Erfelijke, niet-inflammatoire myopathie bij Labrador Retrievers

Een myopathie is een spierziekte waarbij de spiervezels door een van de gebruikelijke oorzaken niet goed functioneren, wat uiteindelijk leidt tot algehele spierzwakte. De vorm van myopathie die in dit artikel wordt beschreven, komt specifiek voor bij Labrador Retrievers, met name gele Labradors. De symptomen ontwikkelen zich doorgaans tussen de leeftijd van drie en vier maanden, en veel ervan verergeren bij koud weer, opwinding en inspanning. Daarnaast kan er verbetering optreden als de hond rust krijgt. Enkele van de meest voorkomende symptomen zijn: Erfelijk aanwezig bij Labrador retrievers. U dient uw dierenarts een grondige beschrijving te geven van de gezondheidsgeschiedenis van uw hond, inclusief het begin en de aard van de symptomen. Hij of zij zal vervolgens een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, evenals een volledig bloedonderzoek, een biochemisch profiel en een urineonderzoek. De resultaten hiervan kunnen wijzen op een lichte verhoging van het creatinekinase-enzym (dat normaal gesproken aanwezig is in spieren, hersenen en andere weefsels). Uw dierenarts kan ook een spierbiopsie afnemen en deze naar een veterinair patholoog sturen voor verder onderzoek. De resultaten kunnen afwijkingen in de spiercellen aan het licht brengen. De behandeling van dit type myopathie is niet-specifiek en gericht op het verlichten van de symptomen. Om de spierkracht te verbeteren, worden bijvoorbeeld L-carnitine supplementen aan de hond gegeven. De prognose voor Labradors met deze vorm van myopathie is variabel; de meeste klinische symptomen stabiliseren echter wanneer de hond ongeveer een jaar oud is. Plaats uw Labrador niet in koude omgevingen, aangezien dit de symptomen kan verergeren. Bovendien kan uw dierenarts, vanwege de genetische aard van deze ziekte, afraden om met de hond, zijn ouders of nestgenoten te fokken. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.