Mondzweren en chronische ulceratieve paradentale stomatitis

Orale ulceratie en chronische ulceratieve paradentale stomatitis (CUPS) is een aandoening van de mond die pijnlijke zweren veroorzaakt op het tandvlees en het slijmvlies van de mondholte. De oorzaak van deze aandoening is vastgesteld als een overgevoelige immuunreactie op bacteriën en tandplak op het tandoppervlak. Soms beginnen de symptomen van CUPS na een professionele gebitsreiniging, wanneer deze materialen in de mond loskomen. Hoewel het erop lijkt dat manipulatie en antigene stimulatie (stoffen die de aanmaak van antilichamen in het lichaam stimuleren) in de mondholte stomatitis kunnen veroorzaken, wordt ook aangenomen dat dergelijke dieren de ziekte uiteindelijk waarschijnlijk toch wel zouden hebben ontwikkeld. In sommige gevallen is de enige oplossing het verwijderen van alle tanden, zodat de bacteriën die normaal op het tandoppervlak voorkomen, helemaal niet meer in de mond aanwezig zijn. Bepaalde hondenrassen lijken een hoger risico te lopen op het ontwikkelen van deze ziekte. Bij Maltezers, Cavalier King Charles Spaniels, Cocker Spaniels en Bouvier des Flandres is een hogere incidentie vastgesteld. Een van de complicaties van CUPS is idiopathische osteomyelitis, een ontsteking van het bot en het beenmerg, waarvoor Cocker Spaniels een aanleg blijken te hebben. U dient een grondige beschrijving te geven van de gezondheid van uw hond, het begin van de symptomen en mogelijke incidenten die deze aandoening kunnen hebben veroorzaakt of eraan vooraf zijn gegaan, zoals kauwen op snoeren of andere ongeschikte voorwerpen, recente ziekten en de gebruikelijke gebitsverzorging. Uw dierenarts zal de mondholte van uw hond zorgvuldig onderzoeken om de mate van ontsteking vast te stellen en te bepalen of er tanden zijn die duidelijk verzorging nodig hebben. Standaardonderzoeken omvatten een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedbeeld, een urineonderzoek en een elektrolytenpanel om een onderliggende ziekte op te sporen. Diagnostische beeldvorming is ook standaard bij de diagnose van gebitsaandoeningen. Er worden röntgenfoto's gemaakt om botbetrokkenheid vast te stellen en de ernst van idiopathische osteomyelitis te beoordelen. Chronische antigene stimulatie (door een chronische ziekte) kan een dier vaak vatbaarder maken voor het ontwikkelen van mondzweren en stomatitis. (Antigenen zijn stoffen die de aanmaak van antilichamen in het lichaam stimuleren.) Onderliggende ziekten zullen indien nodig worden behandeld. Honden die al langere tijd niet normaal kunnen eten, hebben vaak voedingstherapie nodig om dit tekort aan te vullen. Bij anorexia zal direct een zacht dieet met vochttherapie en/of een voedingssonde worden ingevoerd. Uw dierenarts kan ook vitaminesupplementen aanbevelen. Bij huisdieren met idiopathische osteomyelitis moet het necrotische bot worden verwijderd. De tandvleesflap moet worden gesloten en er worden breedspectrumantibiotica voorgeschreven om de hond tegen infectie te beschermen. Antimicrobiële middelen kunnen worden gebruikt om primaire en secundaire bacteriële infecties te behandelen en kunnen intermitterend tussen gebitsreinigingen door worden gebruikt ter ondersteuning van de behandeling. Chronisch of langdurig gebruik kan echter leiden tot antibioticaresistentie. Ontstekingsremmende/immunosuppressieve medicijnen kunnen worden gebruikt om de ontsteking te behandelen en kunnen uw hond op korte termijn meer comfort bieden. Het gebruik van corticosteroïden kan echter bijwerkingen op lange termijn hebben, dus uw dierenarts zal hiermee rekening houden bij het kiezen van de juiste pijnstillende behandeling. Lokale therapie, zoals een chloorhexidine-oplossing of antibacteriële gel, kan ook rechtstreeks op het tandvlees en in de mond worden aangebracht. Uw dierenarts kan mogelijk ook een lokaal pijnstillend middel voorschrijven dat op het tandvlees en in de mond kan worden aangebracht om de pijn te verlichten. Honden met LPS en CUPS moeten tweemaal daags, of zo vaak als thuis mogelijk, een gebitsreiniging (preventieve behandeling) ondergaan om de vorming van tandplak te voorkomen. Ook kunnen plaatselijk aangebrachte antimicrobiële middelen op de tanden en het tandvlees van uw hond worden aangebracht. Patiënten moeten hun tanden laten reinigen zodra de diagnose is gesteld en ze moeten regelmatig een afspraak maken voor een gebitscontrole bij de dierenarts (waarbij ze parodontale therapie krijgen en aangetaste tanden worden getrokken). Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.