Pulmonale trombo-embolie

Pulmonale trombo-embolie (PTE) treedt op wanneer een bloedstolsel vast komt te zitten in een van de slagaders die de longen van bloed voorzien. Langzaam stromend bloed en beschadiging van de bloedvaten, in combinatie met bloed dat te gemakkelijk stolt, kunnen een hond vatbaarder maken voor de vorming van een trombus (bloedstolsel). Meestal wordt pulmonale PTE veroorzaakt door een andere onderliggende ziekte. Longtrombo-embolieën (bloedstolsels) kunnen ontstaan in de rechterboezem van het hart of in veel van de grote aderen in het lichaam. Terwijl het lichaam van de hond zuurstofrijk bloed aanmaakt om naar het hart en de longen te transporteren, wordt deze bloedstolsel door de bloedbaan naar de longen gevoerd, waar het vast komt te zitten in een vernauwing van een van de slagaders die zuurstofrijk bloed naar de longen voeren. Op deze manier wordt de bloedstroom door die slagader geblokkeerd en kan er geen zuurstofrijk bloed meer naar de longen stromen. De ernst van de aandoening hangt tot op zekere hoogte af van de grootte van het bloedstolsel. PTE kan zowel honden als katten treffen. Als u wilt weten hoe deze ziekte katten beïnvloedt, kunt u deze pagina in de PetMD-gezondheidsbibliotheek raadplegen. Uw dierenarts zal een grondig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren, inclusief een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedonderzoek, een urineonderzoek en een elektrolytenbepaling. In de meeste gevallen is het bloedonderzoek nodig om een onderliggende ziekte vast te stellen. U dient een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond te verstrekken, inclusief een overzicht van de symptomen en mogelijke incidenten die deze aandoening zouden kunnen hebben veroorzaakt. De informatie die u verstrekt, kan uw dierenarts aanwijzingen geven over de oorsprong van het bloedstolsel. Er zal een arteriële bloedgasanalyse worden uitgevoerd om te controleren op een laag zuurstofgehalte in het bloed. Een stollingsprofiel zal worden bepaald om een stollingsstoornis op te sporen; deze tests omvatten de éénstaps protrombinetijd (OSPT) en de geactiveerde partiële tromboplastinetijd (APTT). Ook zal er serologisch onderzoek naar hartworm worden verricht. Met röntgenfoto's van de borstkas van de hond kan uw dierenarts uw hond visueel onderzoeken op afwijkingen aan de longslagader, een vergroot hart, afwijkende longpatronen of vocht in de longen. Uw dierenarts kan kiezen voor een gevoeliger echocardiogram (een echografie van het hart) om de beweging en grootte van het hart en de omliggende structuren beter in beeld te brengen, omdat een trombus in de rechter hartkamer of in de longslagader soms zichtbaar is op een echocardiogram. Een elektrocardiogram (ECG) kan wijzen op cor pulmonale, een vergroting van de rechterhartkamer als gevolg van een verhoogde bloeddruk in de longen. Ernstige hartritmestoornissen (aritmieën) zullen zichtbaar zijn op een ECG. Er bestaat ook pulmonale angiografie, waarbij een röntgencontrastmiddel in de longslagaders van de hond wordt geïnjecteerd om de zichtbaarheid op de röntgenfoto te verbeteren, en spiraal-CT, een driedimensionale röntgenbeeldvorming voor niet-selectieve angiografie. Honden met PTE moeten worden opgenomen in het ziekenhuis, voornamelijk voor zuurstoftherapie. Als het hart, de longen of de hersenen van de hond niet genoeg zuurstof krijgen, zal de dierenarts rust in een bench aanbevelen. Dit is meestal te wijten aan hypoxemie of flauwvallen. De onderliggende oorzaak van de aandoening zal echter worden behandeld zodra uw dierenarts een definitieve diagnose heeft gesteld. Helaas is deze ziekte meestal fataal. Tenzij de onderliggende oorzaak van de ziekte wordt gevonden en verholpen, zullen huisdieren vaak opnieuw PTE krijgen. Uw dierenarts zal wekelijks controles bij uw hond inplannen om de bloedstollingstijden te controleren, aangezien antistollingsmiddelen bloedingsstoornissen kunnen veroorzaken. De nieuwe antistollingsmiddelen op basis van laagmoleculair heparine zijn veel veiliger in gebruik, maar ook duurder. Goed toezicht op uw huisdier en contact met uw dierenarts zijn meestal voldoende, vooral omdat uw hond mogelijk enkele maanden antistollingsmedicatie nodig heeft. Door de dierenarts goedgekeurde fysieke activiteit, of andere vormen van fysiotherapie, kunnen de bloedcirculatie verbeteren. Uw dierenarts kan u adviseren over de geschikte activiteit voor de specifieke behoeften van uw huisdier. Het doel is om toekomstige longembolie te voorkomen bij immobiele honden met een ernstige aandoening. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.