Pancreasadenocarcinoom

De alvleesklier bevindt zich aan de rechterkant van de buik van een hond, dicht bij het einde van de maag en het begin van de dunne darm. De alvleesklier is verantwoordelijk voor de productie van hormonen en spijsverteringsenzymen die helpen bij de afbraak van voedsel tijdens het spijsverteringsproces. Na insulinomen is alvleesklierkanker de op één na meest voorkomende vorm van alvleesklierkanker bij honden. Een adenocarcinoom is een type kanker dat ontstaat in de klieren die spijsverteringsenzymen produceren. Alvleesklierkanker bij honden is doorgaans een agressieve vorm van kanker die zich snel ontwikkelt en zich gemakkelijk uitbreidt naar andere organen, waaronder: De symptomen van pancreasadenocarcinoom zijn over het algemeen vaag en worden meestal geassocieerd met maag-darmklachten en een afname van de algehele energie en eetlust. Tumoren in de alvleesklier kunnen zo groot worden, of zich op de juiste plek bevinden, dat ze de galbuis van de lever blokkeren. De galbuis voert gal van de lever en galblaas via de alvleesklier naar de darmen. Een verstoring van deze anatomie kan leiden tot een galblaasobstructie en symptomen van leverziekte. Metastatisch pancreasadenocarcinoom veroorzaakt ook symptomen die verband houden met de lichaamssystemen waarnaar het zich uitbreidt. Gastro-intestinale symptomen zoals braken, diarree, buikpijn of de ontwikkeling van een abdominale massa Geelzucht (verkleuring van de huid) De algemene oorzaak van dit type kanker is onbekend. Labrador Retrievers, Airedale Terriers, Boxers en Spaniels hebben doorgaans een genetische aanleg voor alvleesklierkanker. Deze ziekte komt ook vaker voor bij vrouwelijke honden dan bij mannelijke honden. Dierenartsen kunnen meerdere diagnostische methoden gebruiken om pancreasadenocarcinoom vast te stellen. Bloedonderzoek kan afwijkingen in lever- of nierwaarden, tekenen van bloedarmoede, uitdroging en een verhoogd aantal witte bloedcellen aan het licht brengen. Beeldvormende technieken zoals röntgenfoto's, echografie of CT-scans kunnen worden gebruikt om een pancreasmassa (tumor) in beeld te brengen. Als er een tumor wordt ontdekt, kan deze worden onderzocht op kanker door middel van cytologie (analyse van cellen die met een naald worden afgenomen) of histopathologie (een weefselbiopsie). Bij pancreasadenocarcinoom wordt doorgaans geen operatie aanbevolen, omdat er op het moment van de diagnose een zeer grote kans op uitzaaiingen bestaat. Ook chemotherapie is niet succesvol gebleken bij de behandeling van pancreasadenocarcinoom. De prognose voor pancreasadenocarcinomen is doorgaans slecht. Ondersteunende zorg wordt aanbevolen totdat de kwaliteit van leven van de hond ernstig verslechtert. Op dat moment kan euthanasie worden aanbevolen. Uw dierenarts kan, afhankelijk van de diagnose, een behandelplan opstellen dat het beste bij uw hond past. De gemiddelde overlevingsduur voor honden met de diagnose pancreasadenocarcinoom bedraagt doorgaans enkele dagen, vanwege een voortschrijdende klinische achteruitgang, de aanwezigheid van metastasen of de diagnose zelf. Adenocarcinoom van de alvleesklier is een zeer agressieve vorm van kanker met een hoge metastaseringskans, wat betekent dat het zich gemakkelijk en snel vanuit de alvleesklier door de rest van het lichaam verspreidt. Momenteel is de kans op chirurgische genezing van pancreasadenocarcinoom bij honden zeer klein. Aupperle-Lellbach, H., et al. “Karakterisering van 22 pancreaskankers bij honden en literatuuroverzicht.” Journal of Comparative Pathology, vol. 173, nov. 2019, pp. 71–82, 10.1016/j.jcpa.2019.10.008. Geraadpleegd op 21 feb. 2022. Dennis, MM, et al. “Hyaliniserend pancreasadenocarcinoom bij zes honden.” Veterinary Pathology, vol. 45, nr. 4, juli 2008, pp. 475–483, 10.1354/vp.45-4-475. Geraadpleegd op 29 november 2021. Pinard, Christopher J., et al. “Klinische uitkomst bij 23 honden met exocrien pancreaskanker.” Veterinary and Comparative Oncology, vol. 19, nr. 1, 28 aug. 2020, pp. 109–114, 10.1111/vco.12645. Geraadpleegd op 19 mei 2021.