Subinvolutie van placenta-locaties

Baarmoederinvolutie is het proces waarbij de baarmoeder na de bevalling terugtrekt naar haar normale, niet-zwangere omvang. Dit duurt meestal 12 tot 15 weken. Subinvolutie daarentegen is het mislukken of vertragen van dit normale proces. Dit probleem komt vaker voor bij teven jonger dan drie jaar en/of bij teven die hun eerste nestje hebben gehad. Alle rassen zijn even vatbaar voor dit probleem. Dit is doorgaans geen ernstig gezondheidsprobleem, maar omdat het lijkt op andere voortplantingsproblemen, moet het door een dierenarts worden gecontroleerd en als zodanig worden vastgesteld. Over het algemeen vertonen deze honden geen systemische symptomen. De enige klacht is een kleverige afscheiding uit de vulva (vaginale opening) die langer dan zes weken na de bevalling aanhoudt, waardoor de eigenaar medisch advies inwint. Onbekend, maar jonge en/of onervaren honden lijken een verhoogd risico te lopen. Uw dierenarts zal de medische voorgeschiedenis van uw hond in kaart brengen en een lichamelijk onderzoek uitvoeren om de algehele gezondheid te beoordelen. De resultaten van de routinematige laboratoriumtests omvatten een volledig bloedbeeld (CBC), een biochemisch profiel en een urineonderzoek. Deze zijn doorgaans normaal bij deze patiënten. Diagnostische beeldvorming moet worden gebruikt om de binnenkant van de buikholte te bekijken; röntgenfoto's kunnen een verdikte baarmoederwand aan het licht brengen. Bij sommige patiënten verdwijnen de symptomen van de ziekte spontaan vóór of tijdens de volgende loopsheid. In geval van complicaties kan medische behandeling nodig zijn om deze symptomen te verhelpen. In de meeste gevallen treden er geen complicaties op, maar in zeldzame gevallen kan er sprake zijn van ernstige bloedarmoede en kan een bloedtransfusie nodig zijn om het leven van de patiënt te redden. Als de aandoening de gezondheid van uw hond negatief beïnvloedt, kan uw dierenarts chirurgische verwijdering van de eierstokken en baarmoeder aanbevelen. Als toekomstige fokpogingen niet gewenst zijn, is dit de beste optie. Chirurgische verwijdering van de baarmoeder en eierstokken is doorgaans een effectieve manier om het probleem permanent op te lossen. Mocht u echter uw hond nogmaals willen laten dekken en uw dierenarts geeft hiervoor toestemming, dan verlopen volgende zwangerschappen in de meeste gevallen normaal en zijn er geen problemen. Dit kan afhangen van de algehele gezondheid van uw hond en haar reactie op het dekproces. Er zijn weinig complicaties bekend bij patiënten met deze aandoening. In de zeldzame gevallen dat er een complicatie optreedt die verband houdt met subinvolutie, is bloedarmoede een van de meest voorkomende problemen. U moet de slijmvliezen van uw hond goed in de gaten houden om er zeker van te zijn dat de bloedtoevoer voldoende is. Elke verandering in de kleur van de slijmvliezen – of ze nu bleek of blauwachtig zijn – moet u onmiddellijk aan uw dierenarts melden voor verder onderzoek. Laboratoriumonderzoek wordt ook aanbevolen om de status van een mogelijk bloedarmoedegeval vast te stellen. Let ook op overmatige vaginale afscheiding en meld de consistentie, kleur en hoeveelheid hiervan aan uw dierenarts. In gevallen zonder infectie, bij spontane genezing of wanneer een operatie is uitgevoerd om het probleem op te lossen, is de algehele prognose doorgaans uitstekend en herstelt de patiënt zonder verdere complicaties. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.