Crystallurie

Urinekristallen worden vaak aangetroffen bij honden tijdens een urineonderzoek (microscopisch onderzoek van een urinemonster). Moet u zich zorgen maken als de urine van uw hond kristallen bevat? Dat hangt ervan af. Bepaalde soorten kristallen worden als normaal beschouwd bij honden. Kristallen vormen zich in de urine van een hond wanneer de urine oververzadigd raakt met mineralen, zoals wanneer zoutkristallen zich vormen in een emmer nadat zeewater is verdampt. Wanneer er grote aantallen kristallen aanwezig zijn of als het om een bepaald type kristallen gaat, kan dit betekenen dat uw hond een onderliggende medische aandoening of zelfs een zeldzame genetische afwijking heeft. Vaak zijn er kristallen aanwezig in de urine van een hond zonder dat dit enige symptomen veroorzaakt." Maar als uw hond urinekristallen heeft in combinatie met veranderingen in de frequentie van het plassen of de kleur van de urine, dan kunnen de kristallen een belangrijk onderdeel van het probleem zijn. Wanneer een hond eet en drinkt, worden voedingsstoffen opgenomen en afvalstoffen afgevoerd. Sommige afvalstoffen worden afgebroken en via de ontlasting uitgescheiden, terwijl andere via de urine worden afgevoerd. Urine wordt aangemaakt doordat de nieren het bloed filteren en zouten, afvalstoffen en water verwijderen – samen vormen deze stoffen urine. De urine stroomt vanuit de nieren via kleine buisjes, de urineleiders, naar de blaas. Daar wordt de urine opgeslagen tot het tijd is om te plassen. Vervolgens verlaat de urine via een ander buisje, de urinebuis, het lichaam. Normale urine is een evenwichtige mix van water, mineralen, zuren en afbraakproducten van eiwitten zoals ureum. Dit evenwicht is belangrijk. Als er te veel van een bepaald mineraal aanwezig is, zal het neerslaan als een vaste stof. Soms vormen zich zoveel urinekristallen dat ze samenklonteren. Als er bepaalde omstandigheden in de blaas aanwezig zijn, zoals een overmaat aan mineralen in de voeding, kristallen, verdunde (niet-geconcentreerde) urine, een blaasontsteking of een bepaalde pH-waarde, kunnen er blaasstenen ontstaan. Blaasstenen zien eruit als kiezels in de blaas en kunnen tot extreme pijn leiden. Zolang uw hond kan plassen en een goede urinestraal heeft, kunnen urinestenen na verloop van tijd vanzelf verdwijnen, vaak met behulp van de voeding. Als uw hond op enig moment moeite heeft met plassen of helemaal niet kan plassen, is dit een medisch noodgeval. Onbehandelde urinestenen kunnen dan een probleem vormen. urinewegblokkades kan leiden tot nierfalen en overlijden als er niet onmiddellijk actie wordt ondernomen." Kristallen zijn doorgaans niet met het blote oog zichtbaar. Huisdiereigenaren merken vaak dat hun hond vaker plast, er langer over lijkt te doen tijdens het plassen, slechts kleine hoeveelheden plast of... bloed in hun urine. Kristallen zijn alleen onder een microscoop te zien. Sommige lijken op heldere, vierkante of rechthoekige edelstenen, terwijl andere meer op kristallen vuurwerk of zeshoeken lijken. Soms heeft een hond zoveel kristallen dat ze samenklonteren en een zanderig bezinksel of sediment vormen dat in de urine te zien is. Calciumoxalaatkristallen: Dit type kristal komt het meest voor bij honden. Bepaalde rassen zijn genetisch meer vatbaar voor de vorming van dit type kristal, waaronder... Pomeranen, Dwergschnauzers, Bichon Frise, Maltees, Yorkshire Terriers, Lhasa Apso's, en Miniatuurpoedels. In grote hoeveelheden kan het zelfs helpen bij het bevestigen van een diagnose van antivriesvergiftiging. Struvietkristallen: Een ander veelvoorkomend type kristal komt meestal voor in combinatie met een urineweginfectie (UWI). Labradors, Cocker Spaniels, Shih Tzu's Bichon Frises worden vaker getroffen, maar honden van alle leeftijden en rassen kunnen struvietkristallen hebben. Ammoniumuraatkristallen: Deze kristallen komen vaker voor bij honden die levershunts of een genetische mutatie. De Dwergschnauzer, West Highland White Terrier, Yorkshire Terrier en Pekingees Bepaalde rassen hebben een grotere kans op dit type kristal als gevolg van levershunts, en de Dalmatiër kan ze ontwikkelen door een genetisch probleem dat verband houdt met een abnormale uraatstofwisseling. Cystinekristallen: Dit is een zeldzaam kristaltype. Deze kristallen ontwikkelen zich bij honden die een erfelijke nieraandoening hebben waardoor ze het aminozuur cystine niet op de normale manier kunnen resorberen. Dit kristaltype wordt vaak aangetroffen bij Labradors en Newfoundlanders. Moeilijkheden of ongemak bij het plassen Geef een paar details over wat er aan de hand is, en onze door dierenartsen ontwikkelde Symptoomchecker helpt u snel te ontdekken wat u vervolgens moet doen. Urinekristallen vormen zich in de blaas van een hond wanneer de urine oververzadigd raakt met mineralen en de pH-waarde en concentratie de kristallisatie bevorderen. Oververzadiging van mineralen in de urine is het gevolg van een combinatie van genetische aanleg, voeding en onderliggende medische aandoeningen. Genetica: Zoals hierboven vermeld, zijn sommige honden gevoeliger voor kristalvorming dan andere, afhankelijk van hoe hun nieren en lever stoffen afbreken.