Nagelinfecties

Paronychia, ook wel bekend als een nagelinfectie, komt relatief vaak voor bij honden. Deze aandoening ontstaat door trauma of letsel aan de huid rond de nagel, waardoor bacteriën of schimmels het weefsel kunnen binnendringen en een infectie kunnen veroorzaken. Onychomycose is een schimmelinfectie van de nagels. Meestal zijn meerdere nagels aangetast. Onychomycose kenmerkt zich door een geelbruine verkleuring van de aangetaste nagels en de omliggende huid. In sommige gevallen kan zich een dikke afscheiding ophopen aan de basis van de nagels. Schimmelinfecties hebben over het algemeen een sterke geur en de aangetaste nagels kunnen dik, schilferig en zwak worden. De meeste schimmelinfecties van de nagels worden veroorzaakt door een gist genaamd Malassezia. Minder vaak kan ringworm de boosdoener zijn. Bacteriële infecties zijn meestal gelokaliseerd in één nagel. De nagel zelf ziet er doorgaans normaal uit, maar de omliggende huid kan rood, gezwollen en warm aanvoelen. Er kan pus en bloed uit het nagelbed sijpelen. Nagelinfecties moeten zo snel mogelijk door uw dierenarts worden onderzocht, vooral als de nagel gebroken is en het nagelbed (het deel van de nagel dat bloedvaten en zenuwen bevat) blootligt. Nagelbedinfecties zijn erg pijnlijk voor honden, en pijnstillers op recept kunnen helpen. Zonder behandeling kunnen nagelinfecties verergeren en ernstige schade aan de huid en nagel veroorzaken. Tekenen van nagelinfecties bij honden zijn onder andere: Gele of witte afscheiding aan de nagelbasis Zwelling of roodheid aan de nagelbasis Regelmatig likken aan de aangedane poot Als u een van deze symptomen opmerkt, maak dan een afspraak met uw dierenarts. De meest voorkomende oorzaak van een nagelbedinfectie is trauma of letsel aan de nagel of de huid eromheen. Rennen, springen en spelen kunnen deze gebieden beschadigen en het risico op infectie vergroten. Bij grote hondenrassen komen nagelinfecties vaker voor, simpelweg omdat ze meer tijd buitenshuis doorbrengen en deelnemen aan activiteiten die hun nagels kunnen beschadigen en hen blootstellen aan vuil en bacteriën. Bacteriën en schimmels gedijen goed in vochtige omgevingen, dus honden die chronisch aan hun poten likken – vaak vanwege een onderliggende omgevings- of voedselallergie – kunnen nagelinfecties ontwikkelen. Te lange nagels die omkrullen en de voetzolen raken, kunnen irritatie en wondjes veroorzaken die ook tot infecties kunnen leiden. Er zijn verschillende manieren om paronychia bij honden te diagnosticeren. Allereerst zal uw dierenarts de poot en het been van uw hond onderzoeken. Als u merkt dat de nagels van uw hond beschadigd of gewond zijn, is het belangrijk om dit aan de dierenarts te melden, zodat hij of zij de juiste diagnose kan stellen. Uw hond zal ook tijdens het wandelen worden geobserveerd om eventuele tekenen van kreupelheid, zoals mank lopen of pijn, vast te stellen. Onderwerpen die gebruikt kunnen worden om een nagelinfectie vast te stellen, zijn onder andere: Cytologie – Afscheiding uit het nagelbed wordt verzameld met een wattenstaafje en onder een microscoop onderzocht op bacteriën, schimmels en ontstekingscellen. Als alternatief kan een stukje transparante tape op de huid rond de nagel worden gedrukt om een monster te nemen voor microscopisch onderzoek.