Encefalitis

Encefalitis is een ontsteking van het hersenweefsel. Wanneer ook de hersenvliezen zijn aangetast, spreken we van meningo-encefalitis. De aandoening kan ernstige neurologische verschijnselen veroorzaken en verloopt soms levensbedreigend.

Symptomen

Kenmerkende verschijnselen zijn gedragsveranderingen (zoals plotselinge agressie of apathie), een veranderd bewustzijnsniveau, evenwichtsstoornissen en moeite met lopen. Ook epileptische aanvallen kunnen optreden. Wanneer alleen de hersenvliezen zijn aangetast, is nekpijn het voornaamste symptoom.

Oorzaken

Hersenontsteking kan worden veroorzaakt door infecties: hondenziekte, Ehrlichia, de Franse hartworm (Angiostrongylus vasorum), Toxoplasma of Neospora. Naast infectieuze oorzaken bestaan er auto-immuunvormen die met name voorkomen bij kleine hondenrassen. De bekendste zijn granulomateuze meningo-encefalitis (GME), necrotiserende meningo-encefalitis (NME) en necrotiserende encefalitis (NE). Rassen die hier vaker voor worden gezien zijn de Mopshond, Yorkshire Terriër, Chihuahua, Maltees, Dwergpoedel en diverse terriërsoorten.

Diagnose

Bloed- en ontlastingsonderzoek kunnen infecties door virussen en parasieten aantonen. Bij vermoeden van een auto-immuunvorm bij een klein hondenras is een MRI-scan noodzakelijk om de aard en omvang van de hersenontsteking in kaart te brengen.

Behandeling en prognose

De behandeling is afhankelijk van de oorzaak. Bij infectieuze vormen worden gerichte antiparasitaire of antivirale middelen ingezet; de vooruitzichten hangen sterk af van hoeveel schade al is aangericht. Auto-immuunvormen worden behandeld met anti-epilepsie medicatie, prednisolon en soms chemotherapie. De prognose is bij deze vormen over het algemeen matig, maar sommige honden leven nog jaren met de aandoening. Aanvullend worden pijnstillers, infuus en eventueel anti-epilepsie behandeling gegeven.