Ventriculair septumdefect

Een ventrikelseptumdefect (VSD) veroorzaakt een onregelmatige verbinding in het ventrikelseptum, de wand die de ventrikels (de twee onderste hartkamers) van elkaar scheidt. Hierdoor wordt bloed omgeleid, of geshunt, van de ene kant van het hart naar de andere. De richting en het volume van de shunt worden bepaald door de grootte van het defect, de verhouding tussen de weerstand van de longvaten en de systemische bloedvaten, en de aanwezigheid van andere afwijkingen. De meeste VSD's bij kleine dieren bevinden zich subaortaal (onder de aortaklep) en hebben een opening in de rechterventrikel die zich onder het septum van de tricuspidalisklep bevindt. Bovendien zijn de meeste VSD's bij honden klein en daardoor restrictief (d.w.z. het drukverschil tussen de linker- en rechterventrikel blijft behouden). Middelgrote VSD's zijn slechts gedeeltelijk restrictief en leiden tot verschillende gradaties van verhoogde bloeddruk in de rechterventrikel. Grote VSD's daarentegen hebben een oppervlakte die even groot of groter is dan de open aortaklep in de linkerventrikel. Ze zijn niet-restrictief en de druk in de rechterventrikel is gelijk aan de bloeddruk van het lichaam. Alleen middelgrote en grote defecten veroorzaken een drukbelasting op de rechterventrikel. Dit defect komt relatief zelden voor bij honden. Katten vertonen over het algemeen geen symptomen van het defect (asymptomatisch); symptomen die vaak voorkomen bij ventrikelseptumdefecten zijn onder andere: De onderliggende oorzaak van septische ventrikelafwijkingen is onbekend, hoewel een genetische basis wordt vermoed. U dient uw dierenarts een gedetailleerde beschrijving te geven van de gezondheidsgeschiedenis van uw hond en het begin van de symptomen. Uw dierenarts zal een grondig lichamelijk onderzoek bij uw huisdier uitvoeren, inclusief een volledig bloedonderzoek, een biochemisch bloedonderzoek, een volledig bloedbeeld, een urineonderzoek en een elektrolytenbepaling om andere gelijktijdige aandoeningen uit te sluiten. Beeldvormingstechnieken zoals röntgenfoto's van de borstkas kunnen helpen bij het opsporen van grotere VSD's (ventriculaire septumdefecten), die een vergroot links (of zelfs een gegeneraliseerd) hart veroorzaken als gevolg van de verhoogde bloedstroom door het hart. Ook hoge bloeddruk in de longen, chronisch hartfalen en rechts-links shunts kunnen zichtbaar worden gemaakt. Een tweedimensionaal echocardiografisch onderzoek, waarbij echografie wordt gebruikt om de activiteit van het hart te bekijken, kan een vergroot hart aantonen. Ook het rechterhart zal vergroot zijn als het defect middelgroot of groot is, of als er naast een VSD ook andere hartafwijkingen aanwezig zijn. De meeste patiënten kunnen poliklinisch behandeld worden. Grote shunts kunnen operatief gerepareerd worden tijdens een hart-longmachine. Patiënten met matige of grote shunts kunnen ook een vernauwing van de longslagader ondergaan als palliatieve ingreep (verlicht enig ongemak, maar geneest de aandoening niet). Als uw hond tekenen van congestief hartfalen (CHF) vertoont, moet zijn activiteit worden beperkt. Uw dierenarts zal u adviseren over een geschikt bewegingsprogramma. Uw dierenarts kan u ook adviseren om een strikt zoutarm dieet te volgen als bij uw hond CHF is vastgesteld, om de druk op het hart te minimaliseren. Dieren met een duidelijke diagnose van CHF hebben over het algemeen een levensverwachting van 6 tot 18 maanden met medische behandeling. Huisdieren met kleine shunts kunnen een normale levensverwachting behouden als er geen andere aandoeningen zijn die een direct gevaar voor hun gezondheid vormen. Fok niet met uw hond als er bij hem een ventrikelseptumdefect is vastgesteld, aangezien men vermoedt dat dit defect genetisch bepaald is. Uw dierenarts zal regelmatig controleafspraken voor uw hond inplannen om de voortgang te volgen, röntgen- en echografiebeelden te herhalen en zo nodig medicatie of therapie aan te passen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.