Glazuurhypoplasie/hypocalcificatie

De buitenste laag van de tand, het glazuur, ontwikkelt zich onder specifieke fysieke en omgevingsomstandigheden. Normaal ontwikkeld glazuur heeft een glad, wit uiterlijk. Wanneer omgevingsfactoren echter de ontwikkeling van het tandglazuur verstoren, kunnen tanden een verkleurd, gegroefd of anderszins ongewoon uiterlijk krijgen. Lichamelijke invloeden, zoals het hondenziektevirus (bij jonge, niet-gevaccineerde pups) of langdurige koorts, kunnen putjes en verkleuringen in het glazuur veroorzaken. Lokale invloeden, zoals een verwonding (zelfs door het trekken van een melktand) gedurende een korte periode, kunnen specifieke patronen of strepen op de zich ontwikkelende tanden veroorzaken. Dit soort trauma's kan leiden tot een onvoldoende afzetting van glazuur, medisch bekend als hypocalcificatie. Het gebrek aan voldoende glazuur kan de tanden gevoeliger maken, met blootliggend dentine (dat normaal gesproken onder het glazuur verborgen zit) en soms breuken bij ernstig beschadigde tanden. De tanden blijven meestal volledig functioneel. Verkleurde tanden kunnen door uw dierenarts worden ontdekt tijdens een routine lichamelijk onderzoek, dat normaal gesproken een volledig mondonderzoek omvat. Uw dierenarts kan dan intraorale röntgenfoto's (röntgenfoto's) maken om te bepalen of de wortels van de tanden nog leven. De behandeling van het gebit van uw hond hangt af van de ernst van de afwijkingen en de beschikbare apparatuur en materialen. Uw dierenarts zal proberen een zo glad mogelijk oppervlak op de tanden van uw hond te creëren. Voordat er een tandheelkundige ingreep plaatsvindt, krijgt uw hond antibiotica en orale pijnstillers. Uw dierenarts zal proberen het aangetaste glazuur voorzichtig te verwijderen door het glazuur te schrobben met speciale tandheelkundige instrumenten, waarbij hij of zij ervoor zorgt dat er niet te veel glazuur en/of dentine wordt verwijderd en dat de binnenkant van de tanden niet oververhit raakt. Als de binnenkant van de tanden bloot is komen te liggen als gevolg van de hypocalcificatie, wordt deze afgedicht met een hechtmiddel dat zowel de binnenkant als het oppervlak van de tand beschermt. Een sterke fluoridebehandeling kan in combinatie met de andere behandelingen worden gebruikt om de gevoeligheid te verminderen en de sterkte van het glazuur te verbeteren. Deze behandeling moet worden aangebracht op een droog tandoppervlak met behulp van een lak of een sterke natriumfluoridepasta. Deze behandeling wordt onder medisch toezicht in het ziekenhuis uitgevoerd. Het is niet raadzaam om thuis fluoride bij uw hond te gebruiken zonder een dierenarts te raadplegen, aangezien fluoride giftig kan zijn en zelf schade aan het tandglazuur kan veroorzaken als het niet op de juiste manier wordt aangebracht. Als bij uw hond hypocalciëmie is vastgesteld, zal uw dierenarts regelmatige professionele gebitsreiniging aanbevelen, ongeveer één of twee keer per jaar, maar mogelijk vaker afhankelijk van de conditie van het gebit. Regelmatig thuis poetsen is ook belangrijk. Als u niet bekend bent met het poetsen van de tanden van honden, vraag dan uw dierenarts om u de juiste technieken voor te doen. Het wekelijks toedienen van tinfluoride kan thuis worden gedaan, maar voorzichtigheid is geboden. U moet voorkomen dat uw hond toegang krijgt tot de fluoride of deze inslikt (hoewel het inslikken van een kleine hoeveelheid onvermijdelijk is), aangezien tinfluoride in grote doses giftig kan zijn. Ook moet overmatig kauwen op harde voorwerpen worden afgeraden. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.