paar dagen in het ziekenhuis blijven om volledig te herstellen. Regelmatige controles bij de dierenarts zijn ook nodig, zodat hij of zij de voortgang van de hond kan beoordelen (meestal met een ECG en andere diagnostische procedures). Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.