Histiocytomen

Huidhistiocytomen (CCH) bij honden zijn relatief veel voorkomende goedaardige (niet-kankerachtige) huidmassa's die doorgaans geen reden tot bezorgdheid geven. Histiocytomen, soms ook wel knoptumoren bij honden genoemd, verschijnen als enkele rode bultjes die meestal kleiner zijn dan 2,5 centimeter. Ze groeien het meest op de kop, het gezicht, de oren of de poten van een hond. Deze roze bultjes hebben meestal een glad oppervlak, maar kunnen open wonden worden als een hond er herhaaldelijk aan likt. Hoewel deze bultjes in het begin snel kunnen groeien, beginnen ze binnen enkele maanden te krimpen en te verdwijnen. Een juiste diagnose door een dierenarts is belangrijk om histiocytomen te onderscheiden van andere, ernstiger huidtumoren die er qua uiterlijk op lijken. Histiocytomen komen veel voor bij honden van alle leeftijden, maar vooral bij honden van 3 jaar en jonger. Boxers, Boston Terriers en Labrador Retrievers zijn enkele rassen die het vaakst getroffen worden. Als u bultjes of knobbeltjes op de huid van uw hond opmerkt, maak dan een afspraak met uw dierenarts voor een juiste diagnose en om de geschikte behandelingsmogelijkheden te bespreken. Histiocytomen bij honden veroorzaken over het algemeen geen alarmerende symptomen. Vaak merken baasjes een bultje op de huid pas op tijdens het aaien of verzorgen van hun hond. Honden met histiocytomen kunnen de volgende symptomen ervaren: Wat veroorzaakt histiocytomen bij honden? Helaas is de precieze onderliggende oorzaak nog niet volledig bekend. Omdat histiocytomen zijn opgebouwd uit een speciaal type immuuncel, speelt een ontregeling binnen het immuunsysteem waarschijnlijk een belangrijke rol. Er kan ook een genetische component meespelen, omdat verschillende rassen een verhoogd risico hebben op histiocytomen. Een dierenarts zal eerst een grondig lichamelijk onderzoek uitvoeren, waarbij hij of zij extra aandacht besteedt aan de huid van de hond. Als er een bultje wordt gevonden waarvan de dierenarts vermoedt dat het een histiocytoom is, kan er onderzoek worden gedaan om de diagnose te bevestigen. De gebruikte tests omvatten de volgende: Fijne naaldaspiratie (FNA): Een dierenarts brengt voorzichtig een naald in de huidmassa om een celmonster te verzamelen. Dit monster wordt op een objectglas geplaatst, gekleurd en vervolgens onder een microscoop bekeken om het type cellen te identificeren. Biopsie: Een klein deel van de massa (of de gehele massa) wordt verwijderd en naar een laboratorium gestuurd voor speciaal onderzoek. Dit gebeurt over het algemeen na een FNA (fijne naaldaspiratie) voor een meer definitieve diagnose en vereist lokale verdoving of sedatie. In de meeste gevallen hoeven histiocytomen bij honden niet behandeld te worden. Ze verdwijnen meestal vanzelf binnen drie maanden, doordat het immuunsysteem hun groei onder controle houdt. Als het histiocytoom zich bevindt op een plek die vaak wordt aangeraakt, of als de hond er herhaaldelijk aan likt of krabt, kan het gaan bloeden en uiteindelijk geïnfecteerd raken. Dit komt vrij vaak voor bij histiocytomen op de poot van een hond. In deze gevallen kunnen topische of orale antibiotica zoals Animax® zalf of cefalexine geïndiceerd zijn. Deze kosten doorgaans $10-$15. Als het histiocytoom niet verdwijnt of ongemak veroorzaakt, kan een dierenarts chirurgische verwijdering aanbevelen voor een permanente oplossing. Indien een operatie nodig is, liggen de kosten doorgaans tussen de $300 en $500, maar dit kan sterk variëren afhankelijk van uw woonplaats. Als er een biopsie naar het laboratorium wordt gestuurd, kunnen de extra kosten oplopen tot ongeveer $200-$400.