Peritoneopericardiale diafragmatische hernia

Een peritoneopericardiale diafragmatische hernia is een aangeboren afwijking die de verbinding tussen het pericardium (de dubbelwandige zak die het hart omsluit) en het peritoneum (het membraan dat de buikholte bekleedt) verstoort. Net als bij andere hernia's beïnvloedt de uitstulping van het septum het omliggende gebied – in dit geval de buik. De symptomen hangen grotendeels af van de hoeveelheid en de aard van de uitgestulpte buikorganen. Enkele veelvoorkomende symptomen zijn: Een peritoneopericardiale diafragmatische hernia ontstaat in het embryonale stadium en wordt beschouwd als een prenatale afwijking. U dient uw dierenarts een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond te geven, inclusief het begin en de aard van de symptomen. Hij of zij zal vervolgens een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, evenals een biochemisch profiel, urineonderzoek en een volledig bloedbeeld (CBC) – waarvan de resultaten doorgaans normaal zijn. Afwijkingen die zichtbaar zijn op röntgenfoto's hangen uiteindelijk af van de grootte en de hoeveelheid uitgestulpte buikorganen. Meer geavanceerde technieken, zoals contrastperitoneografie, worden ook gebruikt voor een gedetailleerdere evaluatie, waarbij contrastmiddel (chemisch) in de buikholte wordt geïnjecteerd en vervolgens vanuit verschillende hoeken wordt geröntgend. Een andere techniek die vaak wordt gebruikt om de diagnose te bevestigen, is echocardiografie. Een operatie is doorgaans nodig om de hernia te sluiten en de gezonde organen terug te plaatsen op hun normale positie. Als de hernia echter wordt aangetroffen bij volwassen honden zonder nadelige symptomen, is geen behandeling nodig. De prognose is goed voor honden die een operatie hebben ondergaan zonder andere complicerende factoren. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.