Huidknobbels bij honden

Huidknobbels bij honden zijn verdikkingen of knobbels in of onder de huid. De meeste zijn goedaardig, maar omdat het uiterlijk van een knobbel niets zegt over de aard ervan, is een beoordeling door de dierenarts altijd noodzakelijk.

Soorten huidknobbels

De meest voorkomende huidknobbels bij honden zijn:

• Lipoom: een goedaardige tumor van vetweefsel, altijd gelegen onder de huid. Lipomen komen vaker voor bij labradors en golden retrievers. Ze variëren sterk in grootte en kunnen snel groeien zonder behandeling. Er bestaat ook een kwaadaardige variant: het liposarcoom.
• Talgcyste: een verstopte olieafscheidingsklier die eruitziet als een puistje en bij scheuren een witte, pasteuze substantie afgeeft.
• Wratten (papillomen): veroorzaakt door een virus. Bij jonge honden verdwijnen ze meestal vanzelf; bij oudere honden is soms chirurgie nodig.
• Abces: een holte gevuld met pus, veroorzaakt door een infectie of insectenbeet. Veelal pijnlijk en warm bij aanraking.
• Mestceltumor: de meest voorkomende huidkanker bij honden. Rassen die vaker worden getroffen zijn boxers, Boston-terriërs, labradors, beagles en schnauzers.

Diagnose van huidknobbels

De enige manier om te weten of een knobbel goedaardig of kwaadaardig is, is microscopisch onderzoek. De dierenarts pikt met een dunne naald cellen uit de knobbel en bekijkt deze onder de microscoop (cytologie). Als de uitslag onduidelijk is of de knobbel verdacht lijkt, wordt een weefselbiopsie ingezonden naar een patholoog.

Behandeling en wanneer ingrijpen

Goedaardige knobbels hoeven niet altijd direct verwijderd te worden, maar ingrijpen is eerder nodig bij:

• Snelle groei
• Locatie op een lastige plek zoals de oksels, liezen of nabij gewrichten
• Roodheid, zwelling, korstvorming, bloeding of ulceratie
• Zichtbare pijn of ongemak bij de hond

Lipomen worden chirurgisch verwijderd. Hoe eerder hoe beter: grote lipomen zijn moeilijker en gevaarlijker te verwijderen. Bij een mestceltumor of andere kwaadaardige tumor is een volledige verwijdering met voldoende veiligheidsmarge noodzakelijk, eventueel gevolgd door bestraling of chemotherapie als de kanker zich heeft verspreid.

Zelf controleren

Controleer het lichaam van uw hond regelmatig tijdens het borstelen of aaien. Noteer de locatie, grootte en vorm van eventuele knobbels. Als iets snel verandert of nieuw is, raadpleeg dan uw dierenarts.