Cholestase

Gal, een bittere, sterk alkalische vloeistof die door de lever wordt afgescheiden, vervult belangrijke functies bij de spijsvertering en de afvoer van afvalstoffen uit het lichaam. Zodra gal in de lever is gevormd, wordt het naar de galblaas geleid, waar het wordt opgeslagen totdat het voedsel is verteerd. Vervolgens wordt het afgegeven aan de dunne darm, zowel om de spijsvertering te bevorderen als om het voedsel te emulgeren, zodat het op de juiste manier door het lichaam kan worden gebruikt of als afvalstof kan worden afgevoerd. Cholestase is een term die gebruikt wordt om een aandoening aan te duiden waarbij een obstructie van de galwegen de normale stroom van gal van de lever naar de twaalfvingerdarm (een deel van de dunne darm) verhindert. Cholestase kan het gevolg zijn van een aantal onderliggende ziekten, waaronder aandoeningen van de lever, galblaas of alvleesklier. Miniatuurschnauzers en Shetland-schapenhonden zijn vatbaar voor pancreatitis (ontsteking van de alvleesklier) en hebben bovendien een verhoogd risico op het ontwikkelen van cholestase. Het komt vaak voor bij honden van middelbare leeftijd en oudere honden, maar kan zowel bij mannelijke als vrouwelijke honden voorkomen. De symptomen variëren afhankelijk van de onderliggende ziekte die deze aandoening veroorzaakt. Hieronder volgen enkele symptomen die met deze ziekte samenhangen: Dit probleem kan verband houden met een aantal ziekten. Hieronder volgen enkele oorzaken die tot cholestase kunnen leiden: U dient een uitgebreide beschrijving te geven van de gezondheid van uw hond, het begin van de symptomen en mogelijke gebeurtenissen die aan deze aandoening vooraf zijn gegaan, zoals lichamelijk letsel. De informatie die u verstrekt, kan uw dierenarts aanwijzingen geven over welke organen de secundaire symptomen veroorzaken. Het laboratoriumonderzoek omvat een volledig bloedonderzoek, een biochemisch panel en een urineonderzoek. Deze tests zullen afwijkingen aan het licht brengen die verband houden met de onderliggende ziekte, indien aanwezig, evenals afwijkingen die het gevolg zijn van de galwegobstructie zelf. Sommige patiënten vertonen bloedarmoede en afwijkingen die verband houden met de obstructie. De concentraties afvalstoffen in het bloed, zoals een hoog bilirubinegehalte, zijn hiervoor indicatief. Bilirubine is een afvalproduct van gal en bloed; een roodachtig pigment dat vrijkomt uit de rode bloedcellen wanneer deze afbreken. Onder normale omstandigheden wordt bilirubine via de gal uitgescheiden en als afvalstof uit het lichaam verwijderd, waardoor de ontlasting zijn karakteristieke kleur krijgt. Door de obstructie van de galwegen kan er te veel bilirubine in het bloed achterblijven, wat uiteindelijk kan leiden tot geelzucht. Urineonderzoek zal doorgaans ook een hoge concentratie bilirubine in de urine aantonen en de ontlasting zal licht van kleur zijn. Leverenzymwaarden kunnen verhoogd zijn als gevolg van leverschade, en bloedingsstoornissen komen ook vaak voor bij leverziekten. Al het afgenomen bloed zal worden onderzocht door middel van laboratoriumonderzoek bij uw hond. Een röntgenfoto van de buik en een echografie kunnen worden gebruikt om de binnenkant van de lever, alvleesklier en galblaas te onderzoeken. In sommige gevallen, wanneer laboratoriumonderzoek en andere technieken niet helpen bij de diagnose, kan een kijkoperatie worden uitgevoerd. Een diagnostische operatie heeft ook als voordeel dat het probleem, indien ontdekt tijdens het onderzoek naar de onderliggende oorzaken, direct wordt verholpen. Als bij uw hond een vorm van neoplasie wordt vastgesteld, een abnormale weefselgroei die de werking van de galwegen beïnvloedt, moet uw dierenarts bepalen of het weefsel goedaardig of kwaadaardig is. De verdere behandeling is afhankelijk van die uitkomst. De behandeling is zeer variabel en individueel, afhankelijk van de onderliggende oorzaak en de ernst van de ziekte bij uw hond. Als uw hond uitgedroogd is, krijgt hij vochttherapie in combinatie met ondersteunende therapie. In gevallen van bloedingsstoornissen als gevolg van leveraandoeningen moet de oorzaak van de bloeding worden aangepakt voordat een operatie kan worden uitgevoerd. Vóór de operatie worden parenterale (via injectie) antibiotica toegediend om eventuele infecties te bestrijden. Behandelingsmethoden omvatten medicamenteuze behandeling, chirurgie of een combinatie van beide. Een galwegobstructie kan, indien niet tijdig behandeld, leiden tot ernstige complicaties, waaronder ernstige schade aan de galblaas en de lever. Volg de aanbevelingen van uw dierenarts voor de behandeling en het voorkomen van een terugval. Uw hond heeft tijdens het herstel speciale dieetbeperkingen nodig, die uw dierenarts u zal uitleggen. Het herstel is afhankelijk van de behandeling van de onderliggende oorzaak van de obstructie en van het herstellen van de normale afvoer van gal. De prognose is over het algemeen goed, mits deze problemen worden opgelost. Bij een neoplasie is de algehele prognose voor herstel echter zeer slecht. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.