Urethrale prolaps

Urethrale prolaps is een aandoening waarbij het slijmvlies van de urethra (de slijmproducerende bekleding van het kanaal dat urine vanuit de blaas afvoert) verzakt, vaak naar de buitenkant van de urethra, de vagina of de penisopening, waardoor het zichtbaar wordt. Een urinebuisverzakking kan verschillende andere delen van het lichaam van een hond aantasten, waaronder de blaas (de opslagzak voor urine), de urinewegen, de voortplantingsorganen en het immuunsysteem. In veel gevallen is geen specifieke behandeling nodig, tenzij er sprake is van een ernstigere onderliggende medische aandoening of een infectie. Urethrale prolaps kan zowel bij honden als katten voorkomen. Als u meer wilt weten over de effecten van deze aandoening op katten, kunt u deze pagina in de PetMD-gezondheidsbibliotheek raadplegen. Een verzakte urethra ziet er vaak uit als een bultje ter grootte van een erwt en kan rood of paars van kleur zijn. Dit is vaak te zien als een klein stukje weefsel aan het uiteinde van de penis (of bij een vrouw, dat uit de urinebuis steekt). Als de hond overmatig aan de bult likt, kan deze groter of ontstoken raken. In sommige gevallen kan de uitstulping bloeden op of rond de urinebuisopening. Honden met een urinebuisverzakking hebben meestal moeite met plassen. Seksuele opwinding kan de ontwikkeling van de massa veroorzaken, evenals interne druk in de buikholte. Andere mogelijke oorzaken zijn: Hoewel het bij elk ras kan voorkomen, lijken Boston Terriers en Bulldogs er bijzonder gevoelig voor te zijn. Röntgenfoto's en andere vormen van diagnostische beeldvorming, zoals magnetische resonantiebeeldvorming (MRI) en computertomografie (CT-scan), worden vaak gebruikt om eventuele onderliggende problemen met de prostaat of blaas uit te sluiten. Tijdens het onderzoek zal uw dierenarts ook andere veelvoorkomende onderliggende oorzaken moeten uitsluiten, waaronder penisfracturen en aandoeningen van de urinebuis en testikels. Omdat sommige problemen zich alleen tijdens de ejaculatie voordoen, kan uw dierenarts deze handeling nuttig vinden om de werking van de geslachtsorganen te onderzoeken. Bij ontstekingen of een risico op infectie worden vaak preventief antibiotica voorgeschreven. In gevallen van hevige bloedingen of pijn wordt over het algemeen een operatie aanbevolen, maar in veel gevallen is behandeling niet nodig. Het is meestal voldoende om de fysieke activiteit van uw hond te verminderen, zodat hij kan rusten en herstellen. Het risico op terugkeer is vrij hoog, daarom is het belangrijk dat u eventuele fysieke veranderingen aan het genitale gebied van de hond in de gaten houdt. Helaas zijn er geen preventieve maatregelen tegen urinebuisverzakking. Als een hond een grote kans heeft op herhaling, is castratie of sterilisatie wellicht de beste optie. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.