Neuspoliepen

Neuspoliepen zijn goedaardige gezwellen in de neus die worden veroorzaakt door chronische ontsteking van de bijholten, ook wel rhinitis genoemd. Deze gezwellen zijn soms zichtbaar en zien eruit als roze, uitpuilend weefsel in het neusgat. In de meeste gevallen bevinden deze gezwellen, die chronisch niezen en een loopneus veroorzaken, zich echter diep in de neus en zijn ze niet zichtbaar. Een neuspoliep is een type goedaardige tumor. Het woord tumor verwijst simpelweg naar een abnormale weefselgroei, die goedaardig (niet-kankerachtig) of kwaadaardig (kankerachtig) kan zijn. Neuspoliepen zijn een goedaardig type tumor. Ze verspreiden zich niet naar andere delen van het lichaam en vallen omliggende weefsels niet agressief aan. Hoewel poliepen abnormale gezwellen zijn die er niet zouden moeten zijn, worden ze over het algemeen op zichzelf niet als gevaarlijk beschouwd. Er bestaat echter een kans dat poliepen zich in de loop der jaren tot kanker ontwikkelen, daarom wordt aangeraden ze indien mogelijk te laten verwijderen. Neuspoliepen worden niet als een medisch noodgeval beschouwd. Neuspoliepen bij honden worden voornamelijk veroorzaakt door chronische ontsteking in de neus. Deze chronische ontsteking kan verschillende oorzaken hebben, waaronder de aanwezigheid van een ingeademd vreemd voorwerp (zoals onkruidzaden) of chronische infecties. Daarnaast zijn irriterende stoffen uit de omgeving, zoals sigarettenrook, in verband gebracht met een verhoogd risico op neustumoren bij honden. Neuspoliepen komen veel vaker voor bij katten dan bij honden, waar ze relatief zeldzaam zijn. Sommige onderzoeken wijzen erop dat neuspoliepen vaker voorkomen bij dolichocefale en mesocefale rassen zoals Greyhounds, Collies, Setters en Teckels, die gekenmerkt worden door een lange en slanke neus. Deze specifieke rassen hebben verlengde neusgangen, waardoor ze gevoeliger zijn voor ontstekingen in de sinussen en neus, veroorzaakt door ingeademde zaden, bacteriën, virussen of schimmels. Labrador Retrievers hebben mogelijk ook een aanleg voor neuspoliepen. Dierenartsen diagnosticeren neuspoliepen meestal door de poliep te bekijken. In sommige gevallen zijn de poliepen net binnen de neusgaten zichtbaar en zien ze eruit als roze, glanzende stukjes weefsel. Het is echter ongebruikelijk dat de poliepen op deze manier gemakkelijk te zien zijn. In dergelijke gevallen kan sedatie nodig zijn, zodat de dierenarts de neus grondiger kan onderzoeken. Meestal bevinden de poliepen zich dieper in de neusholtes en kunnen ze alleen worden gezien met een speciaal instrument. De rhinoscoop is een lang, dun instrument met een kleine camera aan het uiteinde, waarmee de dierenarts de poliepen kan bekijken en een definitieve diagnose kan stellen. De aanbevolen behandeling voor neuspoliepen bij honden is chirurgische verwijdering, indien mogelijk. Dit gebeurt vaak endoscopisch. Na verwijdering van de poliep wordt aangeraden een biopsie te laten uitvoeren om te bevestigen dat het om een goedaardige poliep gaat en niet om een kwaadaardige poliep. Het is cruciaal om ervoor te zorgen dat de steel van de poliep tijdens de operatie wordt verwijderd; anders kan deze teruggroeien. In sommige gevallen kan het verwijderen van de steel lastig zijn. In gevallen waarin een operatie geen optie is, bijvoorbeeld vanwege de locatie van de poliep, veiligheidsrisico's in verband met de leeftijd van de hond, een gelijktijdige aandoening of het gebruik van anesthesie, of financiële redenen, kunnen medische behandelingsopties – hoewel niet zo effectief als een operatie – als alternatief worden overwogen. Deze omvatten het gebruik van steroïden (prednison) of niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (piroxicam) in combinatie met bestralingstherapie of antibiotica voor secundaire bacteriële infecties. Na een operatie is het normaal dat honden een week of twee bloedverlies hebben. Om te voorkomen dat uw hond aan zijn neus wrijft of krabt, moet hij een herstelkraag dragen. Zorg ervoor dat de kraag altijd om is wanneer uw hond niet bij u is. Houd uw hond tijdens de herstelperiode goed in de gaten en neem onmiddellijk contact op met uw dierenarts als hij tekenen vertoont van niet eten, lusteloosheid, depressie of overmatig bloedverlies. Honden kunnen leven met neuspoliepen, zelfs als een operatie niet mogelijk is. Hoewel chronisch niezen een onderdeel van het leven van uw hond kan worden, is het belangrijk om te letten op secundaire infecties. De poliep kan een broedplaats voor bacteriën zijn, wat kan leiden tot symptomen zoals groen-gele neusafscheiding, lusteloosheid of verminderde eetlust. Als u een van deze veranderingen opmerkt, neem dan contact op met uw dierenarts voor medische behandeling en ondersteunende zorg. De prognose voor een hond met een neuspoliep varieert sterk, afhankelijk van de grootte en de locatie van de poliep. Een grote poliep die de neuskeelholte blokkeert, kan leiden tot ademhalingsproblemen en een kortere levensduur, terwijl een kleine poliep dichter bij het neusgat minimale tot geen invloed kan hebben op de levensduur van een hond. In gevallen waarin een grote poliep de luchtweg blokkeert en de kwaliteit van leven van een hond aanzienlijk beïnvloedt, kan euthanasie worden overwogen. De kosten voor het verwijderen van een neuspoliep bij een hond kunnen variëren, afhankelijk van factoren zoals de locatie van de poliep en de omvang van de benodigde operatie. Als de poliep van buitenaf of met een endoscoop bereikbaar is, kunnen de kosten lager uitvallen. Echter, als een uitgebreide gezichtsoperatie of een CT-scan nodig is, kunnen de kosten oplopen. Gemiddeld liggen de kosten voor het verwijderen van een poliep bij honden tussen de $600 en $5.000. Uitgelichte afbeelding: iStock.com/Natali_Mis Reif J, Bruns C, Lower K. Kanker van de neusholte en bijholten en blootstelling aan omgevingsrook van tabak bij huisdieren. National Library of Medicine. 1998. Sumner J, Witham A, Stent A, et al. Het ontstaan van een nasaal chondrosarcoom bij een hond met neuspoliepen. Wiley Clinical Case Reports. 2018. Venker-van Haagen, A. Neusverstoppingsziekte. Verslag van het Wereldcongres van de World Small Animal Veterinary Association. (2009) Dr. Melissa Boldan is in 2012 afgestudeerd aan de faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit van Missouri... Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.