Hypercalciëmie

Achter de schildklier in de nek bevinden zich vier bijschildklieren die het hormoon afscheiden dat het lichaam nodig heeft om calcium en fosfor te reguleren. De wisselwerking tussen bijschildklierhormoon en vitamine D zorgt ervoor dat calcium uit de botten, darmen en nieren vrijkomt en in de bloedbaan wordt opgenomen. Wanneer deze wisselwerking verstoord raakt, of wanneer kankercellen hormonen afscheiden die de calciumregulatie belemmeren, kan hypercalciëmie ontstaan. Hypercalciëmie wordt gekenmerkt door een abnormaal hoge hoeveelheid calcium in het bloed. Een hond wordt als hypercalciëmisch beschouwd wanneer de totale serumcalciumconcentratie hoger is dan 11,5 mg/dL. Uw dierenarts zal een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, inclusief een bloedonderzoek, een volledig bloedbeeld en een urineonderzoek. Hoewel een hoge serumcalciumwaarde cruciaal is voor de diagnose van hypercalciëmie, zullen de resultaten van de andere tests helpen om de oorzaak van de hypercalciëmie aan te wijzen. Röntgenfoto's en echografie kunnen ook worden gebruikt voor het diagnosticeren van onderliggende aandoeningen, zoals nierziekten, blaasstenen of kanker. Fijne naaldaspiraties (vloeistoffen) uit de lymfeklieren en het beenmerg kunnen worden gebruikt voor de diagnose van lymfoom, oftewel bloedkanker. Als bij uw hond hypercalciëmie is vastgesteld, zal uw dierenarts hem waarschijnlijk willen opnemen voor vochttherapie. Zodra de onderliggende aandoening is vastgesteld, krijgt uw hond de juiste medicatie. Uw dierenarts zal het serumcalciumgehalte van uw hond gedurende het verblijf in de dierenkliniek tweemaal daags blijven controleren, totdat het calciumgehalte weer normaal is. Uw dierenarts zal een schema met vervolgafspraken voor uw hond opstellen, afhankelijk van de onderliggende oorzaak van de hypercalciëmie. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.