Hartklepafwijking

Hartklepafwijking, ook wel atrioventriculaire klepdysplasie (AVD) genoemd, is een aandoening die ontstaat door een ontwikkelingsstoornis (abnormale structuur) van de mitralis- of tricuspidalisklep. Hierdoor sluiten de kleppen niet goed en kan de bloedstroom er niet doorheen worden tegengehouden. De kleppen zijn vernauwd, wat kan leiden tot een belemmering van de bloedstroom door het hart. De symptomen hangen af van de ernst van de vernauwing en de locatie van de afwijking. Het hart van een hond bestaat uit vier kamers: twee boven en twee onder. De twee bovenste kamers worden de boezems genoemd en de twee onderste kamers de ventrikels. De atrioventriculaire (AV) kleppen scheiden de vier kamers. Deze kleppen openen en sluiten met behulp van klepbladen, waardoor het bloed tijdens de hartslag op een ordelijke en soepele manier van de boezems naar de ventrikels kan stromen. De AV-klep aan de linkerkant van het hart wordt de mitralisklep genoemd en heeft twee klepbladen. De AV-klep aan de rechterkant van het hart is de tricuspidalisklep en heeft drie klepbladen. Zuurstofarm bloed uit het lichaam komt de rechterboezem binnen, stroomt via de tricuspidalisklep naar de rechterkamer en gaat vervolgens naar de longen om zuurstof op te nemen. Dit zuurstofrijke bloed keert terug naar de linkerboezem, stroomt via de mitralisklep naar de linkerkamer en wordt vervolgens naar het lichaam gepompt. Dit is een spontane cyclus die ons in leven houdt. De AV-kleppen voorkomen dat bloed vanuit de ventrikels terugstroomt naar de boezems terwijl het hart samentrekt. Als de kleppen niet goed functioneren, kan er bloed terugstromen en leiden tot hartfalen. AV-malformaties worden beschouwd als aangeboren afwijkingen, wat betekent dat ze bij de geboorte aanwezig zijn en vaak in de eerste levensjaren worden vastgesteld. In milde gevallen kunnen ze ook later in het leven worden gediagnosticeerd. Er zijn twee hoofdtypen AV-malformaties: Mitralisklepdysplasie (MVD): Dit is een aandoening waarbij de mitralisklep vernauwd raakt, waardoor bloed vanuit de linkerhartkamer terugstroomt naar de linkerboezem. Dit beïnvloedt uiteindelijk de zuurstofrijke bloedstroom van het hart naar de longen. De meest voorkomende rassen die vatbaar zijn voor deze aandoening zijn Bull Terriers, Dalmatiërs, Duitse Herders, Golden Retrievers, Duitse Doggen, Mastiffs, Newfoundlanders en Rottweilers. Tricuspidalisklepdysplasie (TVD): Dit is een aandoening waarbij de tricuspidalisklep vernauwd raakt, waardoor bloed vanuit de rechterhartkamer terugstroomt naar de rechterboezem. Dit beïnvloedt uiteindelijk de terugstroom van zuurstofarm bloed vanuit het lichaam naar het hart. De meest voorkomende rassen die vatbaar zijn voor deze aandoening zijn Boxers, Dogue de Bordeaux, Duitse Herders, Duitse Doggen, Pyreneese Berghonden, Ierse Setters, Labrador Retrievers, Old English Sheepdogs en Weimaraners. AVD leidt tot uitzetting van de boezems aan de kant van de aangedane klep, waardoor de hartkamer vergroot (verwijdt). Uiteindelijk veroorzaakt dit volumebelasting en beïnvloedt het de bloedstroom, wat leidt tot vochtophoping in de longen en/of de buik (hartfalen). Klik hier om deze medische illustratie te downloaden. De symptomen van AVD kunnen variëren van afwezig in het beginstadium van de ziekte tot ernstig. Deze verschijnselen beginnen meestal binnen de eerste 1 à 2 levensjaren. Hartgeruis, of een abnormaal 'suizend' geluid wanneer de dierenarts met een stethoscoop naar het hart van de hond luistert, wordt meestal gehoord. De klinische symptomen variëren, afhankelijk van de aangedane AV-klep. Klinische symptomen van MVD zijn onder andere: Verhoogde ademhalingsfrequentie of -inspanning Abnormale verkleuring van het tandvlees (blauw/grijs) Ineenstorting, zwakte of flauwvallen Opgezette buik als gevolg van vochtophoping Ineenstorting, zwakte of flauwvallen Er is geen bewezen oorzaak voor deze misvormingen, maar men vermoedt dat ze worden veroorzaakt door genetische mutaties, slechte voeding in de baarmoeder, infecties in de baarmoeder en bepaalde medicijnen die tijdens de zwangerschap worden toegediend. Dierenartsen vermoeden dat deze AV-defecten erfelijk zijn, gebaseerd op de aanleg van bepaalde hondenrassen. De diagnose wordt gesteld op basis van de voorgeschiedenis van de klinische symptomen en soms ook door de stamboom van uw hond te onderzoeken. Uw dierenarts zal ook bloedonderzoek, bloeddrukmeting en röntgenfoto's maken om de grootte van het hart, de bloedvaten van en naar het hart en de longen of buikholte te beoordelen op eventuele vochtophoping. Voor een definitieve diagnose van AVD – en om vochtophoping te beoordelen – kan een dierenarts een echocardiografie (echografie van het hart) aanbevelen. Deze 'gouden standaard'-test helpt bij het diagnosticeren en volgen van de progressie van hartaandoeningen bij honden.