Teruggetrokken vulva

Een teruggetrokken vulva, ook wel een overhangende vulva genoemd, is een vulva waarbij er extra huid rondom de vulva aanwezig is die eroverheen vouwt. Door deze extra huid kan vocht eronder vast komen te zitten. Teven met een overhangende vulva hebben een grotere kans op vaginale infecties (vaginitis) en urineweginfecties. Zodra bacteriën zich in de huidplooi van een overhangende vulva vermenigvuldigen, kunnen ze zich naar de blaas verplaatsen en een urineweginfectie veroorzaken. Schimmelinfecties rond de vulva komen ook vaker voor bij honden met een overhangende vulva. Sommige honden ondervinden mogelijk geen gezondheidsproblemen door een teruggetrokken of overhangende vulva, hoewel deze aandoening chronische vaginitis en terugkerende urineweginfecties met irritatie en pijn kan veroorzaken. De geïnfecteerde huid rond de vulva ziet er vochtig, rood of zwart uit en kan een geur hebben. Wanneer een hond vaginale ontsteking of een urineweginfectie heeft, vertoont hij mogelijk geen symptomen. Dit maakt het moeilijk om vast te stellen dat er een probleem is. De meeste honden zullen echter wel symptomen vertonen. Als bijvoorbeeld de huid rond de vulva geïnfecteerd is, zal een hond vaak overmatig aan de vulva likken vanwege de jeuk en het ongemak dat door de infectie wordt veroorzaakt. Honden kunnen ook met hun achterkant over de vloer schuiven om te proberen de jeuk te verlichten. Als een hond met een teruggetrokken vulva een urineweginfectie (UWI) heeft, zijn de meest voorkomende symptomen: Vaker plassen (polyurie) Meer water drinken (polydipsie) Persen tijdens het plassen (meer hurken, maar er komt mogelijk niet altijd urine uit) Een huidinfectie rond de schaamlippen kan tijdens een routine lichamelijk onderzoek worden vastgesteld. Voor de diagnose van een urineweginfectie is een urinemonster nodig. Een teruggetrokken vulva werd vroeger beschouwd als een genetisch probleem, maar de genetische link is nog niet gevonden. Middelgrote tot grote rassen hebben vaker een teruggetrokken vulva dan kleine rassen. Honden met overgewicht lopen het grootste risico, vanwege de ophoping van vetweefsel rond de vulva, waardoor er een huidplooi ontstaat die de vulva volledig omsluit. Een teruggetrokken vulva kan tijdens een routine lichamelijk onderzoek worden vastgesteld, omdat de vulva dan niet zo gemakkelijk zichtbaar is als normaal. In plaats daarvan wordt deze bedekt door een huidplooi die opzij moet worden geschoven om de vulva goed te kunnen zien. Er zijn geen onderzoeken nodig om de diagnose te stellen. Een dierenarts kan een tape-afdruktest uitvoeren als de huid rond de vulva er geïnfecteerd uitziet. Bij deze test wordt een klein, doorzichtig stukje tape voorzichtig op eventuele huidlaesies rond de vulva aangebracht. De tape wordt vervolgens verwijderd en gekleurd. Daarna wordt deze onder de microscoop onderzocht om te zien of er bacteriën of schimmels aanwezig zijn. Als er een huidinfectie wordt vastgesteld, wordt er een zalf of orale behandeling voorgeschreven. Als een hond met een teruggetrokken vulva tekenen vertoont van een mogelijke urineweginfectie, is een urinemonster nodig voor een urineonderzoek. Deze test helpt bij het diagnosticeren van een infectie door te controleren op rode en witte bloedcellen, urinekristallen en bacteriën. Ook wordt de nierfunctie gecontroleerd en wordt er gescreend op diabetes. Honden met deze aandoening zonder bijkomende medische problemen hoeven niet behandeld te worden. Alleen honden met een teruggetrokken vulva die lijden aan vaginitis en/of urineweginfecties komen hiervoor in aanmerking. Antibacteriële of antischimmeldoekjes kunnen worden voorgeschreven om de huid rond de vulva dagelijks schoon te houden en zo huid- en urineweginfecties te voorkomen of te minimaliseren. Als obesitas de vermoedelijke oorzaak is van een teruggetrokken schaamlippen, wordt een afslankplan aanbevolen. Gewichtsverlies kan ervoor zorgen dat de schaamlippen beter zichtbaar worden en een huidplooi die ze bedekt, verdwijnt. Het is ook mogelijk dat gewichtsverlies een teruggetrokken schaamlippen niet volledig verhelpt, maar ze wel vermindert, waardoor terugkerende huidinfecties en urineweginfecties minder vaak voorkomen. Een operatie is noodzakelijk als een hond een gezond lichaamsgewicht heeft en een teruggetrokken vulva die terugkerende huid- en/of urinewegproblemen veroorzaakt. De operatie, een episioplastie of vulvoplastie genoemd, houdt in dat overtollige huid rond de vulva operatief wordt verwijderd, zodat deze weer normaal zichtbaar wordt. Als bij een hond een teruggetrokken vulva wordt vastgesteld en deze gesteriliseerd moet worden, kan een vulvoplastiek tegelijk met de sterilisatie worden uitgevoerd. Als er voorafgaand aan de operatie een ernstige huidinfectie rond de vulva aanwezig is, moet deze infectie volledig worden behandeld voordat de operatie kan plaatsvinden. Na de operatie worden orale medicijnen, bestaande uit een antibioticum en pijnstillers, voorgeschreven om infectie te voorkomen en de pijn te verlichten. Vaak wordt ook een kalmeringsmiddel voorgeschreven om de hond na de operatie rustig te houden. Honden herstellen snel na een vulvoplastie en hun energieniveau en eetlust zijn doorgaans binnen 24 uur na de operatie weer normaal. Het duurt echter 10 tot 14 dagen voordat de incisie genezen is. Na de operatie is het belangrijk om: Beperk de activiteit van de hond totdat de hechtingen na 10-14 dagen door een dierenarts zijn verwijderd. Dit betekent dat u alleen korte wandelingen aan de lijn mag maken. Rennen, springen of ruw spelen is niet toegestaan totdat de hechtingen zijn verwijderd, om te voorkomen dat ze tijdens het herstel loslaten.