Septische artritis

Het volgende kan links naar Chewy bevatten. PetMD wordt beheerd door Chewy. Septische artritis is een infectie die in een gewricht optreedt. Septisch betekent in deze context een infectie met schadelijke bacteriën (meestal), mycobacteriën, schimmels of virussen. Artritis is een ontsteking in het gewricht. Meestal ontstaat septische artritis door trauma, een operatie of een systemische infectie via het bloed die zich naar de gewrichten verspreidt. Honden met septische artritis kunnen snel pijn ervaren. Doordat bacteriën zich in het gewricht vermenigvuldigen, ontstaat er een ontsteking die het gewricht aantast. Vroege en vaak agressieve behandeling is nodig om de gewrichten te beschermen tegen chronische schade op de lange termijn. Gelukkig is septische artritis niet besmettelijk, hoewel de bacteriën die septische artritis veroorzaken dat mogelijk wel zijn. Hoewel er veel soorten bacteriën, of zelfs andere ziekteverwekkers, zijn die tot septische artritis kunnen leiden, is MRSA (methicilline-resistente Staphylococcus aureus) een van de meest besmettelijke en gevaarlijke ziekteverwekkers die zich kan verspreiden van huisdier op huisdier, van huisdier op mens of van mens op mens. Septische artritis komt zelden voor bij honden. De meeste gevallen van septische artritis betreffen honden met een penetrerende verwonding aan het gewricht, een recente orthopedische operatie waarbij het gewricht is geopend, of een verzwakt immuunsysteem. Septische artritis is een medische noodsituatie en moet onmiddellijk worden behandeld. Vroegtijdig ingrijpen is belangrijk om gewrichtsschade te minimaliseren. De klinische verschijnselen van septische artritis zijn zowel systemisch – door de infectie in de bloedbaan – als lokaal, door de pijn in het gewricht zelf. De meest voorkomende symptomen bij honden zijn: Kreupelheid of pijn in een of meer gewrichten Septische artritis is meestal het gevolg van een penetrerend trauma, een complicatie van orthopedische chirurgie of een systemische bacteriële infectie die zich in het gewricht concentreert. Honden die recent een trauma hebben opgelopen, zoals een dierenbeet boven een gewricht of een steekwond in de buurt van een gewricht, lopen een groter risico op het ontwikkelen van septische artritis. Alle steekwonden, vooral als ze zich in de buurt van een gewricht bevinden, moeten grondig worden gereinigd. Neem onmiddellijk contact op met uw dierenarts als uw hond een steekwond in de buurt van een gewricht heeft. De dierenarts kan de wond extra willen spoelen en antibiotica willen voorschrijven. Hoewel bij orthopedische chirurgie bij honden altijd strikt steriele technieken worden toegepast, kunnen er soms postoperatieve complicaties optreden. Als uw hond recent een orthopedische ingreep heeft ondergaan, zoals het herstellen van een gescheurde kruisband of het plaatsen van een botplaat of botpen, bestaat er een inherent risico op een infectie van het bot of gewricht na de operatie. Zelfs de beste chirurgen die de beste steriele technieken toepassen in de beste operatiekamers kunnen het risico op postoperatieve infecties niet volledig uitsluiten. Bacteriën in de lucht kunnen nog steeds leiden tot een geïnfecteerd implantaat en, bijgevolg, tot een geïnfecteerd gewricht. Ziekten die het immuunsysteem van een hond onderdrukken, kunnen het risico op het ontwikkelen van septische artritis verhogen. Daarnaast zijn er gevallen bekend van jonge dieren die spontaan septische artritis ontwikkelen zonder trauma. Ook bij honden van middelbare leeftijd van grote rassen is vastgesteld dat ze spontaan septische artritis in de ellebogen ontwikkelen, zelfs als er al onderliggende artritis aanwezig is. Om septische artritis vast te stellen, zal uw dierenarts beginnen met een grondig lichamelijk onderzoek. Hij of zij zal alle mogelijk aangetaste gewrichten onderzoeken en een ganganalyse uitvoeren om te beoordelen of uw hond kreupel is. Warmte of zwelling van een of meer gewrichten is het meest voorkomende klinische symptoom van septische artritis. Uw dierenarts zal ook de algehele conditie van uw hond willen beoordelen. Soms hebben honden met deze aandoening koorts. Uw dierenarts zal waarschijnlijk bloedonderzoek willen doen om te controleren of de infectie systemisch (in de bloedbaan) is. Daarnaast zijn röntgenfoto's nuttig om andere veelvoorkomende onderliggende orthopedische aandoeningen uit te sluiten die ook het gewricht kunnen aantasten, zoals botbreuken. Sommige gevallen van septische artritis kunnen gepaard gaan met osteomyelitis, een botinfectie. Dit leidt vaak tot veranderingen in het onderliggende bot die zichtbaar zijn op röntgenfoto's. Na een lichamelijk onderzoek, bloedonderzoek en röntgenfoto's kan uw dierenarts een procedure willen uitvoeren die gewrichtspunctie wordt genoemd. Bij deze procedure wordt met een steriele naald gewrichtsvocht en cellen afgenomen om onder de microscoop te bekijken. Het vocht kan ook naar een microbiologisch laboratorium worden gestuurd voor een kweek op bacteriën. Uw hond krijgt verdoving om ervoor te zorgen dat de procedure pijnloos verloopt. Als deze tests geen uitsluitsel geven, kan aanvullend beeldvormend onderzoek zoals echografie of een CT-scan worden aanbevolen. De behandeling van septische artritis omvat vaak een intensieve antibioticakuur. Als uw hond systemisch ziek is en er bij de diagnose ernstig aan toe is, kan het nodig zijn om hem in het ziekenhuis op te nemen totdat zijn toestand stabiel is. Soms is bij deze patiënten een spoeling van de aangetaste gewrichten met steriele zoutoplossing nodig. Patiënten met septische artritis krijgen vaak langdurig antibiotica via de mond. Regelmatige controles van de gewrichten worden aanbevolen. Uw dierenarts moet mogelijk enkele eerdere onderzoeken herhalen om er zeker van te zijn dat de infectie aan het verdwijnen is en dat uw hond op de goede weg is naar herstel.