Craniomandibulaire osteopathie

De bek van een hond bestaat hoofdzakelijk uit twee botten: de onderkaak (mandibula) en de bovenkaak (maxilla). Deze twee botten komen samen in een gewricht dat het kaakgewricht (temporomandibulair gewricht, TMJ) wordt genoemd. Het TMJ is het gewricht waarmee de kaak kan openen en sluiten. Honden gebruiken hun wangspieren om het TMJ te bewegen en zo hun bek te openen en te sluiten. Craniomandibulaire osteopathie is een aandoening waarbij zich extra bot vormt langs de onderkaak en het kaakgewricht (TMJ), waardoor het voor de getroffen hond pijnlijk en moeilijk is om zijn bek te openen en te eten. Symptomen worden meestal gezien bij pups van vier tot acht maanden oud, en de aandoening komt vaker voor bij sommige hondenrassen dan bij andere. Rassen die het vaakst getroffen worden zijn de Schotse Terrier, de Cairn Terrier en de West Highland White Terrier. Rassen met een lagere incidentie van deze aandoening, maar waarbij de diagnose vaker wordt gesteld dan normaal, zijn de Labrador Retriever, de Duitse Dog, de Boston Terrier, de Doberman Pinscher, de Ierse Setter, de Engelse Bulldog en de Boxer. Erfelijk. De genetische aanleg is het sterkst bij West Highland white terriers. Uw dierenarts heeft een grondige anamnese nodig over de gezondheid van uw hond in de periode voorafgaand aan het ontstaan van de symptomen. Door tijdens het onderzoek goed op de kop van uw hond te letten, kan uw dierenarts mogelijk een afname van de spiermassa aan de zijkanten van de kop voelen, samen met een verdikking van het bot langs de kaakranden. Er zal ook duidelijke pijn zijn bij het openen van de bek van uw hond, en deze kan zelfs helemaal niet open. Er zal een volledig bloedonderzoek worden uitgevoerd, inclusief een chemisch bloedprofiel, een volledig bloedbeeld en biochemische waarden. Deze zullen worden gebruikt om te bepalen of er afwijkingen in de botten van uw hond zijn. Aanvullende bloedonderzoeken kunnen helpen om schimmel- of andere infecties uit te sluiten of te bevestigen. De meest nauwkeurige diagnostische methode voor deze aandoening is een röntgenfoto van de kop van uw hond, waarop de abnormale botgroei te zien is. In de meeste gevallen zijn dit alle onderzoeken die nodig zijn, maar in sommige gevallen kan uw dierenarts ook een botbiopsie willen uitvoeren om er zeker van te zijn dat de symptomen van uw hond niet worden veroorzaakt door een tumor of botinfectie. Behandeling met ontstekingsremmende medicijnen tegen de zwelling, samen met pijnstillers, zal de symptomen van uw hond helpen verminderen, maar zal geen onmiddellijke genezing bewerkstelligen. Bij deze aandoening is het afwachten geboden, aangezien er geen andere manier is om de progressie te vertragen dan door de zwelling te behandelen. De groei vertraagt doorgaans rond de leeftijd van een jaar, wanneer de groei van de pup afneemt, en de zwelling zal vaak ook afnemen, maar veel honden zullen een groter dan normaal kaakbot blijven houden en mogelijk de rest van hun leven moeite hebben met normaal kauwen. In sommige gevallen kan een operatie nodig zijn om de kaak voldoende te herstellen om uw hond meer comfort te bieden. Het kan nodig zijn om uw hond tijdens de behandeling speciaal voer te geven, zoals een calorierijke soep of vloeistof, als hij moeite heeft met het eten van normaal voer. Als uw hond zelfs geen vloeibaar dieet kan verdragen, is het nodig om operatief een voedingssonde in de maag of slokdarm te plaatsen. Omdat voorgeschreven medicijnen soms maagklachten kunnen veroorzaken, is het belangrijk dat u alle instructies over deze medicijnen opvolgt. Uw dierenarts wil dat u regelmatig terugkomt voor controlebezoeken om ervoor te zorgen dat uw hond voldoende voeding krijgt en geen overmatige pijn heeft. Als u uw hond via een sonde moet voeden, is het belangrijk dat u alle instructies van uw dierenarts opvolgt met betrekking tot het gebruik van de sonde en de frequentie van het voeden. Als uw hond tien tot twaalf maanden oud is, kan de pijn afnemen. Ook de hoeveelheid extra bot die zich rond de kaak heeft gevormd, kan afnemen. Hoe het met uw hond gaat, hangt af van de hoeveelheid extra bot die zich rond de kaak heeft gevormd. Uw hond heeft mogelijk nog steeds speciaal voer of een voedingssonde nodig voor de rest van zijn leven. Honden die lijden aan craniomandibulaire osteopathie mogen niet meer voor de fok worden gebruikt, evenmin als broers en zussen uit hetzelfde nest, ongeacht of ze symptomen van de aandoening vertonen of niet. Het wordt aanbevolen uw hond te laten castreren of steriliseren om te voorkomen dat deze genetische afwijking wordt doorgegeven. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.