Pyodermie

Pyodermie is de medische term voor een bacteriële huidinfectie en het is een van de meest voorkomende ziekten bij honden. Honden lopen een verhoogd risico op pyodermie vanwege verschillende kenmerken van hun huid. Zo heeft de huid van een hond bijvoorbeeld een dunnere buitenste barrière en een hogere pH-waarde dan die van veel andere diersoorten. Hierdoor kunnen normale bacteriën op de huid zich gemakkelijker vermenigvuldigen en kunnen andere bacteriën de huid binnendringen. Beschadiging van de normale huidbarrière maakt honden ook vatbaarder voor pyodermie. Dit wordt vaak gezien bij huisdieren die krabben en likken aan hun huid. Afhankelijk van het type pyodermie dat uw hond heeft, kan elk deel van de huid geïnfecteerd raken. Oppervlakkige pyodermie tast de buitenste huidlaag (epidermis) aan. U kunt een roze, geïrriteerde huid en haaruitval zien. Oppervlakkige pyodermie omvat: Pyotraumatische dermatitis ('hot spots'): Dit ontwikkelt zich snel en jeukt erg. Intertrigo: een infectie van de huidplooien, een veelvoorkomende aandoening bij kortsnuitige rassen, zoals de Engelse bulldog. Bacteriële overgroeisyndroom (BOGS): De huid van de hond is vettig, jeukt en ruikt onaangenaam. Het is vooral te zien aan de onderkant van het lichaam. Oppervlakkige pyodermie tast de opperhuid en een deel van de haarzakjes aan. U kunt roodheid, ronde korstjes, bultjes en haaruitval zien. Oppervlakkige pyodermie omvat: Impetigo (puppypyodermie): Dit is een infectie die meestal wordt veroorzaakt door het zich ontwikkelende immuunsysteem van een puppy en die gebieden met weinig haar aantast, zoals de buik. Puppy's die getroffen zijn, zijn over het algemeen gezond en in milde gevallen is mogelijk alleen een plaatselijke behandeling nodig. Volwassen honden met een verzwakt immuunsysteem kunnen ook impetigo ontwikkelen. Oppervlakkige bacteriële folliculitis (SBF) en oppervlakkige pyodermie: De vacht van een hond kan er 'aangevreten' uitzien door wijdverspreid haarverlies. Dit komt voor bij alle rassen, maar Shetland Sheepdogs, Border Collies, Australian Shepherds en Collies kunnen vooral last hebben van ernstige roodheid en irritatie. Mucocutane pyodermie: Bij deze vorm van pyodermie ontstaat een overmatige slijmproductie in de huid. De lippen, neus, huid rond de ogen, vulva, voorhuid en het gebied rond de anus worden het vaakst getroffen. Duitse herders, Bichon Frisés en poedels zijn er mogelijk gevoeliger voor. Diepe pyodermie tast de diepere huidlagen aan (dermis, onderhuid): Dit kan optreden als oppervlakkige pyodermie onbehandeld blijft of als de haarzakjes scheuren. Naast roodheid, korstvorming en haaruitval kunt u zwelling, paarse plekken of wondjes zien. Diepe pyodermie omvat: Furunculose: Deze aandoening wordt vaak gezien tussen de tenen van een hond, maar kan ook elders voorkomen. In zeldzame gevallen kan een aandoening genaamd post-verzorgingsfurunculose optreden, 24 tot 48 uur na het baden of intensief borstelen, wat pijn en koorts veroorzaakt. Acne: Dit komt vaker voor bij jonge honden en betreft een ontsteking van de haarzakjes (meestal rond de kin en bek) die geïnfecteerd kunnen raken met bacteriën. Diepe pyodermie bij Duitse Herdershonden: De buitenkant van de dijen, de liesstreek en de romp zijn waarschijnlijk aangetast. Likgranuloom: Uw hond kan een huidlaesie ontwikkelen door het likken van de bovenkant van zijn onderbenen. Dit kan het gevolg zijn van een bacteriële infectie of een ander probleem. Eeltpyodermie: Deze aandoening uit zich als een donkere, verdikte huid op drukpunten die ontstoken zijn. Honden met pyodermie kunnen een rode en jeukende huid hebben. Je kunt ook ronde korstjes, schilfering, kale plekken en puistachtige laesies zien. Als je hond aan zijn huid heeft gekrabd of gebeten, kunnen er zichtbare wondjes en pus aanwezig zijn. Als uw hond al enkele weken of langer last heeft van jeukende huid, kunt u zien dat de huid donkerder en dikker wordt. Honden met diepe pyodermie kunnen zwellingen en wondjes hebben die vocht afscheiden, en last hebben van weinig energie, verlies van eetlust, trillen of andere tekenen van pijn. Pyodermie ontstaat meestal als gevolg van een andere ziekte of aandoening. Het kan optreden als een complicatie van: