Tandluxatie of -avulsie

Tandluxatie is de klinische term voor een verplaatsing van een tand uit zijn normale positie in de mond. De verschuiving kan verticaal (naar beneden) of lateraal (naar links of rechts) zijn. Bij verticale luxatie kan de tand omhoog (intrusie) of omlaag (extrusie) bewegen in de tandholte. Bij laterale luxatie kantelt de tand opzij. Laterale luxatie treedt meestal op door een verwonding waardoor de punt van de tand naar één kant is geduwd. Verticale luxatie houdt verband met de verplaatsing van de wortel van de tand. Een tand wordt avulsief genoemd, wat betekent dat hij plotseling uit zijn plaats is gerukt, als hij volledig uit de tandholte is geluxeerd. Bij intrusie lijkt de aangedane tand korter dan normaal. Bij extrusie lijkt de tand langer dan normaal en kan deze zowel verticaal als horizontaal worden bewogen wanneer deze wordt aangeraakt. Bij laterale luxatie is het bovenste deel van de tand naar één kant afgeweken. Het kan een nabijgelegen tand gedeeltelijk overlappen. Bij avulsie van de tand blijkt de tand volledig uit zijn kaakholte te zijn losgeraakt. Dit is meestal het gevolg van een verwonding aan de mond of een infectie aan of nabij de tand. U dient een grondige beschrijving te geven van de gezondheid van uw hond, het begin van de symptomen en mogelijke incidenten – zoals recente verwondingen – die aan deze aandoening vooraf kunnen zijn gegaan. Uw dierenarts zal een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren en de bek van uw hond nauwkeurig bekijken om het gehele gebit te beoordelen. Door dit onderzoek kan uw dierenarts vaststellen of de tand is losgeraakt of uitgeslagen en of deze nog te redden is. De belangrijkste diagnostische test is röntgenonderzoek van het gebit, oftewel de mondholte. Er worden röntgenfilms in de mondholte geplaatst om een röntgenfoto van de aangetaste tanden te maken. Typische veranderingen stellen uw dierenarts in staat de aandoening nauwkeurig te diagnosticeren en te behandelen. Meestal kan een operatie worden uitgevoerd om de tand met behulp van verschillende materialen, waaronder dunne draden, terug in de normale positie te brengen. Voor de operatie is anesthesie nodig om pijn en beweging van de hond te voorkomen. Om die reden wordt rekening gehouden met de gezondheid van uw hond en eventuele onderliggende aandoeningen, aangezien sommige dieren een verhoogd risico lopen op complicaties door anesthesie en het risico mogelijk niet opweegt tegen het behoud van de tand. Als uw hond een geschikte kandidaat is voor een kaakoperatie, is tijd een cruciale factor voor een succesvol resultaat. Hoe sneller de uitgeslagen tand teruggeplaatst wordt in de tandholte, hoe beter de kans op herstel. De beste resultaten worden doorgaans behaald wanneer de uitgeslagen tand binnen 30 minuten na het uitslaan teruggeplaatst wordt. Als uw hond door een trauma of andere oorzaak een tand uit zijn bek heeft verloren, kunt u de uitgeslagen tand in een fysiologische zoutoplossing bewaren om deze te beschermen en samen met uw hond naar de dierenarts brengen. Als u geen zoutoplossing in huis hebt, kunt u de tand ook in een klein beetje melk bewaren totdat u deze bij de dierenarts kunt afgeven. Het is belangrijk om de uitgeslagen tand zo snel mogelijk naar de dierenarts te brengen. Nadat de tand is teruggeplaatst, duurt het meestal 4 tot 6 weken voordat deze volledig is teruggegroeid in de tandholte. Antibiotica worden standaard voorgeschreven na de chirurgische ingreep om infecties te voorkomen, en er kan een milde pijnstiller worden voorgeschreven om uw hond comfortabel te houden. Na een periode van 4-6 weken wordt het fixatiemateriaal verwijderd en worden röntgenfoto's gemaakt om de terugplaatsing van de aangetaste tand te bevestigen. Als de tand niet goed vastzit, moet deze worden verwijderd vanwege een mislukte fixatie. Gedurende enkele dagen na de operatie mag uw hond geen hard voedsel eten. Uw dierenarts zal een tijdelijk zacht dieet aanbevelen dat gunstig is voor een gezonde botvorming en dat de tand gedurende deze periode, waarin deze zich vastzet, niet uit de tandholte duwt. Laat uw hond gedurende deze tijd ook geen harde voorwerpen met zijn bek oppakken om verdere beschadiging van de geïmplanteerde tand te voorkomen. Onderhoud en een goede mondhygiëne na de operatie zijn van het grootste belang voor het volledige herstel van de tand van uw hond. Dagelijks spoelen met een antiseptische oplossing is bij deze dieren meestal noodzakelijk. Uw dierenarts zal u uitleggen hoe u de tanden van uw hond op de juiste manier reinigt en hoe u het beste vuil, voedselresten en ander materiaal uit de ruimte tussen de tanden, inclusief de implantaattand, kunt verwijderen. Er zijn mondspoelingen voor honden verkrijgbaar die u kunt gebruiken om een goede mondhygiëne te behouden. Gebruik mondspoelingen echter alleen op aanbeveling van uw dierenarts. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.