Perineale hernia

Een perineale hernia is een breuk naast de anus waarbij de spieren van de bekkenbodem hun stevigheid hebben verloren. Door deze zwakte kunnen organen uit de bekkenholte — zoals vet, de endeldarm, de prostaat of de blaas — naar achteren uitpuilen en een zichtbare zwelling naast de anus vormen.

Symptomen

De meest voorkomende klacht is moeite met ontlasting. De ontlasting hoopt zich op net voor de anus en puilt uit in de endeldarm, wat leidt tot persen, ongemak en pijn. In ernstige gevallen kan ook de blaas verplaatst raken, wat plasproblemen of zelfs urineretentie veroorzaakt. De zwelling is zichtbaar als een zachte uitpuiling links en/of rechts naast de anus.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld op basis van lichamelijk onderzoek. De dierenarts voelt de zwelling en bepaalt via rectaal onderzoek welke organen zijn verplaatst. Aanvullend beeldvormend onderzoek kan worden ingezet om de omvang van de hernia en de positie van de blaas of prostaat in kaart te brengen.

Behandeling

Een perineale hernia herstelt niet vanzelf; zonder operatie verslechtert de situatie alleen maar. Bij de ingreep wordt de bekkenbodem hersteld door een nabijgelegen spier naar de sluitspier te verplaatsen, zodat de opening spanningsvrij kan worden gesloten. De meeste honden herstellen relatief vlot, maar gedurende de eerste tien dagen na de operatie moet worden voorkomen dat de hond aan de wonden likt of bijt.

Castratie

Bij een eenzijdige hernia wordt castratie sterk aanbevolen, omdat dit de kans op een hernia aan de andere kant aanzienlijk verkleint. Hormonale invloeden op de bekkenbodemspieren spelen een belangrijke rol bij het ontstaan van de aandoening, en castratie neemt die factor weg. Tegenwoordig is een chemische castratie (via een hormoonimplantaat) een gangbaar alternatief voor een chirurgische ingreep.