Polypoïde cystitis

Polypoïde cystitis is een aandoening die gekenmerkt wordt door een chronisch ontstoken en/of geïnfecteerde blaas. Deze ziekte wordt gekenmerkt door poliepvormige (ronde en vlezige) uitstulpingen verspreid over het oppervlak van de blaas. Deze uitstulpingen kunnen leiden tot zweren in het slijmvlies van de blaas, wat af en toe bloed in de urine tot gevolg kan hebben. Honden die lijden aan chronische urineweginfecties of blaasstenen lopen het grootste risico op het ontwikkelen van poliepeuze cystitis. Uw dierenarts zal een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, inclusief een bloedonderzoek, een volledig bloedbeeld, een urineonderzoek en een elektrolytenbepaling. U dient een gedetailleerde beschrijving te geven van de gezondheidsgeschiedenis van uw huisdier voorafgaand aan het ontstaan van de symptomen. Een cystoscopie (het inbrengen van een kleine camera in de blaas) of een cystotomie (een operatie om de blaas te openen) is essentieel voor het stellen van de diagnose poliepeuze cystitis. Bij een cystotomie of cystoscopie zijn bloederige, poliepeuze laesies op het blaasoppervlak te zien die visueel niet te onderscheiden zijn van overgangscelcarcinoom (TCC), een ernstige vorm van blaaskanker. Een biopsie (het verwijderen van weefsel voor onderzoek) van de poliepen is nodig voor differentiatie en zal tijdens de cystoscopische procedure worden uitgevoerd. Er zal ook een urinemonster uit de blaas moeten worden afgenomen voor kweek. Dit monster wordt afgenomen door middel van steriele katheterisatie of tijdens een cystoscopie. Een andere procedure om urine uit de blaas te halen is cystocentese, waarbij een naald wordt gebruikt, maar deze procedure wordt alleen toegepast als TCC is uitgesloten. Dubbelcontrastcystografie en positief contrastcystografie (bij beide methoden wordt een kleurstof geïnjecteerd die zichtbaar is op een röntgenfoto) zijn de beste methoden om de binnenkant van de blaas visueel te onderzoeken. Deze methode kan onregelmatige poliepvormige massa's in de blaas en/of een verdikte blaaswand aan het licht brengen. Echografie kan ook voor dit doel worden gebruikt en kan poliepvormige/massa-achtige afwijkingen langs de blaaswand aantonen. De behandeling bestaat uit het verwijderen van de poliepen, hetzij door de blaas te openen via de urinewegen (cystoscopie), hetzij door de blaas operatief te openen (cystotomie). Poliepen kunnen individueel worden verwijderd met behulp van een van deze methoden. Een gedeeltelijke chirurgische verwijdering van de blaas kan nodig zijn om het aangetaste deel van de blaas te verwijderen. Verdere behandeling van de onderliggende oorzaak van de chronische ontsteking kan het terugkeren van de poliepen voorkomen. Als er tegelijkertijd een urineweginfectie optreedt, zal deze ook worden behandeld met antibiotica, die worden voorgeschreven op basis van een kweek van urine en poliepweefsel. Antibiotica moeten gedurende ten minste vier tot zes weken worden toegediend. Uw dierenarts zal zeven tot tien dagen na aanvang van de antibioticabehandeling een vervolgafspraak met u inplannen om een urinemonster van uw huisdier af te nemen voor onderzoek en kweek. Zeven dagen na het einde van de antibioticabehandeling moet er opnieuw urine worden afgenomen via cystocentese (met een steriele naald) voor urineonderzoek en kweek. Dit moet een maand na het einde van de antibioticabehandeling nogmaals worden herhaald. Uw dierenarts zal de voortgang van uw hond willen volgen door de urinewegen te onderzoeken met een echografie na één, drie en zes maanden na de eerste behandeling. De prognose voor deze aandoening is over het algemeen gunstig. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.