Narcolepsie

Narcolepsie is een zeldzame oorzaak van plotselinge collaps of flauwvallen bij honden. Het kan beangstigend zijn om te zien, maar is meestal niet levensbedreigend. Bepaalde medicijnen en aanpassingen in de levensstijl kunnen worden gebruikt om de ernst van de ziekte te verminderen, maar de behandeling is levenslang, aangezien narcolepsie niet te genezen is. Plotseling flauwvallen/verlamming en bewustzijnsverlies, meestal tijdens activiteit of opwinding Verlies van spierspanning en reflexen (kataplexie) Een aanval duurt meestal maar een paar seconden, maar sommige honden hebben een paar minuten nodig om te herstellen. Veel honden kunnen uit de aanval worden gehaald door ze wakker te maken, alsof ze slapen. Als uw hond niet wakker te krijgen is en de aanval langer dan een paar minuten duurt, neem dan contact op met de dichtstbijzijnde dierenarts voor spoedgevallen om te controleren of er niets anders aan de hand is. Zelfs als uw hond snel en gemakkelijk wakker wordt, is het verstandig om na een aanval contact op te nemen met uw eigen dierenarts als u nog geen diagnose of behandelplan heeft opgesteld. Zo weet u zeker dat er geen verdere stappen nodig zijn. Narcolepsie is meestal een erfelijke aandoening, waardoor het doorgaans voor het eerst wordt gezien en gediagnosticeerd bij jonge honden. Een recessief gen dat verband houdt met narcolepsie is gevonden bij Dobermann Pinschers, Labrador Retrievers en Teckels. Maar elk ras kan vatbaar zijn voor de aandoening. Er zijn ook meerdere genmutaties vastgesteld die vergelijkbare klinische symptomen veroorzaken. Er zijn ook zeldzame gevallen bekend waarbij een ernstige ontstekingsreactie (meningitis, longontsteking, enz.) heeft geleid tot narcolepsie bij honden die daar genetisch niet voor vatbaar waren. Dit wordt verworven narcolepsie genoemd en is waarschijnlijk te wijten aan een disfunctie van het immuunsysteem, hoewel het onderzoek hiernaar nog niet goed is afgerond. Er zijn meerdere oorzaken voor collaps bij honden, daarom is een volledig onderzoek en bloedonderzoek belangrijk om hart-, spier- of andere neurologische aandoeningen uit te sluiten bij honden die symptomen van narcolepsie vertonen. Vaak zijn het complete bloedbeeld, de bloedchemie, de urineanalyse en de basale beeldvorming (röntgenfoto's en echografie) bij deze honden allemaal normaal. De meeste gevallen van narcolepsie worden gediagnosticeerd op basis van de symptomen en door andere oorzaken uit te sluiten. Een afspraak met een neuroloog voor geavanceerde diagnostiek, zoals een MRI-scan en een onderzoek van het hersenvocht, kan helpen om fysieke veranderingen in de hersenen uit te sluiten. Hoewel dit niet in alle gevallen van toepassing is, kan hypocretine (een neurotransmitter) worden gemeten als de hond narcolepsie heeft als gevolg van een tekort aan deze neurotransmitter. Het belangrijkste onderdeel van de behandeling is het leren herkennen van patronen die tot aanvallen leiden. Veel huisdieren met narcolepsie hebben deze aanvallen het vaakst wanneer ze opgewonden zijn of tijdens activiteiten die veel inspanning vergen. Als deze situaties kunnen worden herkend en vermeden, kan dat de frequentie van de aanvallen verminderen. Het delen van video's met uw dierenarts kan helpen bij het opsporen van mogelijke triggers. Sommige huisdieren hebben zo vaak aanvallen dat aanvullende therapie nodig is. Tricyclische antidepressiva zoals imipramine zijn bij sommige patiënten met succes gebruikt om ze te kalmeren. Bij verworven epilepsie kunnen steroïden en andere geneesmiddelen die het immuunsysteem beïnvloeden, nuttig zijn. In tegenstelling tot epileptische aanvallen, zullen narcoleptische episodes zelf in een veilige omgeving waarschijnlijk geen schade veroorzaken. Ze zijn niet pijnlijk en de meeste lichaamsfuncties blijven normaal. Volledige remissie (of genezing) van narcolepsie is ongebruikelijk, zelfs met medicatie, maar honden kunnen met deze aandoening een relatief normaal leven leiden. Omgevingsmanagement is erg belangrijk voor succes op de lange termijn. Spelen en lichaamsbeweging zijn noodzakelijk voor een goede levenskwaliteit, maar er moet zorgvuldig worden gekozen voor locaties waar uw hond zich niet kan verwonden tijdens een narcoleptische aanval. Zwemmen, hardlopen en het beklimmen van steile bergen zijn risicovollere activiteiten voor honden met narcolepsie. Houd er rekening mee dat andere honden de aandoening van uw hond mogelijk niet begrijpen. Angst en reactieve agressie kunnen zich uiten bij andere honden wanneer een hond met narcolepsie plotseling abnormaal gedrag en lichaamstaal vertoont. Houd activiteiten met andere honden goed in de gaten en vermijd grote groepen honden/hondenparken. Narcolepsie is een plotseling verlies van bewustzijn, meestal tijdens opwinding of activiteit, waarbij de hond zich gedraagt alsof hij slaapt. Bewusteloze honden kunnen vaak uit deze episodes gewekt worden. Als u zich zorgen maakt dat uw hond deze symptomen vertoont, maak dan onmiddellijk een afspraak met uw dierenarts. Narcolepsie is een chronische aandoening die momenteel niet te genezen is. De aandoening kan echter wel onder controle worden gehouden, zodat uw hond en uw gezin een goede levenskwaliteit behouden. Uitgelichte afbeelding: iStock.com/Capuski Dr. Jamie Lovejoy studeerde in 2012 af aan de Tufts Cummings School of Veterinary Medicine na een bacheloropleiding in mariene biologie... Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.