Hemoabdomen

Hemoabdomen is een inwendige bloeding in de buik. Een inwendige bloeding is precies wat de naam al zegt: bloedverlies dat in het lichaam plaatsvindt. Bloedingen zijn altijd eng, maar inwendige bloedingen kunnen ronduit angstaanjagend zijn. Er zijn zoveel vragen die snel beantwoord moeten worden: Hoeveel bloed is er? Waar komt het vandaan en waarom? Hoe kan het gestopt worden? Zal mijn hond het overleven? De buik is de meest voorkomende plek in het lichaam waar bloed zich ophoopt – rond de lever, milt, maag, darmen en andere buikorganen. Bloed kan zich ook ophopen in andere gebieden, zoals de borstholte (thorax), een aandoening die hemothorax wordt genoemd. Een hemoabdomen is iets wat een dierenarts zal vaststellen door middel van een lichamelijk onderzoek en diagnostische tests. Hoewel je het niet direct zult zien, kun je mogelijk wel zichtbare tekenen ervan opmerken. Hier leest u alles wat u moet weten over de symptomen van een hemoabdomen, de oorzaken ervan en de behandeling. Veel symptomen die gepaard gaan met inwendige bloedingen lijken op die van uitwendige bloedingen. Dit komt omdat, ongeacht of het bloed van uw hond in het lichaam blijft of naar buiten stroomt, het zich nog steeds niet in het cardiovasculaire systeem bevindt waar het hoort. Als uw hond een hemoabdomen heeft, kunt u het volgende opmerken: Een snellere hartslag dan normaal Slijmvliezen (rond de ogen, neus en mond) die bleek, blauw, modderig of feller roze of rood zijn dan normaal. Een huid die koel aanvoelt, wat vaak het eerst opvalt rond de oren, poten en staart. Een opgezwollen (vergrote) buik, hoewel dit niet altijd merkbaar is. Neem direct contact op met een dierenarts als uw hond een van deze symptomen vertoont. Bel indien nodig een spoedkliniek buiten de reguliere openingstijden. De dierenarts zal u waarschijnlijk vragen om uw hond meteen mee te nemen, aangezien deze symptomen vaak wijzen op levensbedreigende gezondheidsproblemen. Dit geldt ongeacht of uw hond eerder inwendige bloedingen heeft gehad. De toestand van een hond kan zeer snel verslechteren als hij veel bloed verliest. Veel gezondheidsproblemen kunnen een hemoabdomen veroorzaken. Deze kunnen in vier categorieën worden ingedeeld: Traumatische verwondingen aan de buik kunnen leiden tot inwendige bloedingen. Penetrerende wonden (veroorzaakt door iets dat het lichaam binnendringt), zoals doorboringen, schotwonden of bijtwonden, zijn vaak direct zichtbaar, maar sommige verwondingen laten weinig uiterlijke sporen na. Stompe trauma's, zoals vallen, stoten of aanrijdingen, kunnen potentieel levensbedreigende inwendige bloedingen veroorzaken zonder dat er andere zichtbare verwondingen zijn. Tumoren (zowel goedaardig als kwaadaardig) die de milt, lever of andere organen in de buikholte aantasten, kunnen bloedvaten beschadigen en inwendige bloedingen veroorzaken. De meest voorkomende niet-traumatische oorzaak van een hemoabdomen bij honden is een agressieve vorm van kanker, hemangiosarcoom, die vaak de milt aantast. Helaas is het onmogelijk om met zekerheid vast te stellen of een hond hemangiosarcoom heeft of een andere, beter behandelbare tumor zonder een operatie en het opsturen van een weefselmonster naar een patholoog voor identificatie. Als uw hond onlangs een buikoperatie heeft ondergaan, is het mogelijk dat bloedvaten die waren afgesloten weer zijn opengegaan en bloeden. Uw hond verliest gevaarlijke hoeveelheden bloed als hij symptomen ontwikkelt die wijzen op een hemoabdomen. Honden kunnen gaan bloeden als hun bloedstollingssysteem niet goed werkt. Vergiftiging door antistollingsmiddelen voor knaagdieren is een veelvoorkomende oorzaak. Ook immuunstoornissen, ernstige allergische reacties (anafylaxie), leveraandoeningen en een aandoening genaamd gedissemineerde intravasculaire stolling (DIC) – die kan ontstaan als gevolg van een infectie, ontsteking of kanker – kunnen de oorzaak zijn. Stollingsstoornissen kunnen leiden tot bloedingen op meerdere plaatsen in het lichaam en moeten onmiddellijk worden behandeld. Wanneer een hond met tekenen van inwendige bloedingen bij de dierenkliniek aankomt, zal de dierenarts de situatie snel beoordelen. Honden in kritieke toestand hebben mogelijk intraveneuze vloeistoffen, bloedtransfusies, zuurstoftherapie en andere behandelingen nodig voordat er naar een onderliggende oorzaak kan worden gezocht. Tijdens dit gesprek zal de dierenarts u ook vragen stellen over de medische geschiedenis van uw hond, de symptomen die u thuis hebt waargenomen, hoe snel deze zich hebben ontwikkeld, of ze zijn veranderd en of uw hond mogelijk gewond of vergiftigd is geraakt. Diagnostisch onderzoek kan beginnen zodra de toestand van een hond stabiel is. Dit kan onder meer het volgende omvatten: