Pythiose

Pythium insidiosum behoort tot de stam Oomycota en is een parasitaire spore die in staat is tot spontane beweging (ofwel een beweeglijke zoöspore) en het lichaam binnendringt via de neus/bijholten, de slokdarm of de huid. De infectie nestelt zich vervolgens meestal in de longen, de hersenen, de bijholten, het maag-darmkanaal of de huid van de hond. Aangetaste honden vertonen onderhuidse of huidafwijkingen, die zich ontwikkelen als laesies op de poten, staart, kop, nek, perineum en/of de binnenkant van de dij. Pythiose wordt doorgaans geassocieerd met moerassige gebieden in het zuidoosten van de VS en heeft daarom de bijnaam 'moeraskanker' gekregen. Symptomen van pythiose verschijnen meestal in de herfst of vroege wintermaanden. Hoewel dit organisme doorgaans goed gedijt in tropische en subtropische wateren, zoals vijvers, wetlands en moerassen, is het ook aangetroffen in de Central Valley van Californië. De aandoening of ziekte die in dit medische artikel wordt beschreven, kan zowel honden als katten treffen. Als u meer wilt weten over de effecten van pythiose op katten, kunt u deze pagina in de PetMD-gezondheidsbibliotheek raadplegen. Pythiose van de longen, hersenen of sinussen manifesteert zich bij de hond als een verstopte neus, hoofdpijn, koorts, hoesten en zwelling van de sinussen. Een infectie van het spijsverteringskanaal van de hond leidt tot een chronische ziekte, waarbij het weefsel van de maag en/of darmen ernstig verdikt. Andere symptomen van gastro-intestinale (GI) pythiose zijn onder andere: Pythiose van de huid (of cutane pythiose) resulteert in de ontwikkeling van gezwollen, niet-genezende wonden en invasieve massa's van geërodeerde, met pus gevulde knobbeltjes en drainerende fistels. Weefselsterfte (necrose) volgt, waarbij de aangetaste huid uiteindelijk zwart wordt en verschrompelt. Deze infectie wordt veroorzaakt door direct contact met water dat Pythium insidiosum bevat, een in het water levende schimmelparasiet. Deze wordt meestal door de hond ingeslikt of ingeademd en komt van daaruit in het darmkanaal van het dier terecht. Uw dierenarts zal een volledig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren, inclusief een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedbeeld, een urineonderzoek en een elektrolytenpanel. Een bloedmonster zal voor serologisch onderzoek (via een Enzyme-Linked Immunosorbent Assay, oftewel ELISA) naar het Pythium-laboratorium van de Louisiana State University worden gestuurd. U dient een gedetailleerde beschrijving te geven van de gezondheid van uw hond, het begin van de symptomen en recente activiteiten, inclusief eventueel contact van uw huisdier met water in de afgelopen maanden. Röntgenfoto's van de buik bij honden met gastro-intestinale pythiose kunnen een darmobstructie, verdikking van de darmwand of een abdominale massa laten zien. Een echografie van de buik van de hond zal meestal een verdikking van de maag- of darmwand tonen. Vergrote lymfeklieren kunnen ook zichtbaar zijn, aangezien dit een indicatie is van een infectie. Hoewel een biopsie een indicatie kan geven van pythiose, is een positieve kweek nodig voor een definitieve diagnose. Er bestaat ook een immunohistochemische kleuring die zich specifiek hecht aan de hyfen van P. insidiosum in dunne weefselcoupes. Een andere methode om pythiose definitief vast te stellen, is het testen van weefselmonsters en gekweekte isolaten met behulp van geneste polymerasekettingreactie (PCR), een test van het deoxyribonucleïnezuur (DNA) van de hond. Hoe eerder u uw hond laat behandelen nadat de eerste symptomen zich voordoen, hoe beter de prognose. Bij alle honden zal zoveel mogelijk aangetast weefsel operatief verwijderd moeten worden. Het resterende weefsel na de operatie zal vervolgens met een laser (fotoablatie) behandeld worden om eventuele schimmeldraden in het omliggende weefsel te doden. Vergrote lymfeklieren in de buikholte moeten worden gebiopteerd (er zal operatief weefsel worden verwijderd voor onderzoek). De medicamenteuze behandeling moet minimaal zes maanden worden voortgezet. Bij alle honden zal zoveel mogelijk aangetast weefsel operatief verwijderd moeten worden. Het resterende weefsel na de operatie zal vervolgens met een laser (fotoablatie) behandeld worden om eventuele schimmeldraden in het omliggende weefsel te doden. Vergrote lymfeklieren in de buikholte moeten worden gebiopteerd (er zal operatief weefsel worden verwijderd voor onderzoek). De medicamenteuze behandeling moet minimaal zes maanden worden voortgezet. Uw dierenarts zal na de eerste operatie elke twee tot drie maanden een vervolgafspraak inplannen, zodat serologische ELISA-testen kunnen worden uitgevoerd. Bij elk bezoek moeten opnieuw röntgenfoto's van de buik worden gemaakt om de tekenen van darmziekte te beoordelen. Ook moet bij elke controle een bloedonderzoek worden uitgevoerd om uw huisdier te controleren op levertoxiciteit tijdens de behandeling met itraconazol, het middel bij uitstek voor de behandeling van pythiose. In 2004 is een nieuw immunotherapeutisch vaccin voor honden beschikbaar gekomen tegen pythiose. Zodra de diagnose is gesteld, moet uw hond worden gevaccineerd met het pythiosevaccin om de grootte van de laesie te verminderen. Een operatie zal dan gemakkelijker en succesvoller verlopen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.