Galblaasmucokèle

Een galblaasmucokèle is een aandoening waarbij de galblaas zich geleidelijk vult met een dikke, slijmerige massa die de normale galafvoer naar de darm belemmert. Door de verstopping stijgt de druk in de galblaas, en kan de gal ook niet meer goed vanuit de lever worden verwerkt.

Symptomen

De verschijnselen ontstaan vaak geleidelijk en bestaan uit verminderde eetlust, lusteloosheid, buikpijn en braken. Als de galafvoer ernstig geblokkeerd is, kan geelzucht (icterus) optreden: de slijmvliezen en het oogwit kleuren geel door een ophoping van bilirubine. Bij een ruptuur van de galblaas ontstaat plotseling ernstig zieke hond met een levensbedreigende buikvliesontsteking.

Diagnose

Een echografisch onderzoek van de buik is de meest betrouwbare manier om de aandoening vast te stellen. Op de echo is de galblaas gevuld met een gelaagde, inhomogene massa die op een doorgesneden kiwi lijkt — dit wordt ook wel het kiwi-teken genoemd. Aanvullend bloedonderzoek geeft informatie over de leverfunctie en de ernst van de galstuwing.

Behandeling

De enige effectieve behandeling is een operatieve verwijdering van de galblaas (cholecystectomie). Wanneer ook de galwegen tussen lever en darm zijn aangedaan, moet een bypass worden aangelegd door een stuk darm direct aan de galblaas te verbinden, zodat de gal alsnog kan worden afgevoerd. De prognose is aanzienlijk beter wanneer de operatie plaatsvindt vóórdat de galblaas is gescheurd. Na een tijdige ingreep herstellen de meeste honden goed.